Mauro, het kind van de rekening
Mauro, de jongen uit Oostrum met een Limburgse tongval die geen woord Portugees of Bantoe spreekt, nauwelijks contact heeft met z’n biologische moeder en sinds 2003 een liefdevolle band heeft opgebouwd met zijn pleegouders, Hans en Anita. Ook de rechter zag dat in en ...
-
Geplaatst:6 maanden geleden, populair sinds 6 maanden (in 1 dag)
-
Door:
-
Groep:Politiek |
-
Bronlink:
-
-
Discussie:
Reageren op dit artikel? Log in of registreer jezelf
Waarom eKudos gebruiken
- Deel en ontdek nieuws, video’s, foto’s en tips
- Schrijf en plaats nieuws dat jij belangrijk vindt
- Start een vriendennetwerk
- Stem! Op ekudos is heel Nederland de redactie
- Geef je mening en start discussies
- Volg het nieuws van vrienden en bekenden
- Start een weblog met gelijk een groot publiek
- Ontdek het leukste en beste nieuws van het web
http://www.volkskrant.nl/vk/nl/6214/Pieter-Hilhorst/article/detail/3007120/2011/11/01/Pieter-Hilhorst-Waarom-wilde-Leers-per-se-in-hoger-beroep-tegen-Mauro.dhtml
http://www.volkskrant.nl/vk/nl/2824/Politiek/article/detail/3007102/2011/11/01/Spannende-dag-kansen-Mauro-niet-verkeken.dhtml
Het was zeker niet al snel duidelijk, hij zit niet voor niets al jaren in Nederland in afwachting van.
Dat heet tijdrekken daarbij heen ze keer opkeer nul op het rekest gekregen, dan er van uit gaan dat de man straks wel zou mogen blijven is een vorm van koppigheid.
Toen de jonge Angolees in Nederland aankwam, verbleef hij enige tijd bij zijn halfzus in Rotterdam. Zij adviseerde hem om asiel aan te vragen in Nederland. Mauro mocht de aanvraag afwachten bij zijn pleegouders in het Limburgse dorpje Oostrum, die wisten dat het verblijf van korte duur zou zijn.
Tegen de Immigratie- en Naturalisatiedienst (IND) heeft Mauro gezegd dat hij een moeder heeft in Angola. 'Hij had beter kunnen liegen, maar ja, een manneke van negen,' aldus de pleegmoeder.
Voor Mauro naar de middelbare school ging, heeft de voogdijstichting voor minderjarige asielzoekers Nidos voorgesteld Mauro terug te laten keren naar zijn vaderland. 'Mauro vond het best en ook wij hadden er vrede mee; hij was ten slotte nog niet zo lang bij ons,' zegt Marijanovic.
Contact
Omdat de procedure erg lang duurde, oordeelde Nidos later dat het beter was om Mauro eerst zijn opleiding in Nederland te laten afronden. Op 4 juni 2007 werd echter bekend dat de asielaanvraag van de jongen was afgewezen en dat hij terug moest naar Angola.
Ook toenmalig minister Ernst Hirsch Ballin (CDA, Justitie) en staatssecretaris Nebahat Albayrak (PvdA) oordeelden dat de beslissing van IND zorgvuldig is genomen en wezen daarbij op het contact dat Mauro met zijn moeder heeft.
Intussen heeft een Kamermeerderheid bepaald dat Mauro geen verblijfsvergunning krijgt. Regeringspartij CDA vindt wel dat Mauro de mogelijkheid moet krijgen om een aanvraag in te dienen voor een studievisum en de uitkomst hiervan in Nederland af te wachten. Andere buitenlandse jongeren moeten de uitslag afwachten in het land van herkomst.
--------------------------
nog iets.
September 2002: Mauro naar Nederland
April 2003: IND geeft aan dat Mauro niet in zomaar in Nederland kan blijven of een asielaanvraag moet doen
Juni 2003: Mauro dient asielaanvraag in
September 2003: Asielaanvraag wordt afgewezen
Oktober 2003: Mauro stelt beroep in tegen afwijzing
September 2004: Er wordt een probleem vast gesteld met de tolk die slechthorend zou zijn - daarom wordt de oorspronkelijk afwijzing ongedaan gemaakt en moet het proces opnieuw worden uitgevoerd.
