eKudos

Had het nog niet gelezen, maar via Grootmoeder las ik een artikel over een blogger die een dijk van een boete kreeg omdat hij de moslims had beledigd???( zie artikel)

Dat kan altijd gebeuren. Wat mij tegen de borst stuit is het feit dat wij Medelanders ( zijn er nog Nederlanders eigenlijk) dit zelden of nooit doen, naar de rechter stappen om aangifte te doen. Ik was er een van hoor, ook ik heb mijn portie van Allah wel gehad. Ik was een hoer, een slet, een pot die haar hart op de rug moest laten branden, of net als de mannelijke variant ( homo) van een hoge flat afstuiteren. Nou met mijn vetgehalte zou dat zo maar kunnen hoor dat stuiteren, of ik het overleef is een tweede.

Al deze beledigingen kreeg ik in de reactiebox van een site waar ik columns voor schrijf. De een nog groffer dan de ander. Ik heb ze allemaal ( althans zij die het lef hadden om hun mailadres achter te laten of hun blogadres) persoonlijk aangeschreven en niet teruggescholden alleen dat het strafbaar was om te discrimineren en of ze maar een geit willen gaan fuckedukken. Woedend was ik en teleurgesteld. Ook zij hebben zich aan de blogwet te houden dat je respect voor elkaars mening hebt. Als ik op hoge poten naar de politie was gegaan wat had ik ermee gewonnen dan? Als er zoveel overwerk bij de rechtbanken zijn is het te danken aan de klachten van onze Medelanders die de ene na de andere groep of persoon aanklaagd wegens smaad of laster of belediging van de Koran enz..Je moet ze de kost niet geven die mij hebben uitgescholden voor vuile tyfus jodin...Ik heb al die reacties weggehaald want op een gegeven moment werd het een knallende bonje tussen de Mede en Nederlanders. Ik had hier totaal geen zin in.

Iedere blogger mag zeggen wat hij/zij wilt in welke vorm of context dan ook, of het nou satirisch is of gemeend. Maar je hoeft niet je medemens door het slijk te halen, doe dit dan in een Persoonlijke Boodschap die veel sites je aanbieden.

Ik heb hierna incidentieël nog weleens last gehad van een Medelander, maar niet reageren dat helpt ook niet want dan gaan ze elkaar opstoken en komen ze met tig tegelijk je blog lekker verzieken. Laten wij niet alles op de grote hoop gooien, het zijn maar een paar dissidenten die het leuk vinden om die gekke Hollanders op de kast te jagen. Jammer voor hun, ik heb geen grote kast en ga zeker voor niemand opzij die mij discrimineert. En na dit bericht dat ik bij Grootmoeder heb gelezen, de volgende keer toch maar een klacht indienen en van de opbrengst ga ik een geheel verzorgde voetreis naar Mekka maken in het kader der gelijkheid, vrijheid en broederschap...

Als je een eigen mening ventileert op het internet kun je een voor of een tegen reactie verwachten, heel normaal. Maar als men niet goed leest omdat men gewoon niet goed wíl lezen is het een andere zaak wanneer dit soort van onderduiknamen mijn naam belachelijk maken en tevens maar gelijk mijn stukjes door de modder halen. Ik schreef al in een reactie naar deze moddergooiertjes( ik weet even niet hoe ik ze anders moet noemen, maar ja mijn stukken zijn toch niet om te pruimen dus dan mag het) dat ik ook niemand aanviel die zijn/haar stukje haalde uit een of andere krant of blog van een ander. Zo is het lekker kudo's verzamelen.

Iedereen heeft een eigen mening, gelukkig maar. Iedereen mag zeggen en schrijven wat hij/zij wil, zolang het maar in volle respect gaat. Maar de reacties die ik kreeg op een stuk over Antonie Kamerling ( die ik persoonlijk heb gekend) waren vol met modder en drek op de man gespeeld, terwijl mijn stuk gewoon ging over het feit dat hij als held of lafaard bestempeld zou moeten worden? Nee, geen van beiden, want zoals al aangegeven in de reacties, ik weet wel degelijk veel over de psyche van de mens aangezien ik 3 jaar gestudeerd heb voor psychologe, doch door persoonlijke omstandigheden( een zelfmoord in de familie) ben ik ermee gestopt.

