eKudos

Deze salade at ik pas bij een vriendin als onderdeel van een vegetarische maaltijd.
De honing in de dressing over de pijnboompitten maakte het heel bijzonder van smaak!

Voor ongeveer 4 personen:

Ingredienten:
- zakje veldsla
- handvol pijnboompitten
- olijven
- honing
- olijfolie
- lemoensap
- zout, verse peper
- camembert of brie
- lekker brood zoals een foccacia of donkervloerbrood met zaden en pitten erin.

Bereiding:
- Kies een grote wijde schaal uit en doe er de veld sla in
- Rooster de pijnboompitten in een droge koekenpan lichtbruin en laat ze afkoelen
- Doe de pijnboompitten door de veldsla
- maak een dressing van de olijfolie,het lemoensap, zout, peper en een lepel honing
- Doe de dressing over de sla en schep even om
- De olijven kan je er apart bijgeven of door de salade doen

Serveren:
Serveer de salade met het heerlijke geurige brood.
Kies evt. een geurige olijfolie voor op het brood te doen.
Snijdt de camembert in puntjes en leg ze bij het brood
Ik vind een lekker droge witte wijn er lekker bij zoals chardonnay

De grote winst van therapieën en praatgroepen is dat je door je gehoord te voelen je beter voelt en weer verder kan.Ik vind het een uitdaging om in de omgang met anderen daar aandacht aan te geven.Voor mij is het een vorm van liefhebben.

Het is gebleken dat de tijd die je doorbrengt bij je therapeut net zo effectief is als de tijd die je doorbrengt bij een luisterende vriend of buurvrouw.
De kracht zit in het luisterende oor.Blijkbaar heeft ons innerlijk bevestiging nodig van wat het voelt.
Het blijkt nog niet zo makkelijk om op deze manier er te zijn voor een ander.
Ik kom regelmatig met een onbestemd vervelend gevoel terug van een bezoek. De ander rebbelde maar door zonder te vragen en te luisteren naar mijn verhaal.
Ik merk bij mezelf de neiging om als de ander iets vertelt waar ik me in herken, het gesprek over te nemen met de beruchte woorden "dat herken ik want" en dan kom ik met mijn verhaal dat raakvlakken heeft met het verhaal van de ander. Na het gesprek voel ik me een stuk beter helemaal als de ander ondertussen jazegt en jaknikt.Maar of de ander zich na de tijd samen prettig voelt betwijfel ik.Ik denk dat de ander de indruk heeft dat ik geen echte aandacht had voor haar of hem, zijn eigen verhaal me niet interesseerde.Het blijkt een vorm van zelfzuchtig luisteren.
Ik probeer de ander de aandacht te geven waar de ander impliciet om vraagt en ook recht op heeft.Ik kijk de ander aan zonder ondertussen aan mijn horloge te friemelen of op mijn mobiel te kijken hoe laat het is, ik vraag niet ondertussen om nog een kopje koffie, ik ga niet naar het toilet, ik neem geen telefoon op en biedt geen koekje aan.Ik probeer wat de ander vertelt samen te vatten en een vraag te stellen waardoor de ander verder gaat met vertellen.Ik neem er de tijd voor zonder me af te laten leiden door mijn omgeving.
Als de ander vertelt hoe die zich voelt doe ik mijn best dat te laten staan zonder in te vullen waar dat gevoel vandaan komt en hoe het allemaal zit. Het gevoel van de ander mag gehoord worden en er zijn zonder commentaar van wie dan ook .
Mijn valkuil is dat ik ga analyseren wat de oorzaak is van dat gevoel en als t een rotgevoel is wat het nodig heeft om het te veranderen. Nog moeilijker vind ik om de ander te horen zonder met oplossingen aan te komen dragen.Als ik dat wel doe geef ik de ander de indruk dat ik twijfel of de ander zelf oplossingen kan bedenken, ik stel me dan superieur en betweterig op.
Mijn ervaring is dat als ik me gehoord voel de oplossingen vanzelf boven komen drijven.Bij vrouwen blijkt dat ze meer dan mannen al pratend hun innerlijk ordenen en onderzoeken.Door aandachtig naar hen te luisteren bewijs je ze een dienst die blijk geeft van vertrouwen in hun oplossend vermogen.
Het overkomt me tegenwoordig regelmatig dat mensen waar ik naar geluisterd heb me naderhand bedanken voor hun steun. Ze geven aan dat ze er wat aan gehad hebben.
Dat is ook mijn ervaring als er naar mij geluisterd wordt.
Ik knap er van op.
Het is levengevend.
Het is liefhebben in de praktijk.