Februari 2006: Aanvullende hoorzitting waaruit blijkt dat Mauro 2x per maand contact heeft met zijn biologische moeder
Mei 2006: Asielaanvraag wordt afgewezen
Mei 2006: Mauro stelt beroep in tegen afwijzing
Augustus 2006: Naast asielaanvraag starten Mauro en pleegouders een adoptieprocedure
Februari 2007: Beroep asielaanvraag wordt wederom afgewezen en Mauro is vertrekplichtig
Maart 2007: Adoptie verzoek wordt afgewezen
Maart 2007: Hoger beroep tegen afwijzing adoptie verzoek
Juni 2007: Beroep wordt niet ontvankelijk verklaard
Juni 2008: Er wordt een tweede adoptieverzoek ingediend
December 2008: Tweede adoptieverzoek wordt afgewezen
November 2009: Mauro doet een aanvraag voor een verblijfsvergunning vanwege 'recht op gezinsleven'
November 2009: Albayrak weigert de verblijfsvergunning
November 2009: Mauro tekent bezwaar aan tegen weigering
Januari 2010: Bezwaar ongegrond verklaard
Januari 2010: Mauro gaat in beroep tegen afwijzing
Oktober 2010: De rechtbank verklaart beroep gegrond. Mauro kan dus een verblijfsvergunning krijgen
November 2010: Leers gaat in beroep
Juni 2011: Beroep wordt toegekend, verleende verblijfsvergunnig is onterecht, Mauro moet definitief vertrekken
-----
Koertom procedure op procedure gestapeld uit eindelijk alles verloren op eentje na.
Nee het was van het begin af aan duidelijk dat de kans dat hij kon blijven gering was.
Maar men is doelgericht gaan rekken, dat dient echter niet beloond te worden.
Maar daar heeft zo'n befehl ist befehl mannetje als jij natuurlijk geen boodschap aan hè @ACHNATON Kun je later fijn zeggen: "Ich habe es nicht gewusst".
Dat weet ik zo net nog niet! Vreemdelingen die zich zonder goede reden of zonder de benodigde papieren illegaal in Nederland (pogen te) vestigen, dient men er zo snel mogelijk uit te trappen. Een langere periode van tolerantie en procedures wekt uitsluitend valse hoop bij zulke mensen.
Direct terug dus, Nederland is al vol genoeg.
Maar een ingeburgerd jong mens, dat al 9 jaar in Nederland verblijft, vervreemd is van zijn originele cultuur, die kan men niet zomaar als een stuk vuil eruit smijten.
Ikzelf ben 25 jaar economisch productief geweest in Indonesie, en heb dat recentelijk een beetje afgebouwd, vanwege de leeftijd.
Ik moet er niet aan denken, dat ik er morgen uitgetrapt zou worden, mijn leven is hier en in Nederland heb ik weinig meer te zoeken (geen familie en vrienden meer, wel allerlei regeltejs en verplichtingen waar ik niet op zit te wachten).
Iemand die langere tijd in een land verblijft, kun je nu eenmaal niet zomaar als vuil dumpen.
Eens met je conclusie, Koos!
Mijn kinderen verblijven van jongs af aan in Indonesie.
Die worden daar er niet uitgeflikkerd als ze de 18-jarige leeftijd bereikt hebben, aan hun wordt het Indonesich staatsburgerschap aangeboden.
Ook indien ze daar geen gebruik van wensen te maken, doch de Nederlandse nationaliteit willen behouden, dan mag dat ook. Wel moeten ze ze zich dan eens per jaar bij de vreemdelingen politie melden, en daarvoor administratiekosten betalen, hetgeen begrijpelijk is als buitenlander zijnde.
Maar eruit flikkeren op 18-jarige leeftijd? Nee, dat doen ze hier niet.
Maar ze hebben hier gelukkig ook geen Wilders!
02-11-2011 om 16:02
----------
Wat is dat nu weer onzin.
Eerst verwijt je me dat ik de feiten niet weet.
Als ik je dan een rijtje feiten geef is het ineens spam.
Ik heb meer de indruk dat de feiten je niet aanstaan en ze daarom niet vermeld wil hebben.
Wegkijken heet dat.
De moeder van Mauro zet haar zoon van ca. 10 jaar op het vliegtuig Ze hoopt dat alle goed afloopt , dat er wel ergens mensen zijn , die niet zo asociaal als haar zijn ! Mauro is geen vluchteling maar een ordinaire geluk zoeker . Dit wordt middels diverse uitspraken bevestigd . Dit soort beleid kost de Nederlandse staat al TIENTALLEN miljarden euro,s .
