eKudos

In een krampachtige poging de inhaalrace met de door de Wakkere Waku-waku-Krant ingezette teloorgang van de samenleving te winnen, of misschien ook wel om lezers te werven, wordt de ene na de andere Jan Lul met populistische prietpraat tevoorschijn getrokken om toch vooral de indruk te wekken dat ie best te doen is, die Volkskrant. (lees verder)

“Tééring, wat ligt er weer een lekker pak sneeuw!”
“Ja, en dan zeggen ze dat de aarde opwarmt. Haha.”

Matig leuk grapje. Jammer ook dat je dat matig leuke grapje overal hoort. Het praatje met de buurman wordt er mee opgeleukt, de gezellige klets bij de bakker gaat erover, de aanloop naar het overleg van de afdeling Vormgeving van Kantoormeubels BV krijgt er kleur van. Ik krijg het op mijn zenuwen van dat grapje.

“Internet heeft de toekomst! Wen er maar aan!”, roept Bert. Jahaaa, koppie koppie hoor!

Wij vinden Kluun allemaal een schrijver, zoals wij – waarom weet niemand – Heleen van Royen nu ook een schrijfster vinden. Heleen van Royen, u weet wel, die natte vagina waar een mens omheen gegroeid is, die bij de Grote Drie denkt aan de Tarzan, de Jumjum en dat andere projectiel dat ze op haar nachtkastje heeft liggen. Kluun, Heleen, Saskia, noem het hele hutje omhoog gekukelde schoolkrantmedewerkers maar op.

Moe word ik van al die mensen, die Matthijs van Nieuwkerk opeens collectief uitkakken. “Hij praat overal doorheen”. Ja, wees er verdomme maar blij mee dat ie overal doorheen praat, anders moet u nog veel langer het eindeloze gezever van Sonja Bakker, Jan Mulder of Felix Rottenberg aanhoren. Maar... Matthijs mag wèl eens de poep uit zijn oren en ogen halen. En dan de Textures uitnodigen bij DWDD.

De herfst gaat wederom niet gepaard met mooi weer, minirokjes en bier op het terras. De belastingteruggaaf blijkt minder dik dan gedacht. Mijn fiets heeft een lekke band die zichzelf niet repareert. Het is koud. Grijs. Guur. Het leven is zwaar genoeg. Het leven kan gerust doorgang vinden zonder de radio- en tv-spotjes van de firma Carglass.

Klaauwe en daaro ut peure vudde knaka lekke noike most da weest mouwen, eej! - Een uiteenzetting over taal, Bup, de Palingsoap en dergelijke.

Over de Mc Donaldisering in restaurant Pasta di Mamma in Haarlem en de beste pizza OOIT in Zutphen.

Tijdens haar verblijf in Israël heeft Madonna wat gezongen, wat gehupst, maar ook flink gratuit uit de nek gekletst. En dat levert koddige contradicties op...

Ik las deze zomer iets over mensen die blij zijn met een vestiging van Starbucks in Utrecht en binnenkort ook in Amsterdam. Blij met een koffieboer, ja. Het schijnt dat het drinken van Starbucks-koffie 'een stukje' status geeft. Starbucks-drinkers lopen met hun kartonnen Starbucks-bekertje nog lang rond, als deze allang leeg is. Om te laten zien dat ze eigentijdse wereldburgers zijn. Een stukje status. (...)