Schijn en werkelijkheid.
Weet dat de uiterlijke vorm voorbijgaat,
maar dat de werkelijke wereld
voorgoed blijft bestaan.
Hoe lang staar je je nog blind
op de vorm van de kruik?
Laat dat ding toch, zoek het levende water!
(Rumi)
maar dat de werkelijke wereld
voorgoed blijft bestaan.
Hoe lang staar je je nog blind
op de vorm van de kruik?
Laat dat ding toch, zoek het levende water!
(Rumi)
-
Geplaatst:9 maanden geleden, populair sinds 9 maanden (in 4 uur)
-
Door:
-
Categorie:
-
-
Discussie:
Reageren op dit artikel? Log in of registreer jezelf
Waarom eKudos gebruiken
- Deel en ontdek nieuws, video’s, foto’s en tips
- Schrijf en plaats nieuws dat jij belangrijk vindt
- Start een vriendennetwerk
- Stem! Op ekudos is heel Nederland de redactie
- Geef je mening en start discussies
- Volg het nieuws van vrienden en bekenden
- Start een weblog met gelijk een groot publiek
- Ontdek het leukste en beste nieuws van het web


zwevend boven de zee,
gedragen door de winden...
De zee,
haar gewaad uitrollend in schuimende golven,
het strand bevruchtend met haar schelpenschat...
De zon,
zijn schitterende kleurenpracht uitstortend
over de eindeloze verte achter de bruisende branding...
't Avondrood,
haar gouden gewaad ontsluitend
in een vurige stralenkrans...
't Innerlijk gemoed,
deze verrukking waarnemend
als weerspiegeling van de "schoonheid der overgave"
De innerlijke bron
Geen lichtjaren bij ons vandaan
Maar hier en nu
die soms lacht, die soms grient.
Voel je de onrust in je hart,
ervaar je de diepe smart.
Weet je niet meer waar je het zoeken moet.
Dan vind de Broederschap jou
en houdt dan moed.
Zoekt en gij zult vinden mens,
De Gnosis hoort jouw innerlijke wens.
Geef je over aan je hart,
God fluistert daar heel zacht.
Hij houdt van jou zoals je bent,
hij die jou al eeuwen kent.
Maar jij moet er voor open staan,
dan kan de Liefde binnengaan.
Dan gebeurt er ook een wonder in jou,
het wonder van eeuwige trouw.
M. Pellikaan
als leven dromen is
en het geluk vervliet als ijdele schijn?
De korte vreugde laat ons geen heugenis
en toch lijkt sterven ons de diepste pijn.
Vreemd is het, dat de mens op aarde zwerft
en leeft in weedom,
maar geen uur verzaakt
zijn doornig pad; en dat zijn blik hier derft
het zicht op streken waar hij straks ontwaakt.
(John Keats | Vertaling Bert Voeten)
Die gebreken, die afwijkingen maken je juist mooi, we zijn volmaakt onvolmaakt.
Hoe kan de schaduw het tegen de zonneschijn opnemen?
Van nu af aan zal ik gek zijn.
Gaarne zou ik je kussen
De prijs van kussen is je leven
Nu loopt mijn liefde mijn leven tegemoet
en schreeuwt het uit:
Wat een koopje, laten we het doen!
Ik sterf duizendmaal
en mijn as komt dansend terug
in duizend nieuwe gezichten.
Mogelijk leeft u in schijn en ik in de werkelijkheid. Dat zou zomaar kunnen, nietwaar?
en ook antwoord geeft.
Tijd voor een opname,
was iedereen maar zo nuchter als een Knolraap.
Ik vind dat niet zo relevant.
Misschien ben ik wel nuchter en u dronken. Dat zou zomaar kunnen, nietwaar?
U kunt dat ook niet relevant vinden, want u bent de dood niet gewaar.
U staart nog altijd naar de kruik, terwijl u dorst naar water. Er is genoeg voor iedereen, dus ook voor u.
Ga gewoon eens een keer sterven voor uw dood.
Wie vandaag de liefde in zich draagt
kan morgen niet zo haten...
.
Jasterke
.
- Albert Einstein -
Waarom geeft u dan uw reactie om 2:52 als u wist dat ik wat anders bedoelde?
Ik vraag me af waar u zo bang voor bent. Mogen we u niet zien?