En in deze crisistijd moeten we primair onze echte Nederlanders helpen . Wij moeten ook zelf onze broek ophouden en klaplopers hebben we nu echt teveel ! Derhalve aan alle Mauro,s ga terug van waar je gekomen bent !
Deze aangetoonde en bewezen asociale profiteurs , inclusief diverse criminelen ,mochten blijven , dank zij ,,het sociale gevoel ,,
van de Marokkaanse moslim madam Albayrak.
Kosten plaatje geschat op meer dan 3.000 MILJOEN EURO !
En deze marokkaanse criminele moslim Albayrak. , verhoogde haar eigen salaris ,in enkele jaren op bedrieglijke wijze ,
van 100.000 naar meer dan 270.000 euro per jaar .
Misschien kan die Marokkaanse madam Albayrak die arme knul wat sponseren ?
Maar Marokkanen zijn beter in krijgen / pakken / roven dan in geven !
Projectie heet dat. ;)
Het gaat om de rechten van het kind, zie verder ook Koos Mooij.
*Duidelijk en eens, Koos!
De ticket dan op staatskosten, ja.
Dan was deze situatie nooit ontstaan.
Ma 9 jaar torerantie is de gelegenheid om hem terug te sturen verspeeld!
Personen, die niks te zoeken hebben in nederland worden dan gewoon het vliegtuig niet uitgelaten. Dan gaan ze dus automatisch wel terug en kost het Nederland helemaal geen geld!
02-11-2011 om 23:03
---------------------------
Voor mij zijn het feiten genoeg.
Het is het oude verhaal, eindeloos procederen om dan op het eind een beroep te doen om het feit dat de persoon hier al zo lang is.
Die feiten negeer je, wel beweer je dat er meer is maar dat lijkt me bluf.
Iedereen moet overal op de wereld zonder wat voor belemmeringen dan ook altijd legaal kunnen verblijven.
Zolang dit niet kan, kan er ook nooit sprake zijn van die zogenaamde vrijheid.
Zo is het dus volstrekte onzin als Nederland een vrij land wordt genoemd, of dat hier vrijheid zou heersen.
Dat zou mooi zijn, nadat de verenigde staten der gehele wereld gevormd zouden zijn en in alle staten dezelfde wetgeving, rechtspraak en economie zou heersen.
Doch om de Nederlanse grenzen onbeperkt open te stellen voor ongeschoolde rimboe bewoners, die ook nog de taal eens niet machtig zijn en dus jarenlang moeten inburgeren, een sociale uitkering moeten ontvangen, huisvesting moeten krijgen en waarschijnlijk nooit arbeidsproductief zullen worden, mag idealistisch zijn, doch de practische uitvoering daarvan is onmogelijk.
De ruimte en het geld wat daarvoor benodigd is, is er nu eenmaal niet in Nederland.
Het toegangsbeleid tot Nederland zal dus selectief moeten blijven, zij die in hun eigen levensonderhoud kunnen voorzien en bijdragen aan de economie en een beperkt aantal hulpbehoevenden, die uit sociale overwegingen opgevangen dienen te worden.
Het overschot aan hulpbehoevenden moet dan maar een ander land uitzoeken om zich te vestigen.
Nederland is vol en veel meer kan er niet bij.
In veeel landen op de wereld is er een vrij vestigingsbeleid, zolang men of kapitaal heeft of eigen inkomsten uit arbeid verkrijgt.
Echter indien men daar brodeloos wordt, hoeft men niet op financiele steun van de overheid te rekenen, geld op = vertrekken.
In Nederland krijgt men dan in voorkomende gevallen een sociale uitkering. Indien het aantal uitkeringsgenieters het aantal arbeidsproductieven gaat overtreffen, kun je zelf wel uitrekenen wat er met onze economie gaat gebeuren, juist, allemaal niks meer te vreten.
Practische belemmeringen maken de uitvoering van je ideeen onmogelijk!
Wat betreft procedures, als de wet mensen de mogelijkheid geeft om diverse procedures aan te spannen, dan is het dus ieder zijn goed recht om daar gebruik van te maken. Wil je dat niet, dan moet de wet worden veranderd i.p.v. het degenen kwalijk te nemen die van die geboden mogelijkheid gebruikmaken.