En iedereen heeft hier een andere naam, wat is er mis met Klapdoos waar ik al jaren onder schrijf in mijn columns en blogs? Ik zeg altijd tegen mensen voordat je oordeelt lees het nou eens goed, dat geldt voor iedereen die een negatieve reactie geeft, of met de meute meeschrijft, dat gebeurt ook nogal eens onder een reactie zonder dat ze het bewuste artikel hebben gelezen.
Ik heb mijn commentaar gegeven en vind het te min voor woorden dat ik als een dweil in de emmer samengeknepen werd door mensen die ook een andere naam hebben op dit blog, ook zij gingen geheel in elkaars mening op. Ik vind het alleen ontzettend onsportief van sommigen dat nu ook mijn blogs en mijn naam in de zeik worden gedrukt..Dit heeft niets meer met de geschreven blog te maken. Ik had hetzelfde stuk op een andere site gezet en daar is een hevige discussie ontstaan onderling, maar allemaal met respect naar elkaar toe...Dat zal het verschil zijn denk ik maar. Ik zal nu als een paria behandeld worden door dit soort van mensen die dus alleen stukjes uit de krant kunnen halen en zelf dus niets kunnen schrijven. Ach, jaloezie is een naar iets in een karakter hoor...

Ken je dat? Je gaat lekker eens gezellig met je partner shoppen. Je weet wat je nodig hebt, en je vrouw loopt gezellig mee, om zich heen kijkend naar de aanbiedingen die er deze week weer in de schappen liggen. Ik weet mijn boodschappenlijstje uit het hoofd, dus ik pak precies wat ik nodig heb, en mijn vrouw banjert overal en nergens door de supermarkt.

Af en toe zie ik haar, en dan laat ze mij iets zien, gooit het in de boodschappenkar, zij draait zich om en ik haal het er weer uit. Een rol tape voor af te plakken, want dat was wel zo handig als de hare op was. Ja, en dat stond dus niet op mijn lijstje. Eruit dus.

Of kijk, de zalm is in de aanbieding, gooit het in de kar, en ik haal het er ongezien voor haar weer uit.
We hebben nog een voorraad in de kast. Hé dat is ook wel handig, een koffer vol met thee, in de aanbieding. In de kar, zij draait zich om en ik zet de kist met thee terug bij de suiker. Wij drinken al jaren dezelfde thee, en dat is namelijk iets waar mijn vrouw niet van afwijkt.

Dus elke andere soort verteert dan in onze voorraadkast.
Ik ken mijn vrouw. Zij geeft als eerste toe dat zij een gat in haar hand heeft en ik dicht dat elke keer weer. En ik denk dat de winnaar langzamerhand bekend wordt. Ik dus. Claudy heeft de neiging alles te kopen wat los en vast zit. Ze kan alles gebruiken en doet dat ook regelmatig, zij is een doe het zelve lady. Zij bewaart alles, van schroefje tot plankje.

Want je weet nooit waar het ooit goed voor is. Oké kan ik mee leven, maar als zij meegaat naar de supermarkt, loop ik als een waakhond mijn boodschappenkar te bewaken. Gewoon om te kijken wat zij erin gooit en ik er dan weer uit moet halen.
Elke keer hetzelfde ritueel. Ze gaat niet dikwijls meer mee naar de winkel, omdat op een keer het volgende gebeurde. En dat is het vermelden waard.

Wij liepen lekker te shoppen, ik zette mijn kar bij de groenteafdeling, liep wat te snuffen en mijn vrouw was (zoals gewoonlijk) doorgelopen, ondertussen vrolijk allerlei artikelen in een wagentje keilend. Ik zag het met vreugde aan temeer omdat het mijn karretje niet was.

De vrouw van die kar liep ook bij de groenten te snuffen en had totaal niet in de gaten dat haar kar volgegooid werd met allerlei artikelen waarvan zij het bestaan niet eens vermoedde.
Ik zei niets en met vreugde volgde ik mijn vrouw die vrolijk verder shopte, steeds de artikelen in het wagentje van die dame zonder verder te kijken er in zette.

Claudy is nogal een verwarde professor die regelmatig in zichzelf mompelt en altijd met haar gedachten verder is dan het moment. Dit zou haar nu opbreken. Ik lachte geniepig. En ik volgde dan ook vol vreugde mijn vrouw en die vreemde dame die gelijk samen opliepen naar de kassa. Ik riep dat ik klaar was, dus zorgde dat ik wel achter die dame bleef hangen met mijn kar. Ik wilde haar gezicht wel eens zien als ze de kassabon zag.

De vrouw legde haar spullen op de band, ik zag steeds meer verbazing op haar gezicht. Zij pakte een pak kaas op en mompelde “Dit is niet van mij, ik lust niet eens kaas.” Ik keek strak voor mij uit een lachbui tegenhoudend. Claudy keek naar mij en vroeg “Is er iets?”
’Nee hoor schat, totaal niets." De dame ledigde haar kar met steeds meer ongenoegen van de gedane boodschappen van mijn vrouw.

