Busschrijvingen, HET 'busboekje' van Bus_Showfeur
Het is waar, ik heb jullie de voorbije tijd een beetje verwaarloosd. Mijn geschreven bijdragen op dit forum zijn van zeer beperkte hoeveelheid geweest. Dat heeft o.a. te maken met dat ik mij vooral heb bezig gehouden mijn allereerste boek te publiceren. Busschrijvingen is een bundel van 57 korte verhalen. Alle verhalen zijn gebaseerd op ontmoetingen die ik zelf op de bus heb gehad. Ik heb het in eigen beheer uitgebracht via Uitgeverij Boekenbent. Het telt 128 pagina's en kost € 9,50. Bestellen kun je het via busschrijvingen@hotmail.com
-
Geplaatst:8 maanden geleden
-
Door:
-
Categorie:
-
-
Discussie:
Reageren op dit artikel? Log in of registreer jezelf
Waarom eKudos gebruiken
- Deel en ontdek nieuws, video’s, foto’s en tips
- Schrijf en plaats nieuws dat jij belangrijk vindt
- Start een vriendennetwerk
- Stem! Op ekudos is heel Nederland de redactie
- Geef je mening en start discussies
- Volg het nieuws van vrienden en bekenden
- Start een weblog met gelijk een groot publiek
- Ontdek het leukste en beste nieuws van het web
Ik heb enkele kleine concessies moeten doen om het op tijd klaar te krijgen voor de presentatie afgelopen weekend op het Car Art Festival in Delft. Terwijl ik bezig was in Delft met de voorbereidingen van het festival werd het boek afgeleverd. Vrijdagavond kon ik het (EIN-DE-LIJK!) werkelijk in mijn handen houden.
Dat komt wel aan bij een Hollander hoor.
Akke-Fietje
Als jochie had ik geleerd: ouders kunnen dochters opzadelen met de oer-Friesche naam Akke. In dat geval zal het kind gedoemd zijn uit te groeien tot een struise, blonde deerne. Eenmaal volgroeid zal zij, een slordige 147 kilogram wegend, nog niet haar definitieve gewicht hebben. Er zullen nog de nodige kilo's volgen. De term 'kiloknaller' is van toepassing op werkelijk ALLE Akkes. Zo heb ik het geleerd en zo zou het altijd blijken te zijn.
De 'akkefietjes op de wagen' waarover collega's soms met afschuw verhaal deden, bleken immer Akkes te betreffen. Fietjes zouden hen niet met afschuw vervuld hebben. Die ene 'Tante Fie' uit mijn kinderjaren daar gelaten, maar die was zo'n dertig jaar eerder, op tachtigjarige leeftijd gestorven. Slechts twee weken voordien had zij een buurvrouw bezwerend toegeroepen "....maar ik ben óók al negen-en-zestig!" De tijd had op het laatste moment nog even wraak op haar genomen. Gerechtigheid kan laat komen, ontlopen kan men haar vrijwel nooit.
Tot zover de inleiding tot het verhaal over de vijfjarige Fietje die ik nu een aantal keren bij mij in de wagen mocht begroeten, tot vreugde van Fietje, mij en ALLE andere passagiers.
De deadline voor uitbrengen stond vast en was echt hard. 's Avonds stuurde ik een mailtje naar de uitgever met daaraan een bult werk, waarvan ik het idee had dat dat 's ochtends gevonden zou worden. Om ca. 23.30 of zelfs later had ik antwoord terug en was dat werk gedaan. Ik heb de uitgever nog maar een mailtje gestuurd om naast het bedankje voor het snelle werk ook te waarschuwen vooral op de eigen gezondheid te letten. Ik wil immers nog een volgend boek schrijven en daar opnieuw aanbieden.
@Kubiak Nee. Ik ben altijd bereid om een exemplaar te signeren, maar doe dat alleen op verzoek. Ik ga er niet bij voorbaat vanuit dat dat gewenst wordt. Jij vroeg om een inkijkje in het boek. Wat vind je van de 'trailer' die ik heb gepost?
@Grootmoeder Dinsdag heb ik jouw exemplaar op de post gedaan. Helaas kwam ik pas bij de brievenbus toen die al geleegd was. Ik verwacht dat het vandaag of morgen bezorgd wordt, omdat de brievenbus gisteren opnieuw geleegd werd. Bezorging binnen NL mag toch niet veel meer dan twee dagen duren? Naar Lissabon duurde tien dagen. Naar Reiny is het al ongeveer netzo lang onderweg. (Zou de douane van Groningen het pondje pure coke soms ontdekt hebben en de zending onderschept?)
Het verhaal moet een beetje romantisch zijn.
Maar over het algemeen is er maar 1 hoofd regel:
Ik moet gegrepen worden door het verhaal.
een mooie man ok, maar door een verhaal?
Eén troost: in Busschrijvingen is zowel een verhaal te vinden waarin ik dat dorp heb genoemd als een verhaal waarin qat voorkomt. Als je werkelijk een boek over drugs wilt, kan ik je alleen maar 'Eko-drugs' aanraden van wijlen Axel Willekens. Alle, maar dan ook ALLE drugs die hij in dat boek beschreven heeft, heeft hij ook daadwerkelijk zelf gebruikt. Zijn overlijden op jonge leeftijd houdt daar dan ook sterk verband mee. Ik heb hem zo lang ik hem kende gemogen.
Betaling gaat vandaag met de post.
Is er geen TNT binnen het Drentsche @reiny-leek?