Kwantummechanica na tachtig jaar opgevolgd door nieuwe theorie?
Al tachtig jaar wordt kwantummechanica geplaagd door iets vreemds: een ‘waarnemer’ die een kwantumgolffunctie doet instorten en zo een wazig deeltje vastlegt op één plaats. Een nieuwe theorie slaagt er in om voor het eerst in tachtig jaar hier komaf mee te maken.
-
Geplaatst:6 maanden geleden, populair sinds 6 maanden (in 1 dag)
-
Door:
-
Categorie:
-
Bronlink:
-
-
Discussie:
Reageren op dit artikel? Log in of registreer jezelf
Waarom eKudos gebruiken
- Deel en ontdek nieuws, video’s, foto’s en tips
- Schrijf en plaats nieuws dat jij belangrijk vindt
- Start een vriendennetwerk
- Stem! Op ekudos is heel Nederland de redactie
- Geef je mening en start discussies
- Volg het nieuws van vrienden en bekenden
- Start een weblog met gelijk een groot publiek
- Ontdek het leukste en beste nieuws van het web
Hebben jullie hier geen verstand van? Dit is toch wetenschap? Je kunt natuurlijk het lullen over een wetenschapper die niet gezien word als een wetenschapper, wetenschappelijk gaan benaderen. Maar dan kom je terecht in sociale wetenschappen.
19-11-2011 om 10:26
-------------------------
Negeer Spook maar, het is maar een Trol.
19-11-2011 om 01:27
---------------------------
Mij gelijk stellen met een halve gare nulnit als Rudolf is gewoon een belediging.
Lengtecontractie werkt niet in de breedte.
Kijk maar:
Nou werk ik een deel van mijn leven als postbode...
... maar wel met een vier-dimensionale blik! (^_^)
Jij bent een zuur mannetje die slechts zijn eigen bekrompen mening wilt ventileren en die totaal afgesloten is voor invloeden van buitenaf.
Wat hier in feite wordt gezegd is dat een deeltje zich op iedere plaatst tegelijk kan bevinden, maar uiteindelijk altijd wordt waargenomen op de plaatst waar men meet. Is dat toeval of kan een deeltje op meerdere plaatsen tegelijk zijn?
Mijn verklaring hiervoor (in het kort) is dat het deeltje zich inderdaad op iedere denkbare plaatst kan bevinden, maar dat de plaatst waar je je op focust ook de enige plaatst is die werkelijkheid wordt.
Zoals Einstein het al zei, de realiteit is een soort van hardnekkige illusie. Alles wat we zien zijn opties waar we ons in de toekomst zouden kunnen bevinden, er is altijd echter maar 1 plaats waar we ons echt gaan bevinden. Zodra we daarin een keus hebben gemaakt vervallen de andere opties.
Als ik vanuit Amsterdam op dit moment een keus zou moeten maken om naar Den haag of Groningen te rijden, dan wordt later vandaag 1 van die mogelijkheden als eerste waar. Je kunt niet naar 2 plaatsen tegelijk gaan.
Kies ik voor Den Haag, dan creeer ik een realiteit waarin ik onderweg ben naar Den Haag en zal ik onderweg bepaalde mensen of auto's tegenkomen waarin mijn realiteit verder gaat.
Kies ik voor Groningen, dan zal ik andere mensen ontmoeten ( of auto's) die dan in mijn realiteit waar zullen worden.
Stel dat ik vanavond in Den Haag een vrouw ontmoet en daar uiteindelijk mee trouw, dan bepaald dat voor een groot deel de verdere ontwikkeling van mijn realiteit.
Stel dat ik naar Groningen rij en daar betrokken raak bij een ongeluk en 3 dagen in het ziekenhuis moet verblijven, dan bepaald dat een deel van de realiteit die ik dan verder zal ontwikkelen.
Kort gezegd, iedere optie is mogelijk. Maar er zal telkens maar 1 realiteit werkelijk worden. En daarom stel ik dus dat wij ons op de grens van het universum bevonden. De realiteit wordt gecreeërd vanuit het nu. De mogelijkheden zijn onbegrensd, maar er wordt telkens maar 1 ding tegelijk waarheid.
En zo werkt dat dus ook met dat deeltje. Het kan zich overal bevinden, maar je meet het op de plaats waar jij je in de realiteit bevindt.
Zie: Schrödingers kat
Fotonen blijven achter, en wij gaan verder..
19-11-2011 om 20:26
----------------------------
Als dat zo was dan bestond er geen licht.
Je levensfilosofie straalt al uit van je profielbanner.
En nog fout geschreven ook maar dat terzijde.
Je motto had moeten zijn.
Ik stel jou niet gelijk met rh. Ik stel alleen maar dat je altijd dezelfde discussie voert met rh. Wat dat betreft zij jullie wel gelijk want jullie zeggen beide steeds hetzelfde.
je kunt Maxwell en Faraday met hun wetten dan ook overboord zetten.
