Zuid-Korea herdenkt zestig jaar oorlog

Ik denk dat we er trots op kunnen zijn dat we de Zuid-Koreanen hebben geholpen indertijd. Oorlog is een smerige zaak, maar de Zuid-Koreanen kunnen iig in vrijheid leven. We kunnen nóg zo vredelievend zijn, soms moeten monsterachtige regimes bedwongen worden. De nazi's zijn ook niet vrijwillig vertrokken.

Ik denk dat de mensen in Zuid-Korea Noord-Korea niet als het vrije Korea zien en zichzelf als een marionetten staat van Amerika. Ze zijn immers aangevallen door Noord-Korea. Het zijn gewoon twee onafhankelijke landen. Beiden hadden in 1948 van de SU en de USA de macht weer in eigen handen gekregen. Echter wilden beiden heerschappij over heel Korea.
En @WizardOfOss aan het begin van de oorlog stond juist Noord Korea onder invloed van de SU en werd Zuid Korea door Amerika aan zijn lot overgelaten (De enige reden om na de inval 'hulp' te bieden was om uitbreiding van het communisme tegen te gaan). Noord-Korea heeft Zuid-Korea aangevallen, en daarmee zijn beide landen wel degelijk in oorlog geraakt. Hierop is nooit vrede gesloten, en dus zijn beide landen technisch gezien nog steeds in staat van oorlog, wat ook blijkt uit de schermutselingen die af en toe plaatsvinden. Dat Noord-Korea Zuid-Korea niet als land erkent doet daar niets aan af.
Als wij België niet als land zouden erkennen en vervolgens zouden binnen vallen betekend dat ook niet automatisch dat er geen oorlog is tussen Nederland en België.

Het ging ook niet zozeer om Korea zelf, meer om een signaal naar communistische landen dat uitbreiding niet zonder slag of stoot zou gaan. En daarmee ook het signaal naar kleine landen dat ze hulp zouden kunnen verwachten, waardoor ze zich niet zonder verzet aan het communisme zouden overgeven.

Korea is gewoon gebruikt om een deel van de koude oorlog uit te vechten.

Deels is het ontstaan van de situatie in Korea te vergelijken met o.a. de situatie in Israël en in sommige Afrikaanse landen. Het vloeit allemaal nog voort uit verdelingen die door andere landen zijn gemaakt.

Ik denk dat het niet zo simpel ligt.
Zuid-Korea heeft de wapenstilstand niet ondertekend. Kortom er is geen wapenstilstand tussen beide landen Noord-Korea weet dat ook. De kans op een herhaling van zetten uit 1950 is dan ook aanwezig.
Ik denk dat vertrek van Amerika de situatie echt niet stabieler maakt.

Ook dit ligt m.i. iets lastiger. Ja, NK is momenteel de meest extreme vorm van communisme die de wereld nog rest. Dat is echter puur en alleen ontstaan vanuit overlevingsdrang, de enige manier om sterke bondgenoten te houden. De werkelijke ideologie is Juche: een zelfvoorzienende, zelfstandige Koreaanse staat, voor en door Koreanen. Feitelijk niets anders dan nationalisme. Iets wat weer een logisch gevolg is van eeuwen van overheersing door Japanners, Chinezen, Mongolen en wat al niet meer. En dan nu dus weer de Amerikanen, tenminste, zo ziet Noord-Korea het. Dat Rusland eigenlijk ook niet in hun ideologie past zien ze voor het gemak maar even door de vingers, dat is een noodzakelijk kwaad.

In zekere zin heeft het ook heel lang nog best redelijk gewerkt, tot in de jaren '80 kon men het zuiden nog best redelijk volgen, en ik geloof dan ook dat de steun van het volk aan Kim Il-Sung grotendeels oprecht was. Waar is het dan echt mis gegaan? Het eindigen van de koude oorlog speelde hierin uiteraard een hele grote rol, zonder de enorme economische steun van Rusland bleek Korea (dat toch al ver boven z'n stand leefde) toch niet zo zelfvoorzienend. Landbouwtechniek blijkt achterhaald en niet in staat voldoende te produceren, en als dan ook de natuur tegenwerkt gaat is het helemaal paniek. En dan sterft ook nog eens de leider. Vervolgens komt er een nieuwe leider die met een nieuwe tactiek de vijand buiten de deur probeert te houden: maak ze maar bang. Het leger krijgt de hoogste prioriteit, terwijl land alleen maar verder weg zakt. Vandaar dat ik ook sterk het gevoel heb dat de steun voor Kim Jong-Il vooral gestoeld is op angst. Geen Noord-Koreaan zal dat uiteraard ooit toegeven, maar tijdens mijn bezoek aan het land viel me al op dat de Koreanen op een heel andere manier over hem praten, heel zakelijk. Kim Il-Sung was een man van het volk, Kim Jong-Il is ook voor de Koreanen zelf een groot mysterie.