Ik kom er eerlijk voor uit. Als ik in de spiegel kijk of als ik fotoos zie waar ik op sta word ik niet blij van wat ik zie.Mijn ogen staan flets of zijn dicht, mijn huid is bijna wit, onder mijn ogen zijn rare vlekken zichtbaar, mijn kin is vermenigvuldigd, mijn buik staat er dubbel op, mijn lengte is enorm.

Als ik naar mezelf kijk in de spiegel zie ik meestal de vrouw zoals ik me van binnen voel.
Zij lijkt het meest op de vrouw met het lijf dat ik vroeger had,
Zie ik mezelf op een foto dan zie ik een heel andere vrouw dan mijn innerlijk waarneemt.
Als ik mazzeltov heb stralen mijn ogen en zie je een sprankeltje persoonlijkheid. En met dat laatste moet ik t dan ook doen.
Ik heb tips gelezen van Karen Lee, zij was agent voor onder andere modellenbureau Elite,hoe misschien ook ik er fotogenieker uitkan zien op een plaatje.
http://www.nrcnext.nl/blog/2009/07/22/iedereen-...
Aan de lezers van Reader’s Digest geeft ze tien tips om beter op foto’s staan. Dat fotogeniek zijn, kun je gewoon leren, schrijft Lee.
Mijn artistieke zoon fotografeert alles wat los en vast zit, ik ga hem vragen deze tips met mij te beproeven.
Wie weet wat ik dan ga zien!

Lange tijd werd er in de kerken een beperkt evangelie verkondigd.
Voor het spektakel moest je naar pinksterkerken waar vaak excessen optraden omdat er geen grondige kennis was van de grondtekst waarin de Bijbel geschreven was.
Al heel wat jaren is dat gelukkig anders.

In de tijd dat Jezus nog op aarde was vertelde hij de boodschap van het Koninkrijk van God.
Als "bewijs" dat Zijn woorden waar zijn deed Hij wonderen van genezing en werden mensen bevrijd van demonen.
Hij beloofde, dat als Hij naar God terugkeerde Hij Zijn geest zou sturen die in zijn volgelingen zou komen wonen zodat als wij het over het Koninkrijk van God hebben wij dezelfde wonderen van genezing zouden kunnen doen en ook mensen zouden kunnen bevrijden van demonen op gezag van Zijn naam. Hij zegt dat we zelfs meer dan wat Hij deed zullen doen. Als ik kijk naar de praktijk van elke dag onder de gelovigen kan ik me niet aan de indruk onttrekken dat ons evangelie behoorlijk verschrompeld is naar wat fijn samenzijn en mooi zingen binnen een sociaal netwerk.

De wonderen en tekenen lijken voorbehouden aan de wat extremere groepen waarbij ik me vaak afvraag of het op gezag van God is dat wonderen gebeuren of op gezag van emotie, hersenspoeling, manipulatie en magie.
Er zijn inmiddels heel wat stichtingen en kerken die ernaar verlangen dat wat Jezus zei ook echt gebeurd.
Ondanks de huiver voor excessen strekken zij zich uit met alle moed die in hen is, om de Heilige Geest Zijn werk te laten doen door hen heen.
Veel stichtingen zijn interkerkelijk of evangelisch.
Er is ook een stichting die aan de weg timmert bnnen de traditionele kerken om de kerkleden te leren wat de theologie van het koninkrijk van God inhoudt samen met het werk van de Heilige Geest.

