eKudos

Misschien heb ik het mis, maar volgens mij is de omschrijving 'duurste boek ter wereld' niet geheel terecht.

In de HP/De Tijd van deze week, een seksspecial, staat het artikel Je bent rijp en je wilt wat, van Beatrijs Ritsema. In dat artikel wordt 'de cougar' (poema) beschreven; de rijpe vrouw die een relatie heeft met een (veel) jongere man...

Even later kwam het gesprek op de relatie van het vrolijke stel. Janetta vertelde dat zij en René op 20-10 2010 zullen trouwen. Behalve de datum niets bijzonders, zou je zeggen, maar we leerden al snel dat René om Janetta's hand had gevraagd via Twitter, en dat dit heeft geleid tot een vrij uniek fenomeen: een grootse bruiloft, die volledig is gecrowdsourced via Twitter.

De Bayerische Staatsbibliothek heeft een uitgebreide collectie manuscripten, incunabelen en bijzonder drukwerk. Steeds meer daarvan is in digitale vorm beschikbaar. Om ook het grote publiek toegang te bieden tot de collectie ontwikkelde de bibliotheek een app voor de iPad en iPhone met 52 hoogtepunten.

Vakbond CNV kwam vandaag met haar eigen protocol. Ik heb dat protocol aandachtig gelezen en moet toegeven dat ik het een sterk document vind. Je krijgt er geen speld tussen. Ik vind nog steeds dat sociale media alleen kunnen welvaren als de gebruikers zichzelf kunnen zijn en gewoon dat mogen zeggen en doen wat ze zelf willen, maar in het protocol staat ook nergens dat dat niet mag.

Life Inc. is een aanval op het huidige kapitalistische systeem, zij het dat het een aanval zonder agressie is. Het boek laat zien waar we onszelf zijn kwijtgeraakt (dat begon in de Renaissance) en wat daar nu de gevolgen van zijn. Rushkoff slaagt er in om in begrijpelijke taal uit te leggen hoe onze economie werkelijk werkt.

Mijn conclusie is dat e-lezen zonder meer een toekomst heeft, maar dat de grote ommekeer pas komt als we een paar verbeterde versies verder zijn en de prijzen verder zijn gedaald. Voor mij is de Sony een prima drager, voor als ik wat langer van huis ben, en een handige verzamelaar van werkdocumenten, maar als ik thuis kan kiezen tussen downloaden/ installeren/ e-lezen en een boek pakken, dan wint dat laatste toch nog.

Toen ik voor het eerst verhalen las over de online game annex virtuele wereld World of Warcraft (WoW) werden al mijn digitale zelfbeschermingsalarmen geactiveerd: dit spel moest ik vermijden als ik niet ten prooi zou willen vallen aan een nieuwe verslaving die minstens een jaar zou duren. WoW bevat namelijk vrijwel alles wat gaming en online werelden interessant maakt voor mij.

Bringing Nothing To The Party is een lekker smeuïg geschreven, autobiografisch boek over de zoekzwalkende Internetjournalist Paul Carr. Terwijl hij in onverbloemd straatengels -en met veel gevoel voor humor- vertelt over zijn jobhoppen, zijn ego en zijn zucht naar internetroem, schetst hij tegelijkertijd een even hilarisch als fascinerend beeld van de merkwaardige wereld van 'internetentrepreneurs' in Londen, in de periode 1997-2007.

Als je werkt of hebt gewerkt in een zogenaamde machinebureaucratie weet je hoe het er aan toegaat met al die bazen en chefs die al veel te lang op dezelfde positie zitten en die angstvallig vasthouden aan controle, hiërarchie, vaste werkplekken en - tijden en vooral: aan wantrouwen.