Slavernij.

Nadat ik vroeger het boek De negerhut van oom Tom gelezen had ben ik gaan beseffen dat de slavernij een schandalige vertoning was. En inderdaad was dat een schandalige situatie en gelukkig is daar een einde aan gemaakt, dacht dachten wij althans. Als je nu in de media leest welke wantoestanden er op de wereld nog zijn, zoals vrouwenhandel in de prostitutie en kinderarbeid, met daarnaast nog onderdrukking door Dictators of een geloof, dan ga je er wel anders over denken en is er nog genoeg onderdrukking aanwezig.

Maar dat zet je wel aan het denken waar wij nu mee bezig zijn, en komt de gedachte bij je op wat is onze toekomst, en waar blijft onze vrijheid. Het is anders dan in de tijd van oom Tom, doch als je ziet welke verplichtingen je door een collectief democratisch stelsel opgelegd zijn dan breekt het zweet je uit. De burgers wordt hun recht ontnomen en het lijkt op uitbuiting waar het gaat om onder dwang financiële offers te moeten bijdragen.
Soms bekruipt het gevoel je dat je uitgebuit wordt en een slaaf geworden bent van de maatschappij die je democratisch opgelegd wordt, en waarbij de minderheid het maar moet accepteren, en een kleine groep mag zich schaamteloos over de rug van armlastigen verrijken gaan. Dit is een rampscenario.

Ook zet het je aan het denken hoeveel geld er verspild wordt aan prestige projecten en vredesmissies die nimmer tot succes leiden. Het tegen de wens van de inwoners ons land onderbrengen in één Europa met een overbodige en onberekenbaar bestuur, met daarbij als gevolg het steunen financiële instellingen en landen die in armoede geraken.
De gevolgen zullen zijn dat de burgers wederom slaven worden van een groot Europese macht, althans zo voelt het wel. De jongere generatie zal ons later gaan verwijten dat onze generatie ze als slaaf van Europa onderworpen gemaakt heeft, en reageren gelijk als wij op de slaven periode van oom Tom reageren, onbegrijpelijk en onmenselijk dat mensen zo met elkaar om kunnen gaan. Onze vrijheid is immers het goud van de samenleving, en dat wordt ons langzamerhand sluimerend afgenomen als wij niet ingrijpen en bestuurders hun gang laten gaan.