Kapsels 2012
Door firaatje nieuw sinds ongeveer 1 maand (www.firanet.nl)
Haartrends 2012 zijn altijd leuk om te ontdekken! De grote trendsetters hebben zich verzameld tijdens de New York Fashionweek in het hart van Manhattan om de mode trends voor de komende lente te onthullen. De kapseltrends hebben bij deze nieuwe designs enkele interessante looks voor 2012. De foto’s hieronder houden je op de hoogte van al het nieuwe op het gebied van kapsel trends 2012!
Smokey eyes
Door firaatje nieuw sinds ongeveer 1 maand (www.firanet.nl)
De sleutel tot de perfecte smokey eye is een goede menging. Je wilt er zeker van zijn dat de kleuren perfect met elkaar vermengd worden.
Korte kapsels: de trend van 2012
Door firaatje nieuw sinds ongeveer 1 maand (www.firanet.nl)
Bekijk de moderne korte kapsels 2012! Korte kapsels hoeven namelijk helemaal niet saai te zijn, verschillende styling mogelijkheden en spannende haarkleuren zorgen ervoor dat korte kapsels weer helemaal modern worden in 2012. Bekijk dus de allernieuwste korte kapsels!
Geniet met (je) mate(n)
Door firaatje populair sinds ongeveer 1 maand
De laatste jaren heb ik teveel geld afgehaald van de "genieten bank". Herhaaldelijk ben ik op verschillende plaatsen geweest en te vaak me vermaakt.
Helaas kom je er op een gegeven moment achter dat geluk ook op kan raken. Ze zeggen altijd dat je moet genieten van het leven maar niemand verteld wat er gebeurt als je dit niet met mate doet.
Als er opeens iemand doodgaat in je omgeving, financele problemen, ongeluk.
Dan kan je nog zoveel leuke spulletjes hebben zoals een lichtgevend toetsenbord, een aquarium, gsm, Ipad, Ereader. Maar je beseft opeens dat het allemaal niet meer belangrijk is en je zal alles willen afgeven om diegene nog een keer te zien.
Natuurlijk moet je altijd positief denken maar je moet ook voorbereid zijn op slechtere tijden.
Gelukkig kunnen ze wel niet zeggen dat je een verspild leven hebt gehad als je altijd maar genoten hebt. Maar de tijd gaat voorbij en hoe mooi iedere dag ook is, het is een kans om de dingen te doen die er moeten gebeuren. Genieten komt dan later wel weer.
Helaas kom je er op een gegeven moment achter dat geluk ook op kan raken. Ze zeggen altijd dat je moet genieten van het leven maar niemand verteld wat er gebeurt als je dit niet met mate doet.
Als er opeens iemand doodgaat in je omgeving, financele problemen, ongeluk.
Dan kan je nog zoveel leuke spulletjes hebben zoals een lichtgevend toetsenbord, een aquarium, gsm, Ipad, Ereader. Maar je beseft opeens dat het allemaal niet meer belangrijk is en je zal alles willen afgeven om diegene nog een keer te zien.
Natuurlijk moet je altijd positief denken maar je moet ook voorbereid zijn op slechtere tijden.
Gelukkig kunnen ze wel niet zeggen dat je een verspild leven hebt gehad als je altijd maar genoten hebt. Maar de tijd gaat voorbij en hoe mooi iedere dag ook is, het is een kans om de dingen te doen die er moeten gebeuren. Genieten komt dan later wel weer.
De Arabische revolutie
Door firaatje nieuw sinds 11 maanden
De arabische revolutie
In de Arabische landen is een heuse revolutie aan de gang. Iedereen is aan het hopen dat het snel voorbij gaat. Toch zouden we geen Nederlanders zijn, als we er niet iets positiefs van zouden maken. De revolutie zal er misschien voor zorgen dat het regime afgeschud zal worden en zo de Arabische landen democratisch zullen worden. Dat staat er nu als kopje in de actualiteiten.
Want dit schijnt ook gebeurt te zijn met de oostblok landen. Misschien is het van de ene kant toch wel wat egoïstisch om alles te bekijken vanuit je eigen oogpunt. De oostbloklanden zijn nu namelijk echt
niet beter af en democratie is er nog nergens te bespeuren!
In Egypte is nu een revolutie aan de gang waarin het volk eist voor een Islamische regering.
Dus dit betekent terug de boerka aan en een stapje terug naar de tijden toen alles zo vertrouwd en “beter” was. Helaas werkt dit systeem niet meer in een tijd zoals deze en zullen ze er snel achter komen dat
de hedendaagse moslims er hele andere opvattingen op nahouden en dat ze de wetten net zo naar hun hand zetten als de democraten, de liberalen en de hele rest van het zooitje.