New Wine is ontstaan in Engeland vanuit een anglicaanse kerk. Een van de meest in het oogspringende activiteiten is de jaarlijkse zomerconferentie voor het hele gezin in Shepton Mallet, in het westen van Engeland. Vele duizenden mensen bezoeken jaarlijks deze conferentie. Ook vanuit Nederland zijn er al veel mensen op deze conferentie geweest. Daarnaast zijn er tal van kleinere conferenties, vaak gericht op een bepaalde doelgroep, bijvoorbeeld vrouwen, jongerenwerkers, muziekleiders. In tal van landen zijn in de loop der jaren nationale conferenties gestart, toegespitst op de lokale situatie, maar met gebruikmaking van de waarden en de praktijken zoals die in New Wine gehanteerd worden.

New Wine heeft als missie de geestelijke vernieuwing van de kerken in Nederland. Ze vragen daarbij speciaal aandacht voor het werk van de Heilige Geest, die gegeven is om Christus en de komst van het Koninkrijk van God in het licht te stellen.

Ze willen dat christenen en kerken in Nederland vernieuwd worden in de vreugde van het kennen en aanbidden van Jezus Christus, en dat ze worden toegerust om zijn Koninkrijk te verkondigen, in de liefde van God de Vader en in de kracht en de gaven van de Heilige Geest.
Ze hebben een aantal waardes en verwachtingen die ze uitwerken in de praktijk van de stichting:

•Ze hebben de verwachting van Gods krachtdadige aanwezigheid. Het is hun overtuiging dat de Heer speciaal in hun midden werkt als ze samen komen om Hem te aanbidden. Ze geloven in God die telkens nieuwe dingen doet.
•Met de komst van Jezus Christus is een beslissende nieuwe fase ingetreden in de geschiedenis van God met zijn wereld. Het Koninkrijk dat Hij brengt heeft te maken met het hele bestaan: geestelijk, psychisch, lichamelijk, relationeel, sociaal, economisch, etc. Waar Gods heerschappij wordt erkend komt het leven tot zijn recht.
•De plaatselijke kerk is hoop voor de wereld. We geloven dat Jezus ook vandaag zijn gemeente bouwt door zijn Geest en dat alle gemeenteleden kunnen worden toegerust om mee te werken aan de komst van het Koninkrijk.
•De Geest geeft gaven, soms heel gewone en soms opvallende, om het lichaam van Christus te laten functioneren zoals het bedoeld is. Ze willen ingaan op de behoefte aan praktisch onderwijs hierover in de context van de gemeente van de 21 e eeuw.
•Ze richten zich met name ook op leiders, met ondersteuning, met bemoediging, met onderwijs. Ze werken aan het ontstaan van netwerken van leiders, die samen kunnen groeien en zoeken naar middelen om in hun eigen gemeente vernieuwing een plek te geven.
• Een belangrijke manier om hune visie uit te dragen is door middel van conferenties, waar mensen vernieuwing kunnen ervaren. Het is een belangrijke waarde dat mensen met respect behandeld worden. Ze willen geen controle uitoefenen over mensen of ze manipuleren, maar hen juist helpen de christelijke vrijheid te ontdekken en te ervaren.
•Ze willen gaan waar de Bijbel hen wijst, en afwijzen wat niet strookt met het bijbelse onderwijs. Daarbij willen Ze de kerken herinneren aan dingen die misschien vergeten waren, maar waarvan zij denken dat ze horen bij de navolging van Jezus.

Een van hun activiteiten is afgelopen zaterdag begonnen.
De zomerconferentie heeft als thema "Huis van de Vader" en wordt gehouden van 25 juli tot en met 31 juli op het conferentie terrein van Walibi in Biddinghuizen.
Wil je meer over de Stichting of over de conferentie weten dan raad ik je aan om hun site te bezoeken: http://www.new-wine.nl/index.php?id=home

Daar zit ik in mijn huisje.
Alleen.
Mijmerend over de afgelopen 6 jaar sinds de scheiding.
Kijkend naar het mozaiek van gelijmde scherven .

