Verkiezingen in Portugal, de achtergronden...

Gisteren waren in Portugal parlements verkiezingen. Dat was hard nodig!
Sinds het leger op 25 april 1974 weigerde nog langer tbv dictator Salazar geweldadig op te treden tegen het volk, heeft dat volk zich massaal geschaard achter de sociaal-democratie. In sommige delen van het land is ook het communisme erg sterk vertegenwoordigd.
De premier van het nu weg gestemde kabinet, José Sócrates (PS) is niet alleen in hoge mate verantwoordelijk te houden voor de financiële crisis in Portugal. Hij heeft er ook een eigenaardig en -zinnig vervolg aan gegeven.
De man heeft enige maanden geleden zijn voorstellen om te snoeien in de begroting verdedigd in het parlement. Het parlement heeft zijn plannen verworpen. Toen hij zijn positie daaraan verbond, heeft het parlement de regering naar huis gestuurd. Vanaf dat moment was Sócrates demissionair.
Dat betekende dat hij uiteraard geen omstreden besluiten meer zou mogen nemen! Ongelukkigerwijs was juist in die tijd de financiële top van de EU gaande. Portugal zat zonder regering terwijl er juist wel over de situatie in het land zou worden vergaderd op hoogpolig, Europees niveau. Sócrates heeft heel eigenwijs het besluit genomen toch maar -zonder mandaat!- naar Angela Merkel te gaan en heeft haar gezegd....... DAT PORTUGAL AKKOORD GING met de snoeivoorstellen! Dat was zijn eigen wens waar verder in Portugal vrijwel niemand voor te vinden was. Angela Merkel heeft niet gekeken naar de realiteit in Portugal en geaccepteerd wat Sócrates haar vertelde.
Sócrates zelf heeft vol vertrouwen in de electorale traditie zichzelf opnieuw gepresenteerd als lijsttrekker van de (de facto sociaal-democratische) P.S.
Dat de P.S. een dramtisch verlies tegemoet zou gaan was duidelijk! Sócrates heeft zijn lot er zodanig aan verbonden, dat als hij minder dan 30% van de stemmen zou krijgen, hij zou opstappen. In NL lijkt 30% van de stemmen veel. In Portugal is dat traditioneel voor de P.S. juist weinig. (Een absolute meerderheid is heel normaal.)
Gisteren had ik een bijna huilende vriendin in Lissabon aan de telefoon. Zij heeft haar hele leven al op de P.S. gestemd. Nu heeft zij met pijn in het hart -net als de meerderheid van traditionele P.S.-stemmers- gestemd op de P.S.D. (Dat héét de sociaal-democratische partij, maar is in feite een rechtse partij, te vergelijken met onze VVD)
Tot algehele vreugde heeft de P.S. slechts een procent of 27 van de stemmen gekregen. Sócrates heeft inmiddels EINDELIJK een goed besluit afgekondigd: hij verlaat de politiek.
De nieuwe premier van de P.S.D. heeft al aangekondigd te zullen gaan sleutelen aan de akkoorden van Merkel. Hij zal waarschijnlijk samen met de conservatieve partij een nieuwe regering gaan vormen.
Vier jaar rechtse regering is de prijs die de Portugezen moeten betalen voor het wegsturen van de man die verantwoordelijk moet worden gehouden voor een groot deel van de ellende die nu ontstaan is.
Nóg harder werken voor nóg minder geld en met nóg hogere prijzen is wat in het verschiet ligt.