Zoals ik eerder al aangaf zal m.i. een oplossing onmogelijk zijn zolang het aan de grens Noord-Korea versus de VS is. De VS brengt inderdaad wel stabiliteit, maar staat tegelijk elke mogelijke oplossing in de weg. Zonder de fysieke aanwezigheid van de VS wordt het Koreanen versus Koreanen, en is er ruimte voor diplomatiek. Zuid-Korea heeft weinig behoefte aan hereniging op politieke danwel gewelddadige wijze, het enige wat ze er mee winnen is 20 miljoen straatarme mensen en een uitgeput land, en dat terwijl ze de afgelopen 3 decennia net zelf uit het niets een sterke economie hebben weten op te bouwen. En Noord-Korea is domweg niet in staat een oorlog te voeren, ze mogen dan zogenaamd een enorm leger hebben, dat is niks meer of minder dan een communistische oplossing om werkloosheid uit te verdoezelen, iedereen zonder werk mag het leger in. De gemiddelde soldaat die ik heb gezien (en dat waren er veel) is beter bedreven in de landbouw, het graven van greppels of het plaatsen van propagandaposters dan in het gebruiken van een vuurwapen. Sterker nog: slechts een enkeling is überhaupt bewapend. ter contrast: ik heb in Seoul soldaten op de berg Inwangsan afval op zien ruimen, maar dan wel met zwaar geschut over de schouder. Afgezien van de atoombom waarmee Noord-Korea feitelijk Seoul (metropolitan area 24 miljoen mensen, 40km van de grens) in gijzeling heeft valt er van Noord-Korea nauwelijks iets te vrezen. Een noemenswaardige luchtmacht is er niet, en aan de zuidkant van de DMZ staat een 8 meter hoge anti-tankmuur die een grootschalige inval over land nagenoeg onmogelijk maakt. De VS en Zuid-Korea het ontkennen overigens nog altijd het bestaan van die muur, maar ik heb hem toch met eigen ogen gezien, hij staat er echt.

Met het verminderen van de militaire dreiging kan er ook weer aandacht besteedt worden aan andere aspecten van de binnenlandse politiek, en kan NK in economisch opzicht meer het voorbeeld van China volgen (communisme en kapitalisme sluiten elkaar absoluut niet uit). Zo kan het land zich langzaam aan de extreme armoe onttrekken, en bestaat er misschien, over enkele decennia, dan toch nog een mogelijkheid tot hereniging. Uiteraard zal dit een moeilijk en vooral langdurig verhaal worden, en wellicht zal het nooit zover komen.

Persoonlijk zie ik slechts één alternatief: wanneer Kim Jong-Il het loodje legt en zijn opvolger de politieke koers bijstelt. Daarbij zal het er vooral van af hangen welke van zijn zonen hem zal opvolgen, Kim Jong-Un zou de voornaamste kandidaat zijn, is veel internationaler ingesteld (heeft o.a. gestudeerd in Zwitserland) en zal wellicht zaken kunnen veranderen. Zijn oudere broer Kim Jong-Chul daarentegen zal vermoedelijk gewoon het beleid van zijn vader voortzetten, en wordt steeds vaker genoemd als grootste kanshebber. En dan blijft de situatie onveranderd uitzichtloos en gaan wij geen van allen een hereniging nog meemaken.

Heel bizar om daar die brug over te gaan, dan heb je net twee uur in Sinuiju stilgestaan voor alle grensformaliteiten, en dan steek je dus die ernaast liggende brug over om aan de Chinese kant nog een keer hetzelfde te ondergaan. Sinuiju is nog typisch Noord-Koreaans: alles dor, doods, wat mensen die met de hand het land bewerken, misschien nog net ergens een enkele auto of tractor. Dandong daarentegen is China op z'n extravagantst: enorme hotels en wolkenkrabbers direct aan de rivier, de straten vol met (opvallend veel westerse) auto's, overal toeristen. En het eerste wat je daarvan ziet is een massa toeristen die op het einde van die Sino-Korean Friendship Bridge naar Noord-Korea staat te kijken. Ik kan me niet voorstellen dat er ergens ter wereld op zo'n korte afstand een groter contrast is.