eKudos

Ik volgde het verhaal van Steven Jobs, die mij en honderdduizenden andere geeks probeerde te overtuigen van de onmisbaarheid van de iPad. En dat lukte hem niet. Wat mij het meest teleurstelde, was dat er helemaal geen sprake was van nieuwe innovatieve technologie.

Ik heb een briljant idee voor een nieuwe TV serie. Dit is ‘em. Het gouden idee waarmee ik miljoenen ga verdienen en de amusementswereld nog jaren domineer. Het is daarom van het grootste belang dat je dit idee voor je houdt. Beloof je dat? Oke, dan mag je hier alvast het script van de pilot aflevering lezen...

De premier sluit de deur van zijn kantoor achter zich. Hij knipt het licht aan, en wankelt in de richting van zijn bureau. Uit de onderste la haalt hij een nieuwe fles Jack Daniels tevoorschijn. Hij neemt een teug en zit daar een paar minuten in de relatieve stilte. Dan pakt hij de telefoon.

Na het gezamenlijk voltooien van de sneeuwdino bleek dat mijn 37.0 firmware een geheel nieuwe functie bezat. Ik zag opeens overal mogelijkheden tot sneeuwkunst. En voor ik er erg in had, was ik bezig met een dramatisch tafereel waar Casper (van Hobbes) trots op zou zijn.

Zeven punten waar een E-Reader aan moet voldoen om werkelijk massaal door te breken.

“Wij geven er maar drie maanden garantie op," zegt de Bel Company medewerker
“Maar er staat toch één jaar op de site?” zeg ik. “En zelf zeg je net ook één jaar!”
“Ja, dat klopt. Maar wij geven er toch maar drie maanden garantie op.”
“Maar ik heb er toch recht op?”
“Klopt. En toch geven we maar drie maanden. En dan moet ik ook de iPhone meesturen met de koptelefoon voor reparatie.”
“Maar de telefoon doet het gewoon!” zeg ik.
“Dit is ons beleid,” zegt de jongen.

Voor ik begin, bied ik bij deze mijn excuses aan. Als je verder leest, is de kans vrij groot dat je de rest van de dag (week?) de meest vreselijke liedjes in je hoofd hebt. En de enige manier om het ene liedje uit te schakelen, is een ander, nog vreselijker liedje zingen. Je bent bij deze gewaarschuwd.

“Wil je vandaag de nieuwe lamp ophangen?” vraagt mijn vriendin. Het is de zondag na kerst. Natuurlijk wil ik dat. Het is tenslotte haar cadeau, en ik wil hem graag voor haar installeren. Ik open de doos en haal de onderdelen er uit.

Let op: alles wat ik in de nu volgende dialoog zeg is fout.

Ik neem de doos kerstballen van haar aan. Ze zijn zilver, glanzend en zien er inderdaad heel mooi uit.

“Ze zijn onbreekbaar,” zegt de verkoopster nog eens. “Probeer maar!”

Ze kijkt me verhit aan. Haar ogen fonkelen. Ondanks mezelf haal ik een bal uit de doos. Ik tik er zachtjes op.

“Toe maar…” fluistert ze. “Probeer maar…”