Kort gezegd betekent dat - geen internet!
Maar dat mag @ACHNATON uitleggen dit keer. (~_^)
2. jouw stellingname aangaande fotonen (die niet bestaan) die achterblijven in iets wat je niet eens kunt omschrijven (en dus geen bestaansrecht heeft) is en blijft gezwam van een dronken aardbei.
Dus als jij mijn conclusie als onzin afdoet ben jij degene die de onzinnnigheid hard moet maken.
Als je dat niet kunt ga je maar ergens anders zitten zwammen.
Dat betekent dus dat dit alles tezamen één geheel vormt en niets als afzonderlijke entiteit kan worden beschouwd - ook licht niet (ongeacht of je dat door fotonen voorstelt of niet).
In dat opzicht is alles bijzonder en zou je evengoed kunnen zeggen dat van een atoom de elektronenwolk verder reist naar de toekomst terwijl de protonen en neutronen van de atoomkern in het verleden achterblijven.
Ook dat is regelrechte larie - en heeft zelfs met filosofie niets van doen.
De macrocosmos is opgebouwd uit de microcosmos en daar gelden heel andere wetten en regels voor zover je dat zo kunt benoemen.
Maar wat ik eigenlijk wil zeggen is dat de microcosmos de basis werkelijkheid is maar die kunnen wij helemaal niet zien. Dus leven wij in een illusie. En dat levert voor mij het bewijs dat er meer achter het leven schuilgaat als menig atheïst denkt. Aan de andere kant is Klaas Hendrikse een gelovige atheïst. Dus het is mij niet helemaal duidelijk wat een atheïst nu precies is.
Hier snap ik helemaal niks van klinkt meer als een rh theorie.
On-topic:
Wat in het onderzoek naar voren komt is het deeltje zich anders gedraagt door de apparatuur die het deeltje meet. Ik dacht altijd dat het aan de waarnemer zelf lag. Weet ik veel hoe ze dat meten.
Hier gaat het om toch?
Maar nu ik het filpmje weer bekijk hebben ze verkeerde conclusies getrokken.
20-11-2011 om 15:24
---------------------
Zo kun je dat ongeveer zien ja - en het verband tussen micro- en macrowereld werd door Einstein ontdekt toen hij de Maxwell-vergelijkingen combineerde met de mechanica-wetten van Newton.
Daaruit rolde:
en dat zegt alleen maar hoeveel energie nodig is voor de vorming van een vooraf gedefinieerde hoeveelheid massa c.q. hoeveel energie er uit een dergelijke hoeveelheid massa vrijgemaakt kan worden.
De lichtconstante speelt hier niet zozeer de rol van 'lichtsnelheid' maar eerder de snelheid van (elektro-)magnetische verschijnselen:
de snelheid van elektriciteit door een draad, de uitbreiding van een magnetisch of zwaartekracht-veld etc. gaat allemaal met díé snelheid (Maxwell).
De eerste die z'n gevonden formule niet kon geloven was Einstein zelf!
En zo bedoelde ik dat ook - met zulks kun je gewoon niets.
Leuk dat je aankomt met dat fragment uit "What the bleep do we know"!?
Critici stampen die film ook helemaal de grond in omdat-ie weliswaar héél technisch-wetenschappelijk begint maar al gauw verzand in een hoop "new-age-gelöl". Let wel: dit zijn niet mijn woorden maar enig begrip kan ik hier wel voor opbrengen. (~_^)
Nochtans zijn elektronen hele gekke dingen en dat brengen ze wel goed naar voren vind ik.
Het zijn inderdaad deeltjes die het vermogen hebben met zichzelf te interfereren. Dat moet je dan zoeken in hun structuur - en dan is er nog iets vreemds:
je kunt ze niet precies lokaliseren, maar wel een reeks plaatsen aanduiden waar ze zich hoogstwaarschijnlijk bevinden op een bepaald moment.
Dan praten we min of meer van een samengebalde hoop energie die pas dat elektron vormt bij een bepaalde dichtheid - en die is niet strak begrensd.
De tweede idioterie is dat het elektron wèl een rustmassa heeft (het 'weegt' iets), maar in rust kan het niet zijn:
de energie waaruit het bestaat vervliegt dan onmiddelijk.
En zo ziet Klaas Hendrikse 'God' ook: als voorbeeld neemt hij Mozes die uit Egypte vertrekt naar Kanaän.
"God" zei hem: "Als je gaat, dàn ben ik met je".
Met andere woorden - 'in rust' bestaat 'God' niet, maar 'in beweging' wel.
Net als dat elektron, maf hè! (º_º)
Hendrikse wordt m.i. ook eerder omschreven als atheïst dan dat hij het werkelijk is.
Zijn denkwijze gaat eerder in de richting van het pantheïsme en de gnostiek.
In de 4e eeuw n.C. is dit overigens door de 'vroege Chr. kerk' als ketterij verworpen.