Nederlands team wereldkampioen!
Tot mijn spijt heb ik de voorbije twee weken werkelijk moeten speuren in de media om iets mee te krijgen van het wereldkampioenschap honkbal in Panama. In de groepsfase heeft het Nederlands negental het werkelijk ongelooflijk goed gedaan, door onder andere Japan en regerend wereldkampioen en honkballand bij uitstek, de VS te verslaan. In de groepsfase was tegen Canda een verlenging nodig. In de elfde(!) innings werd uiteindelijk voor de Canadezen gebogen.
Vraag mij niet wat voor soort wiskunde er wordt gehanteerd, maar de resultaten in de groepsfase telden mee in de tweede ronde. In die tweede ronde kwamen ook grootgrossierder in wereldtitel, de Cubanen voorbij. Het ongelooflijke gebeurde: ook van Cuba werd gewonnen! Al met al deed de laatste wedstrijd in de tweede ronde er voor Nederland (tegen Venezuela) niet meer toe: wat nog nooit gebeurd was, werd bereikt, een finale van het wereldkampioenschap waarin het Nederlands negental mocht spelen!
Helaas, het regent al een hele tijd in Panama. Het tournooi-programma is daardoor ernstig aangetast. Erg veel wedstrijden hebben daarom geen negen maar zeven innings geduurd. De finale stond op het programma voor zaterdagavond, middernacht onze tijd. Bij mijn vriendin thuis ben ik er eens goed voor gaan zitten!
Al snel zag ik de regen bijna uit de televisie komen. Het infield werd met zeilen afgedekt tot het weer droog zou zijn. Na enige tijd werden de zeilen weggehaald. Dat was voor de weergoden het teken nog maar even een paar nieuwe bakken water los te laten. Ik heb medelijden met de mannen gehad die telkens opnieuw de zeilen terug moesten leggen en weer opruimen. Keer op keer werden de zeilen erop gelegd en weer verwijderd. Pas om vier uur kon de wedstrijd van start gaan!
Het was een werkelijk zinderende wedstrijd, waarin de startende pitchers Rob Cordemans en de Cubaanse Gonzalez niets cadeau gaven. Onvoorstelbaar gecontroleerd werden de ballen over de thuisplaat gegooid. Pas in de eerste helft van de vierde inning ging het mis. Een wilde worp van Cordemans zorgde voor een man op het tweede honk. Daarop werd het eerste punt van de Cubanen gescoord. Gelukkig bleef het die vierde inning bij één Cubaans punt! Nog gelukkiger was, dat de Nederlandse slagploeg die vierde inning ook geweldig uit de startblokken kwam. Hoewel er uiteindelijk twee mensen op de honken achterbleven, werden er maar liefst twee punten gescoord in de gelijkmakende slagbeurt. Nederland kwam de vierde inning uit met een heuse 2-1 voorsprong! Het is nog behoorlijk billenknijpen geweest, maar die stand is ook de eindstand geworden, ondanks mooi slagwerk van de Cubanen. Een geweldige vangbal op 6 was werkelijk om in te lijsten.
Met een tweehonkslag en geen uit leek Cuba in de achtste innings de boel recht te gaan zetten. Geweldig pitchwerk en een veld dat zijn pitcher ontzettend goed steunde, werd de schade op dat ene punt in de vierde innings gehouden. Aangezien de twee punten van Nedeerland daar ruimschoots tegenover stonden, was in de negende innings een vang 5 als derde nul genoeg om de wereldtitel binnen te halen!
Beide keren dat Nederland gastheer was tijdens het wereldkampioenschap ben ik wel in de stadions wezen kijken. Zoiets als ik vannacht heb gezien, zag ik nog niet eerder op een honkbalveld. Wat een prachtige sport is het toch! En wat zonde, dat het van de Olympische kalender is afgevoerd, ten gunste van volwassen mannen die op kinderfietsjes door de klei ploeteren. Het wordt tijd dat die vergissing hersteld wordt!