En ik, ik stond erbij en keek erna. Had totaal geen zin om iets te zeggen. Claudy zei nog zo lullig tegen mij “Hoe kan je nou boodschappen doen, en je hebt dat allemaal niet nodig, zonde toch?"
Ja liefje, nou zie je dat ook eens. De vrouw vroeg aan de caissière of ze alles weer in de wagen mocht gooien en of zij even overnieuw de supermarkt in mocht.

Want volgens haar had zij het verkeerde boodschappenwagentje meegenomen. En ineens viel het kwartje bij mijn vrouw. Zij zag al die boodschappen weer in het wagentje van de vrouw gaan toen een blik naar ons eigen karretje, toen werd zij knalrood en draaide haar hoofd weg van de dame. De dame laadde alles weer in, wurgend kroop zij langs ons heen, de drukke supermarkt weer in. Ach arme vrouw en ach verwarde echtgenote van mij. Wat hebben we later gelachen, maar het gevolg is wel dat Claudy zelden nog meegaat naar de supermarkt. Ik heb dus weer gewonnen....Yes.

Gewoon zomaar een stukje tekst over mijn vrouw, ze leest het toch nooit.
Gewoon omdat je er altijd voor mij bent.
Gewoon omdat je altijd naast mij staat, als ik verdrietig ben of het even niet meer zie zitten, of dat ik weer eens door het slijk ben gehaald op een site waar de andere schrijvers/ster die de intentie van het geschreven stuk niet willen of kunnen begrijpen, ik voel mij dan ontzettend onzeker.

Gewoon is het dan voor jou dat jij zegt dat het mooi geschreven is, gewoon is het dan dat het mijn eigen woorden zijn, en dat er hielenlikkers zijn die het altijd met de sterkste meute eens zijn. Als ik mij geboycot voel, dan ben jij degene die mij de relatieve kortzichtigheid van die zogenaamde slimme mensen in laat zien. Ze hebben een mening net als ik en laten merken dat mijn mening bij de lagere klasse hoort. Dat noemt zij hielenlikkers.. Ik lees dan diverse stukken terug van diezelfde hielenlikkers en verrek zij heeft nog gelijk ook.

En dan maakt zij mij weer sterker mee. Gewoon omdat ik zoveel van haar houd dat ik door het vuur ga voor haar, maar ik sta al in vuur en vlam dus ik hoef niet door het vuur voor haar, zij loopt er zelf wel doorheen en pakt mijn hand om de angst voor het vuur niet te voelen. Wij zijn aaneen geplakt als een stelletje postzegels. Gewoon omdat wij soulmates zijn.

Gewoon een vrouw die hard werkt, altijd haar best doet voor haar medemens, ik hoor haar zelden of nooit klagen over de pijn die zij heeft als zij met vochtig weer haast niet kan lopen van de pijn. Artrose in het hele systeem en au dat doet zeer. Het is geen reuma maar valt wel onder die groep (?) Ik kan haar verwarmen met een warmtekussen, een deken over haar heen, een lekker bakkie thee en de rust van een heerlijke film. Zo lekker samen op de bank nog steeds elkanders hand vasthoudend, alsof ze nooit van mij weg kan gaan.
De realiteit is anders.

We hebben het er over gehad, haar familie is niet blij met haar ( zij is nou eenmaal een ouwe hippie met een hoge opleiding en altijd overdwars gebakken en nog een halfzus ook van een heel stel half zussen en broers die overal en nergens wonen, dus contact, nee niet echt) Ik had een familie, maar die gaan achter elkaar dood, dus haar verdriet is niet alleen de mijne.
“Ik dacht er een familie bij te krijgen met ons trouwen, maar ik heb er verdorie al drie weg moeten dragen!” Ja liefste dat weet ik, maar dat is niet mijn schuld. Je bent gek met dat beetje familie dat ik nog heb, dat stemt mij gelukkig. Kan ik je toch iets geven dat je geluk brengt. De lach van een stelletje limoentjes in de familie die kunnen lachen om alles wat er in en om ons leven gebeurt en jij weet dat dit nooit altijd leuke dingen zijn. Liefde is vaak zo soms onuitgesproken, liefde is een vreemd ding; De keren dat wij ruzie hebben dan is het na 10 minuten al uitgesproken omdat wij weten dat er nooit een morgen zou kunnen zijn voor een van ons. Je bent allemaal een mens van een minuut.

