Kijkdoos

Afgelopen week moest ik me melden voor een jaarlijks kruisverhoor. Een afspraak waar ik nogal tegenop zie. Laten we eerlijk zijn, geen vrouw zit er op te wachten dat een, in feite, vreemde man in haar kruis zit te koekeloeren. Ook al is het zijn vak en kan ik er, met goed fatsoen, niet onderuit, ik sta niet te springen wanneer de jaarlijkse uitnodiging op mijn deurmat valt.

Nadat ik me, met klotsende oksels, geschoren en fris gewassen doos, op zijn spreekuur meldt is er geen ontkomen meer aan. Het is tijd voor een 'grote beurt'.

Voor een 'kleine beurt' meld ik me doorgaans bij mijn huisarts, echter eens per jaar moet de boel eens even flink worden doorgesmeerd, hetgeen ik graag door een terzake afgestuurde deskundige laat doen.

Het is duidelijk dat de, overigens woest aantrekkelijke, man niet echt warm of koud wordt van hetgeen zich onder zijn ogen afspeelt. Zonder blikken of blozen verpakt hij zijn handen in steriel latex, alvorens in mijn onderstel te gaan wroeten.

Soms vraag ik me af of de beste man niet liever tuinman was geworden. Het wroeten in de aarde lijkt me een aangenamer tijdverdrijf dan wanneer je iedere dag het onderstel van alle vrouwen die je komen bezoeken moet omploegen. Maar hij verdient dan wel weer 8x zo goed als een tuinman! Net als een beetje aangename gigolo. Deze hebben er echter niet zo veel opleiding voor nodig gehad.

Ook deze keer blijkt het weer een routinematig onderdeel van zijn ochtendspreekuur. Op het moment dat ik in de stoel plaatsneem, mijn benen in de beugels plaats en me bedenk of ik toch niet beter mijn sokken had kunnen uittrekken voel ik dat de plaatsing van de eendenbek mijn verstandelijke vermogens tot een minimum beperkt.

Wanneer mijn onderste regionen aan een nadere inspectie worden onderworpen hoor ik de beste man zuchten “wat een chaos is het toch daarbinnen”. Tja, wat had hij anders,verwacht na het baren van vier kinderen. Was hij bovendien niet degene die het hele zooitje naderhand weer aan elkaar had genaaid?. Misschien moet ik hem maar eens een cursus kantklossen, punniken, haken, breien of desnoods origami cadeau doen.

Ik ben reuze benieuwd wat hij vanavond tijdens het eten tegen zijn echtgenote zal zeggen? Of hij met haar zal bespreken welke kijkdozen hij vandaag weer aan een nadere inspectie heeft onderworpen.

Nu maar hopen dat hij geen namen noemt wanneer mijn kijkdoos aan de beurt komt. Tenslotte staan we overmorgen wel gezellig samen langs de lijn van het voetbalveld om onze nazaten aan te moedigen.