Tijdens het huwelijk vertoonde het mooie geglazuurde plateau al barsten, eerst haarscheurtjes en uiteindelijk brak er steeds meer af om uiteindelijk met een mokerslag in kleine stukjes uit elkaar te vallen.
Alledrie de kinderen verloren twee of meer jaren school.
Alledrie de kinderen volgen een opleiding op een lager niveau dan hun denkvermogen.
Alledrie de kinderen volgen een andere schoolroute dan gebruikelijk.
Alledrie de kinderen willen inmiddels niets meer met hun vader te maken hebben.
Alledrie de kinderen vertoonden psychische klachten en twee ervan hebben ggzhulp.
Twee van de drie gingen al jong op zichzelf wonen.
Een ervan heeft financiele problemen door de nalatigheid van zijn vader.
Ik woon inmiddels in een kleiner huis, een knus huisje op idylisch plekje. Er heerst nu rust en vrede,vaak is het er gezellig. Vrienden van jongste komen graag.
Mijn gezondheid heeft te lijden gehad onder lange jaren van nonstopstress, vooral het verbale geweld, de dreiging, intimidatie en de financiele zorgen vroegen hun tol.
Ik moet onder ogen zien dat mijn betaalde hobby, werken in het onderwijs, niet meer mogelijk is.
Mijn energie en concentratie is sterk verminderd,ik moet mijn energie budgeteren.
Mijn huis en tuin is niet zo netjes als ik wel wil en bij me hoort, mijn energie en lijf laten het niet toe.
Jammer genoeg ben ik in een sociaal isolement terecht gekomen.Ik heb eenvoudig weg niet genoeg energie en geld om op te trekken met vrienden. Gelukkig vind ik veel steun en gezelligheid in een virtuele lotgenotengroep van alleengaande ouders.

Tijdens ons huwelijk stortte ik in en bevond me "ineens" in een uitputtingstoestand en een depressie.
Ik heb me ooit eens afgevraagd of ik wel met deze man verder wilde en kon leven. Trouw, eindeloos geduld en vertrouwen in zijn goede bedoelingen stonden me niet toe met hem te breken, me neit realiserend dat onze binding allang gebroken was.
Mijn arts liet me weten dat ik niet beter zou worden als ik in deze relatie bleef. Ik accepteerde dat.
Toen ik beter en sterker werd en nieuwe leefpatronen ontwikkelde gebeurdde wat ik al had voorzien. Mijn partner boog en veranderde niet mee. Hij opende zijn hart al eerder voor ontrouw en nu deed hij de deur wijd open. Het was de mokerslag waarvan er nog een paar volgden. Hij kondigde de scheiding aan.
Ik werd beter.

De laatste periode van de complexe rouw ben ik bezig me af te vragen of ik toch niet eerder zelf een juridisch gevolg aan de breuk in ons huwelijk had moeten geven.
Ik ontschuldig mezelf omdat ik de innerlijke en lichamelijke kracht niet had toen de interactie echt uit de hand liep.
Als ik niet was ingestort vermoed ik dat ik de knoop zelf had doorgehakt. We waren dan minder lang blootgesteld aan alle intimidatie en psychische druk.
Ik was niet ziek geworden.
Ik had door kunnen werken en was niet afhankelijk geweest van de alimentaties die elke maand weer een machtsmiddel blijken.
Ik had niet in hoeven stemmen met co-ouderschap vanwege de dreiging dat mijn exman de kinderen van me af zou nemen.
Er waren minder financiele problemen geweest omdat ik zelf de administratie had kunnen blijven doen en een chaos had voorkomen.


Ik had ons terug moet trekken daaruit voor de gevolgen niet te overzien waren. Ik heb daarmee mijn kinderen niet beschermd maar ze blootgesteld aan geweld. Zij betalen de rekening.

Soms is doorbreken moedige wijsheid.
Ik had moeten doen wat ik niet kon.

Mijn nieuwe hobby is mozaieken.

Vanavond komt er een prachtfilm op rtl 8 om 20.30 uur waarin echte liefde op een bijzondere artistieke authentieke manier is vormgegeven.
Een ontroerende ode aan echte liefde die verder gaat dan eigen belang en daardoor alles dreigt te verliezen maar juist alles wint!

Goede acteurs waaronder Robin Williams.