Toch kunnen Nederlanders nog steeds ergens denken dat revolutie op de een of andere manier vrijheid betekent.
Vreemd is dat je er niet echt over kunt meepraten als je het nog nooit van dichtbij hebt meegemaakt in de mate waarbij het een verscheuring van een land betekent. Op de dag dat burgers te horen krijgen dat hun geld niets meer waard is en dat er nu een “onafhankelijke” munteenheid is. Een munteenheid die gewoon is geprint op een A4tje staat dat voor de vooruitgang en terwijl ze op de tv en radio verkondigen dat iedereen nu echt vrij is, kan je wel vervolgt worden als je durft te spreken
over de verliezen die je als gewoon gezin stuk voor stuk meemaakt.
Misschien helpt het dan als Amerika zich ermee gaat bemoeien. Stuur de Amerikanen maar naar een
Arabisch land om de problemen in de kiem te smoren en al snel zal de regering uit alle macht proberen om op een democratie te lijken. Alle roddels daargelaten over de mishandeling en zelfs de
moorden op de onschuldigen, lijkt me dit nog steeds niet iets wat helpt.
Wij als democratie kunnen er niet over stemmen of we er ons wel of niet mee willen bemoeien want ieder land wat in de Navo zit, is namelijk verplicht om Amerika te steunen.
We hebben dan wel weer recht om te gaan staken maar je mag geen gasbommen gaan gooien want dan word je gewoon opgepakt hoor. Je mag geen last bezorgen aan de publieke orde en niet te hard roepen want dat is de bedoeling niet. Het moet namelijk de illusie in stand houden en dit doe je gewoonweg niet met een keiharde confrontatie.
Amerika plant zijn zaadjes niet in eigen achtertuin en wij zullen later met de problemen komen te zitten. Alsof er niet genoeg vluchtelingen zijn. Erg genoeg als je al weg moet vluchten uit je eigen land. Maar nog veel erger als je het moet onder het mom van: “Revolutie zorgt uiteindelijk voor een democratie!”
In de Arabische landen is een heuse revolutie aan de gang. Iedereen is aan het hopen dat het snel voorbij gaat. Toch zouden we geen Nederlanders zijn, als we er niet iets positiefs van zouden maken. De revolutie zal er misschien voor zorgen dat het regime afgeschud zal worden en zo de Arabische landen democratisch zullen worden. Dat staat er nu als kopje in de actualiteiten.
Want dit schijnt ook gebeurt te zijn met de oostblok landen. Misschien is het van de ene kant toch wel wat egoïstisch om alles te bekijken vanuit je eigen oogpunt. De oostbloklanden zijn nu namelijk echt
niet beter af en democratie is er nog nergens te bespeuren!
In Egypte is nu een revolutie aan de gang waarin het volk eist voor een Islamische regering.
Dus dit betekent terug de boerka aan en een stapje terug naar de tijden toen alles zo vertrouwd en “beter” was. Helaas werkt dit systeem niet meer in een tijd zoals deze en zullen ze er snel achter komen dat
de hedendaagse moslims er hele andere opvattingen op nahouden en dat ze de wetten net zo naar hun hand zetten als de democraten, de liberalen en de hele rest van het zooitje.
Toch kunnen Nederlanders nog steeds ergens denken dat revolutie op de een of andere manier vrijheid betekent.
Vreemd is dat je er niet echt over kunt meepraten als je het nog nooit van dichtbij hebt meegemaakt in de mate waarbij het een verscheuring van een land betekent. Op de dag dat burgers te horen krijgen dat hun geld niets meer waard is en dat er nu een “onafhankelijke” munteenheid is. Een munteenheid die gewoon is geprint op een A4tje staat dat voor de vooruitgang en terwijl ze op de tv en radio verkondigen dat iedereen nu echt vrij is, kan je wel vervolgt worden als je durft te spreken
over de verliezen die je als gewoon gezin stuk voor stuk meemaakt.
Misschien helpt het dan als Amerika zich ermee gaat bemoeien. Stuur de Amerikanen maar naar een
Arabisch land om de problemen in de kiem te smoren en al snel zal de regering uit alle macht proberen om op een democratie te lijken. Alle roddels daargelaten over de mishandeling en zelfs de
moorden op de onschuldigen, lijkt me dit nog steeds niet iets wat helpt.
Wij als democratie kunnen er niet over stemmen of we er ons wel of niet mee willen bemoeien want ieder land wat in de Navo zit, is namelijk verplicht om Amerika te steunen.
We hebben dan wel weer recht om te gaan staken maar je mag geen gasbommen gaan gooien want dan word je gewoon opgepakt hoor. Je mag geen last bezorgen aan de publieke orde en niet te hard roepen want dat is de bedoeling niet. Het moet namelijk de illusie in stand houden en dit doe je gewoonweg niet met een keiharde confrontatie.