Vraag mij niet wat voor soort wiskunde er wordt gehanteerd, maar de resultaten in de groepsfase telden mee in de tweede ronde. In die tweede ronde kwamen ook grootgrossierder in wereldtitel, de Cubanen voorbij. Het ongelooflijke gebeurde: ook van Cuba werd gewonnen! Al met al deed de laatste wedstrijd in de tweede ronde er voor Nederland (tegen Venezuela) niet meer toe: wat nog nooit gebeurd was, werd bereikt, een finale van het wereldkampioenschap waarin het Nederlands negental mocht spelen!
Helaas, het regent al een hele tijd in Panama. Het tournooi-programma is daardoor ernstig aangetast. Erg veel wedstrijden hebben daarom geen negen maar zeven innings geduurd. De finale stond op het programma voor zaterdagavond, middernacht onze tijd. Bij mijn vriendin thuis ben ik er eens goed voor gaan zitten!
Al snel zag ik de regen bijna uit de televisie komen. Het infield werd met zeilen afgedekt tot het weer droog zou zijn. Na enige tijd werden de zeilen weggehaald. Dat was voor de weergoden het teken nog maar even een paar nieuwe bakken water los te laten. Ik heb medelijden met de mannen gehad die telkens opnieuw de zeilen terug moesten leggen en weer opruimen. Keer op keer werden de zeilen erop gelegd en weer verwijderd. Pas om vier uur kon de wedstrijd van start gaan!
Het was een werkelijk zinderende wedstrijd, waarin de startende pitchers Rob Cordemans en de Cubaanse Gonzalez niets cadeau gaven. Onvoorstelbaar gecontroleerd werden de ballen over de thuisplaat gegooid. Pas in de eerste helft van de vierde inning ging het mis. Een wilde worp van Cordemans zorgde voor een man op het tweede honk. Daarop werd het eerste punt van de Cubanen gescoord. Gelukkig bleef het die vierde inning bij één Cubaans punt! Nog gelukkiger was, dat de Nederlandse slagploeg die vierde inning ook geweldig uit de startblokken kwam. Hoewel er uiteindelijk twee mensen op de honken achterbleven, werden er maar liefst twee punten gescoord in de gelijkmakende slagbeurt. Nederland kwam de vierde inning uit met een heuse 2-1 voorsprong! Het is nog behoorlijk billenknijpen geweest, maar die stand is ook de eindstand geworden, ondanks mooi slagwerk van de Cubanen. Een geweldige vangbal op 6 was werkelijk om in te lijsten.
Met een tweehonkslag en geen uit leek Cuba in de achtste innings de boel recht te gaan zetten. Geweldig pitchwerk en een veld dat zijn pitcher ontzettend goed steunde, werd de schade op dat ene punt in de vierde innings gehouden. Aangezien de twee punten van Nedeerland daar ruimschoots tegenover stonden, was in de negende innings een vang 5 als derde nul genoeg om de wereldtitel binnen te halen!
Beide keren dat Nederland gastheer was tijdens het wereldkampioenschap ben ik wel in de stadions wezen kijken. Zoiets als ik vannacht heb gezien, zag ik nog niet eerder op een honkbalveld. Wat een prachtige sport is het toch! En wat zonde, dat het van de Olympische kalender is afgevoerd, ten gunste van volwassen mannen die op kinderfietsjes door de klei ploeteren. Het wordt tijd dat die vergissing hersteld wordt!
-
Geplaatst:7 maanden geleden
-
Door:
-
Categorie:
-
-
Discussie:
Reageren op dit artikel? Log in of registreer jezelf
Waarom eKudos gebruiken
- Deel en ontdek nieuws, video’s, foto’s en tips
- Schrijf en plaats nieuws dat jij belangrijk vindt
- Start een vriendennetwerk
- Stem! Op ekudos is heel Nederland de redactie
- Geef je mening en start discussies
- Volg het nieuws van vrienden en bekenden
- Start een weblog met gelijk een groot publiek
- Ontdek het leukste en beste nieuws van het web

In de eindfase van de strijd werkelijk met het zweet in mijn handen voor de buis gezeten. Ik heb tientallen keren de neiging onderdrukt om gauw even te gaan kijken op internet wie er nu eigenlijk gewonnen had.
En toen in de eerste helft van de negende inning de verlossende vangbal; jij zegt van 5 (korte stop), ik dacht van 6 (derde honkman). Maar wat maakt het uut.
Fantastisch!