What Dreams May Come, van regisseur Vincent Ward (1998)

Wanneer Annie na haar kinderen ook nog haar man verliest, wordt het haar teveel en ze pleegt zelfmoord. Chris is in de hemel terechtgekomen en gaat op zoek naar zijn Annie, maar die is niet in de hemel. We krijgen een indrukwekkende zoektocht van een man naar zijn vrouw, maar dat het niet gemakkelijk wordt, is duidelijk.

Annie ( Annabella Sciorra) en Chris ( Robin Williams) zijn getrouwd, hebben allebei een leuke baan,kinderen en zijn hartstikke gelukkig. Dan slaat het noodlot toe. Allereerst raken hun kinderen betrokken bij een auto-ongeluk en overleven het niet. Het jonge echtpaar is er kapot van. Vier jaar later als Chris bezig is met een patientje, belt zijn vrouw hem op. Ze heeft een probleempje en Chris biedt aan het op te lossen. Als hij 's avonds in de auto naar huis rijdt, ziet hij dat er iets vreselijks gebeurd is in een tunnel. Hij stapt uit en probeert de helpende hand te bieden, maar helaas voor hem vliegt een auto hem tegemoet en hij raakt zwaargewond. In het ziekenhuis overlijdt hij.

Kort rolletje, denk je dan. Maar nee, het gaat verder. Chris ontwaakt in de hemel, dat wil zeggen in het schilderij dat Annie voor hem heeft gemaakt. Hij wordt opgevangen door Albert, een leuke rol van Cuba Gooding Jr., die hem moet gaan wijsmaken wat er aan de hand is. Chris kan niet geloven dat hij dood is en verzet zich met alle macht tegen deze gedachte. Dit zorgt ervoor dat hij dingen niet ziet. Maar zijn kracht en doorzettingsvermogen nemen toe en zorgen ervoor dat hij zijn hond en zijn kinderen terugziet.

http://nl.wikipedia.org/wiki/What_Dreams_May_Come

Ben benieuwd wat jullie ervan vinden!

De mexicaanse pannenkoekjes die je tegenwoordig overal in diverse soorten en maten in de supermarkt kunt kopen bieden een neutrale basis voor veel gerechten. Je kan ze gebruiken voor de mexicaanse gerechten zoals Burrito,s, Enchilada,s en Fajita,s maar ook als basis om lekkere dingen in te vouwen.
Ik gebruik ze vaak als wrap om lekkere dingen in te rollen of te vouwen, op die dagen geniet ik van mijn lunch, ik hoop julie ook!


Ingredienten:

Ik heb voor mezelf genoeg aan 1 wrap als lunch.
Ik zal voor twee personen de ingredienten beschrijven.

•2 tortilla,s
•roomkaas, naturel of met kruiden
•100 gram gerookte zalmplakjes
•ijsbergsla
•komkommer
•halve avocado
•citroen of lemoensap
•tube mayonaise
•4 theelepels kappertjes uit een potje

Bereiden:

•Smeer elke tortilla dun in met roomkaas
•Bedek elke tortilla met ijsbergsla
•Leg op de sla 50 gram gerookte zalmplakjes
•Snijd hele dunne plakjes van de komkommer en leg die op de middellijn van de belegde tortilla
•Snijd de halve avocado in dunne plakjes en besprenkel ze met citroen of lemoensap
•Leg naast de komkommer de avocadoplakjes
•Spuit over de middellijn mayonaise
•Verdeel daarover de kappertjes
•Rol de tortilla strak op en steek eventueel vast met een prikkertje

Serveren:

Je kan hem ook wat minder strak oprollen en alleen de kanten naar t midden over elkaar vouwen en daarna een zijkant omslaan zodat je een envelopje krijgt.

Ik neem deze variant regelmatig mee als ik op pad ga of naar een picknick en rol hem dan op in aluminiumfolie, als je hem van te voren al in vieren snijdt is t makkelijk te eten.
Doe er een vrolijk gekleurde servet omheen of leg t op een felgekleurd bordje en je krijgt het zomersvakantiegevoel er gratis bij!