Blauw bloed

Blauw bloed

Wat is nu precies "blauw bloed"? Door wiens aderen stroomt het en wat verstrekt het zijn bezitter?

Volgens Wikipedia wordt met blauw bloed bedoeld, dat iemand van adellijke afkomst is. Deze uitdruk-king komt uit het Spaans (sangre azul), dat diegenen hadden met een blanke huid en wier aderen (vooral bij de polsen) dus goed (blauw gekleurd) te zien waren. Dat waren de dominante blanke Castilianen, in tegenstelling tot de onderworpen donkerhuidige Moren.
(N.B. In dit opzicht is het overigens wel vermakelijk om te lezen wat Egmond Codfried ons in "eenvan-daag" van 20 februari.j.l. vertelt in zijn artikel getiteld "Blauw bloed is zwart bloed".)

Welnu, laat ik u verzekeren, dat een stevige prik in de billen van een "edelman" druppels van dezelfde helrode kleur laat opwellen, als wanneer die aangename behandeling wordt uitgevoerd ten opzichte van uw of van mijn eígen edele delen!
En tóch zwelgen hele volksstammen verzaligd in verhalen en anekdotes, die de leden van deze zelfbe-noemde klasse van mensen-die-van-adel-zijn betreffen.

Ik zeg met opzet zelfbenoemd, want de oorsprong van de aanduidingen "van blauw bloed" of "van adel" etc. zijn in feite allemaal terug te brengen tot data in het verre verleden, toen toenmalige heersers hun door hen tot ridder geslagen vazallen (van oorsprong voor de krijgsdienst gekozen hebbende landlieden) ter be-loning vaak stukken land schonken. Daarbij behoorde dan ter onderscheiding van hun "minderen" een titel als ridder, heer, baron, graaf, markies, hertog, prins enz. en vanaf dat eigenste moment waren deze voor-treffelijke heren op wonderbaarlijke wijze plotsklaps in het bezit van blauw bloed en automatisch hun na-geslacht, zelfs tot op de dag van vandaag, natuurlijk ook! Een voorbeeld hiervan is o.a. het prinsdom van Monaco, met als grondlegger ene Francesco Grimaldi die zich het rijkje met geweld toeëigende en daarna in zijn ver boven ons verheven prinselijke staat werd bevestigd met zijn totale nageslacht tot op heden.

De betreffende heersers zélf waren op hun beurt vaak door hun eigen voorouders tot die verheven positie gebracht - met achteloos voorbijzien of de persoon in kwestie eigenlijk wel daarvoor de vereiste edele ei-genschappen had - voorouders die waarschijnlijk net (of in grotere mate) sterker, hardvochtiger of meedo-genlozer waren dan hun in hun nabijheid verkerende tijdgenoten en daardoor grote macht gingen uitoefe-nen.
Zorgvuldig opkweken en bijhouden van de mythe van het adeldom heeft door de eeuwen heen gezorgd voor een zeker ontzag en respect voor de adel, die door haar privileges en haar opgebouwde netwerken in de loop der eeuwen ook haar materiële bezit aanmerkelijk wist te vergroten. Er waren en zijn mensen, die als hun hoogste ideaal zagen en/of zien, dat hun familie (lees: zijzelf) b.v. door een huwelijk banden met de adel krijgt en zij zich daarop kunnen voorstaan! Hilarisch!

Ik krijg overigens wel de indruk, dat in deze tijd men zich gelukkig begint te realiseren, dat begrippen als "van adel", "van vorstelijke bloede" en meer van die leuterpraat, slechts zeer betrekkelijk zijn en dat in feite adeldom van geest er écht iets toe doet!