eKudos

Graag willen wij uw aandacht vragen voor deze nijpende situatie. Wij hopen dat u op welke wijze dan ook aandacht kunt besteden aan onderstaande situatie.
Misschien kunt u haar interviewen en dat in uw krant of uitzending plaatsen.

Merel Geluk liep als klein kind Polio op met als gevolg dat ze eerst volledig rolstoelafhankelijk werd en later door complicaties volledig afhankelijk werd van de elektrische rolstoel(groter van formaat).
Haar semi-aangepaste woning in Bolsward werd niet meer goed bevonden voor het gebruik met de elektrische rolstoel. Transfers kan ze moeilijk tot niet maken door ruimte gebrek.
Hierdoor is ze menig maal gevallen en heeft 4x haar been daarbij gebroken.
De Polio en haar beperkingen eisen steeds meer hun tol. Operaties leveren tot nu toe alleen maar nog meer complicaties op. Ze heeft letterlijk geen poot meer om op te staan en vergaat constant van de pijn.

Als alleenstaande moeder met zware handicaps is de woonsituatie, samen met haar 2 puberdochters, onmogelijk geworden.
Merel Geluk is gedoemd tot een verblijf van ongeveer 24 uur/dag in bed (in de woonkamer!) omdat de ruimte ontbreekt voor goede transfers in de huidige situaties.
Haar orthopeed heeft de situatie duidelijk uitgelegd bij de desbetreffende afdelingen van de gemeente die zorg dragen voor deze zorgunit. Haast is geboden.
Door de ontoereikende woonruimte (en vooral ook tegenstrijdige berichten en uitstel van beloftes) is Merel Geluk nu een aantal keer gevallen en heeft hierdoor haar been wederom gebroken.
Operatie heeft pas zin als de thuissituatie is opgelost!!!

Na een jaar soebatten is zij nog geen millimeter verder gekomen.
Beloftes worden niet nagekomen en aanvragen lijken niet (tijdig) gedaan te worden.
Een zorgunit is beloofd aan de behandelend arts maar laat nog maanden op zich wachten en die tijd heeft Merel niet. Ze kan dit niet meer volhouden. Levend op zware pijnmedicatie zonder vooruitzicht op verandering op korte termijn!

Het is te zot voor woorden dat dit al een jaar duurt en er nog geen enkele oplossing is. Er is nog geen enkele stap in de goede richting voorwaarts gezet naar mijn mening.
Het is toch niet voor mogelijk te houden dat in Nederland iemand zo lang in de steek gelaten wordt door de WMO of andere gemeentelijke instellingen die zorg behoren te leveren in dit soort gevallen.
Merel Geluk kan zo langzamerhand de situatie zelf niet meer aan. Daarom bundelen wij als vrienden en familie onze krachten om te kijken of we via andere wegen wat voor haar op korte termijn kunnen regelen.

Aandacht in de media voor deze schrijnende situatie zal daartoe zeker bijdragen.

Met vriendelijke groet,
Namens de hele groep:
Marlies Bouten: 06-50495254