Amerika plant zijn zaadjes niet in eigen achtertuin en wij zullen later met de problemen komen te zitten. Alsof er niet genoeg vluchtelingen zijn. Erg genoeg als je al weg moet vluchten uit je eigen land. Maar nog veel erger als je het moet onder het mom van: “Revolutie zorgt uiteindelijk voor een democratie!”
De spijkerjas is back!
Door firaatje nieuw sinds ongeveer 1 jaar (www.jeansbox.nl)
Iedereen kent nog wel die tijd dat je allemaal in spijkerjasje rondliep! Gelukkig komt die heerlijke tijd deze zomer terug! Haal hem dus uit de kast en geniet er weer van!
Is het tijd om te gaan voor Madonna?
Door firaatje nieuw sinds over 2 jaren (www.dlisted.com)
Madonna begon lief en onschuldig met liedjes als like a virgin. Nu is er wijwater nodig om haar benen over elkaar te krijgen. Ze is een Icoon maar is het niet beter om haar te herinneren zoals ze was?
Ahum mannenmode
Door firaatje populair sinds over 2 jaren (www.firanet.nl)
De collecties van de grote designers zijn dit jaar op zijn minst opmerkelijk te noemen. Bivakmutsen, skibrillen en een bloederig gezicht schijnt erg in te zijn.
Een parkiet in een slakom
Door firaatje populair sinds over 2 jaren
We waren met drie kinderen in huis en kregen alledrie een parkiet. Die van mij heette Budgy en die van mijn zus Geeltje. Mijn broer noemde zijn parkiet "Omega", typisch weer. In die stijl is hij altijd blijven hangen.
Mijn moeder vertelde ons, dat je een parkiet makkelijk tam kon maken. Je moest hem vastpakken, en als hij beet een beetje onder de kraan houden. Vraag me niet waarom maar het leek ons ook heel logisch. Mijn broer ging dus een grote slakom halen, en die vulden we met water. Als Budgy me dan beet, werd hij getrakteerd op een dompelbad van 30 seconde! Geloof me na drie keer, heeft hij het nooit meer geprobeerd!
Het klinkt allemaal heel wreed, maar ik hield van mijn parkiet. Hij leerde langzaam ook om van mij te houden en werd hardstikke tam. Het beest vloog de hele dag thuis rond en landde af en toe op mijn vaders hoofd. Hij is kaal dus dan is dat logisch want het lijkt op een landingsbaan.
Ik probeerde Budgy te leren praten en had een keer op een bandje 300 keer het woord "Kakadoeri" opgenomen. Dit speelde ik dan keihard af. Mijn vader kwam naar boven gestormd toen hij terugkwam van boodschappen doen. Hij dacht dat ik de hele tijd "Potverdorie" riep. Het bandje mocht niet meer.
Als ik dan Budgy aan mijn opa liet zien, dan zat heet beestje vrolijk op mijn vinger. En om te voorkomen dat hij weer vertrok, had ik een truucje verzonnen. Ik hield mijn duim op zijn pootje. Het parkietje probeerde dan verwoed om de hele tijd zijn poot los te trekken. Mijn opa vroeg wat ie toch aan het doen was. En ik legde het hele verhaal aan hem uit. Hij viel bijna van zijn stoel.
Aan alle verhalen komt een einde en ook aan dan van Budgy, Hij werd bijna 8 jaar en ik ging er met de jaren alleen maar liever tegen doen. Het parkietje was ondanks de martelingen hardstikke dol op me. En ik ook op hem. Hij stierf in een liefdevolle omgeving. Omega is nooit tam geworden en Geeltje ging altijd in je nek zitten, als je hem dan weg wilde doen, dan beet hij keihard in je oor!
Toen kreeg ik een nieuwe parkiet van mijn moeder. Doodsblij en vol verwachting bekeek ik de parkietjes in de dierenwinkel tot mijn oog viel op een veerloos, halfdood parkietje in de hoek. "Die wil ik!" was mijn beslissing. Mijn moeder zuchtte en vroeg aan de verkoper wat het ding moest voorstellen. De fokker had het baby parkietje daar gedumpt om dood te gaan. Met halfbetraande ogen keek ik mijn moeder toen aan, en het beest ging mee naar huis.
Om de twee uur, overdag en 's nachts, moesten we Jippie voeren. Het maakte dan echte babyvogel geluiden en dat vonden we geweldig. Mijn moeder moest steeds opstaan als we geen zin hadden. De hele tijd dus. Al snel kreeg Jippie een paar veertjes en begon hij op een parkietje te lijken. Jippie leerde praten en was tammer dan iedere andere parkiet ooit. Jippie zei altijd de hele tijd "Jippie", wat mijn vader razend irritant begon te vinden. Zeker toen het een "Jippiejippiejippiejippiejippie" salvo begon te worden wat enkele uren aanhield.