Daarom geniet ik nog elke dag van jou, elke dag is een feest met of zonder goede bui, je bent er, jouw aanwezigheid is altijd voelend en horende, Een dag niet tegen elkaar zeggen :”ik hou van je is de andere dag dubbel inhalen, maar gelukkig gebeurt dat niet vaak. Ja als je doodziek van de griep ligt en dan nog is het “Ik hou van jou”
En met Ronald Giphart kan ik uit de grond van mijn hart zeggen
“Ik ook van jou”

Toch maar even naar Pauw en Witteman gekeken, spijt als haren op mijn hoofd, dat gezeik van de oppositie die niet het regeerakkoord afkraakte maar constant hamerde op het feit dat alles van Wilders afkwam. Ja hoor en Rutte en Verhagen zaten het "suffertje" te lezen toen dat beklonken werd.
Onpasselijk heb ik even een kwartiertje geluisterd naar het slappe theeaftreksel van Cohen en het Jip en Janneke manneke Pechtold die verre van deze taal ineens de ontzettend wijze man moest spelen, zelfs de ChristenUnie, waar geen mens op gestemd had, de vice-premier zat ook aan de tafel, ieder had zijn mond vol over dat rare regeeraccoord en het CDA zat nog altijd in het dure hotel in Den Haag te vergaderen en de dissidenten zullen maar tot morgen afwachten wat ze zullen stemmen, hangt geheel van de sfeer af.

Je zult maar net ongesteld zijn en verrotte buikpijn hebben, nou mevrouw van het CDA ( u bent het melden mijnerzijds niet eens waard, mediageil noem ik dit) dan stemt u tegen. Iedereen denkt nu "Há eindelijk een kabinet" Doch de grootste verliezer heeft de grootste losers niet eens in het gareel, die staan ineens in alle kranten en Nederland heeft er weer wat stokebrandjes bij.

Dit worden nieuwe verkiezingen binnen no-time, geloof me als ik zeg dat dan de meeste stemmen voor Wilders zijn, hij krijgt nu toch al de schuld. De PVDA is drastisch gekelderd in de peilingen, dus waar wachten wij nou op?

De koningin wil niet met Wilders op de foto. Haar goed recht, maar dat zegt al wat een invloed deze oranje bol toch heeft in de politiek.
Ach, politiek, na een kwartier door elkaar te lullen en nietszeggende meningen tegen elkaar ventileren had ik het al gehoord. Wilders had het weer gedaan, niet de PVDA of een andere partij, niet het CDA de grootste veriezers, nee alleen hoorde ik steeds"Wilders dit..Wilders dat" Alsof hij de nieuwe premier wordt.

Alhoewel als het zo doorgaat met dat gesteggel in het CDA mogen ze wel uitkijken.
Ik kijk in ieder geval uit naar nieuwe verkiezingen en snel graag.

Waarom is onze kat zo een reservebelg dat hij niet snapt dat hij gewoon een spin moet verorberen, of in ieder geval hem een penalty voor de kanis geven zodat ik die spin verdoofd en wel weer buiten de deur zet? Nee, onze kat speelt er tikkertje mee en daardoor rennen wij dames als twee hysterische indiaanse spoorzoekers door het huis de kat achterna, die de spin weer achternazit om het achtpotige zwarte dingetje te pakken. Ooit wel eens zo'n genante vertoning gezien?

Nou ik dus wel, want ik liep er middenin. Onze kat Chaley is een echte huiskat, weet in het bos niet wat een vogel is, krabt zijn nagels aan de bomen, klimt er gelukkig niet erin want dat heeft die knakker niet door.

Wacht met spanning op het feit dat meneer Charley denkt en hoopt te leven als een echte kat. Want voorlopig speelt hij met hommels, rent vliegen achterna, springt en duikt er op en voetbalt er mee, valt dan op zijn postzegel en gaat de vlieg weer achterna en wanneer hij eindelijk zo'n ellendeling heeft, gaat ie er mee volleyballen, gooit die vlieg in de lucht, geeft dat beestje een hengst voor zijn zoemende postzegel en kan daar echt minuten mee zoet zijn, Minuten want als ik angstig gezoem hoor ( ooit een vieg in doodsangst gehoord?) dan maak ik een einde aan zijn spelletje.

Ik geef het op, hij is al 15 jaar en snapt nog steeds niet dat een kat vliegen eet, of vogels pakt, of bang hoort te zijn voor grote honden die altijd katten pakken. Nee, meneer zoekt ze liever op. Ach, ik zal nog wel eens een katwhisperer zoeken , want geloof me die staat vandaag of morgen op. We hebben al een ghostfluisteraar, een paardenfluisteraar, een vogelfluisteraar, dus waarom geen kattenfluisteraar(ster?)

Ik denk dat ik maar even ga surfen, kijken of er ergens een cursus voor bestaat. Die kat maakt mijn leven soms hopeloos. Ik denk dat ik wel weet hoe het komt, want ik houd van alle dieren en ik denk dat hij dat van mij heeft overgenomen.

Kan niet anders, maar ik heb echt geen kat gebaard. Dan moet er toch zoiets als telephatie tussen mens en dier bestaan en daar geloof ik wel in. Mijn kat duidelijk ook....rotjong.