Ik vond het allemaal geweldig maar mijn ouders niet. En zo werd Jippie verbannen naar een grote kooi achterin de tuin. In de winter ging Jippie dan met Omega en Geeltje in het schuurtje staan en in de zomer mochten ze buiten. Jippie heeft er nooit aan gewend omdat hij dacht dat ie een klein mensje was en geen parkiet.
Langzaam maar zeker kwam er zo een einde aan het parkieten avontuur. Het was wel een heel leuke tijd!
Mijn moeder vertelde ons, dat je een parkiet makkelijk tam kon maken. Je moest hem vastpakken, en als hij beet een beetje onder de kraan houden. Vraag me niet waarom maar het leek ons ook heel logisch. Mijn broer ging dus een grote slakom halen, en die vulden we met water. Als Budgy me dan beet, werd hij getrakteerd op een dompelbad van 30 seconde! Geloof me na drie keer, heeft hij het nooit meer geprobeerd!
Het klinkt allemaal heel wreed, maar ik hield van mijn parkiet. Hij leerde langzaam ook om van mij te houden en werd hardstikke tam. Het beest vloog de hele dag thuis rond en landde af en toe op mijn vaders hoofd. Hij is kaal dus dan is dat logisch want het lijkt op een landingsbaan.
Ik probeerde Budgy te leren praten en had een keer op een bandje 300 keer het woord "Kakadoeri" opgenomen. Dit speelde ik dan keihard af. Mijn vader kwam naar boven gestormd toen hij terugkwam van boodschappen doen. Hij dacht dat ik de hele tijd "Potverdorie" riep. Het bandje mocht niet meer.
Als ik dan Budgy aan mijn opa liet zien, dan zat heet beestje vrolijk op mijn vinger. En om te voorkomen dat hij weer vertrok, had ik een truucje verzonnen. Ik hield mijn duim op zijn pootje. Het parkietje probeerde dan verwoed om de hele tijd zijn poot los te trekken. Mijn opa vroeg wat ie toch aan het doen was. En ik legde het hele verhaal aan hem uit. Hij viel bijna van zijn stoel.
Aan alle verhalen komt een einde en ook aan dan van Budgy, Hij werd bijna 8 jaar en ik ging er met de jaren alleen maar liever tegen doen. Het parkietje was ondanks de martelingen hardstikke dol op me. En ik ook op hem. Hij stierf in een liefdevolle omgeving. Omega is nooit tam geworden en Geeltje ging altijd in je nek zitten, als je hem dan weg wilde doen, dan beet hij keihard in je oor!
Toen kreeg ik een nieuwe parkiet van mijn moeder. Doodsblij en vol verwachting bekeek ik de parkietjes in de dierenwinkel tot mijn oog viel op een veerloos, halfdood parkietje in de hoek. "Die wil ik!" was mijn beslissing. Mijn moeder zuchtte en vroeg aan de verkoper wat het ding moest voorstellen. De fokker had het baby parkietje daar gedumpt om dood te gaan. Met halfbetraande ogen keek ik mijn moeder toen aan, en het beest ging mee naar huis.
Om de twee uur, overdag en 's nachts, moesten we Jippie voeren. Het maakte dan echte babyvogel geluiden en dat vonden we geweldig. Mijn moeder moest steeds opstaan als we geen zin hadden. De hele tijd dus. Al snel kreeg Jippie een paar veertjes en begon hij op een parkietje te lijken. Jippie leerde praten en was tammer dan iedere andere parkiet ooit. Jippie zei altijd de hele tijd "Jippie", wat mijn vader razend irritant begon te vinden. Zeker toen het een "Jippiejippiejippiejippiejippie" salvo begon te worden wat enkele uren aanhield.
Ik vond het allemaal geweldig maar mijn ouders niet. En zo werd Jippie verbannen naar een grote kooi achterin de tuin. In de winter ging Jippie dan met Omega en Geeltje in het schuurtje staan en in de zomer mochten ze buiten. Jippie heeft er nooit aan gewend omdat hij dacht dat ie een klein mensje was en geen parkiet.
Langzaam maar zeker kwam er zo een einde aan het parkieten avontuur. Het was wel een heel leuke tijd!
Webteksten schrijven ook voor jou!
Door firaatje nieuw sinds over 2 jaren (schrijftips.blogspot.com)
Webteksten schrijven is een vak apart. We delen alle geheimen met je om een succesvolle webtekst te schrijven. De meest gemaakte fouten zijn op jou niet meer van toepassing!
Reacties