Grootste malloot van februari 2010: Balkenende, Wilders, Verhagen, Donner, Vader Abraham en Kemkers.

Deel twee van mijn verkiezing tot malloot van de maand. En dat in een maand dat er zo veel gebeurd is dat ik bijna wekelijks een malloot van de maand had kunnen kiezen.

We begonnen met het debakel dat Nationaal Songfestival heet. Een liedje wat niet zou misstaan als carnavals-kraker en een vader Abraham die maar niet wilde kiezen tussen twee finalisten. Als Rob Oudkerk in een Chinese massagesalon wilde hij eigenlijk gewoon beide zangeressen hebben. Na veel aandringen van een andere vrouw (Yolanthe) koos hij uiteindelijk dan toch maar voor de jongste van de twee. Uiteindelijk bleek het gehakkel van Vader Abraham een grote stunt te zijn en die werkte nog ook: Shalalie Shalala kwam op 1 binnen. En als we in Nederland zo ver zijn gezakt dat zo’n nummer op 1 binnen kan komen, dan durf ik Vader Abraham niet te nomineren voor malloot van de maand. Denk je eens in wat dat voor een reacties van de groupies van Vader Abraham zou oproepen…

Vervolgens krijgen we de grootste en kortst lopende soap van Nederland voor onze kiezen. Een soap waarin de tot draaikont benoemde Bos ineens een keiharde ruggegraat toont, waarin de leider van ons land laat zien dat hij totaal geen grip heeft op zijn ministers en zelfs niet op zijn partijgenoten, waarin Verhagen zijn eigen ego ver boven het belang van nederland stelt en waarin Donner zich zelf volkomen ongeloofwaardig maakt (euhmm, dat was hij toch al?) door te stellen dat Nederland grote schade lijdt. Vervolgens wil JP proberen om in de donkere nissen en gangen van de Tweede Kamer toch nog een meerderheid bij elkaar te schrapen om een verlenging van de missie in Uruzgan er door te krijgen. En daarom verdienen JP en Verhagen beide een nominatie.

Vlak na de soap liet Wilders ook nog eens mijn mond open vallen van verbazing. In de luwte van de kabinetsval, liet Wilders zich ontvallen dat hij op alle onderwerpen, op de AOW-leeftijd na, best concessies wil doen. Euhm, sorry? De man die als speerpunt de oorlog tegen de Islam heeft, alle grenzen dicht wil en zo veel mogelijk niet-westerse allochtonen uit Nederland wil hebben, zegt nu ineens dat hij daar best concessies op wil doen? Jarenlang heeft Wilders zulke scherpe en harde standpunten ingenomen dat hij met deze handreikig zichzelf in 1 keer geheel ongeloofwaardig heeft gemaakt (euhmm, dat was hij toch al?). In iedere normale maand was Wilders zeker genomineerd en hoogst waarschijnlijk had hij zelfs gewonnen. Echter zijn er slechts twee nominaties te vergeven en dus grijpt Wilders weer naast de prijzen.

Tot slot hebben we nog de veroorzaker van het grootste nationale drama van de afgelopen 30 jaar. Juist, Kemkers en de verkeerde wissel. Echter hoe langer ik er over na dacht hoe minder kans Kemkers op een nominatie maakte. En zeker toen Kemkers zelf toegaf dat hij een fout had gemaakt kon hij een nominatie wel vergeten. Immers een malloot geeft nooit zijn fouten toe.

Goed, Balkenende vs Verhagen dus.
Bij de vorige verkiezingsstrijd was 1 van de punten waarmee het CDA stemmen won het neerzetten van Bos als een draaikont. En wie wil er nu een draaikont als Minister-President was de stelling van het CDA. Het lijkt er nu op dat Bos al die jaren dat heeft onthouden en heeft gedacht: “wacht maar Jan-Peter, ik zal je nog wel krijgen”. En dat heeft Bos gedaan en wel op het moment dat het de PvdA het beste uit kwam en met een onderwerp waarin heel veel mensen aan de kant van Bos staan. Kortom een duidelijk gevalletje van wie de bal kaatst…. Balkenende had echter de hele crisis kunnen voorkomen met goed leiderschap. Echter hij had zo weinig grip op de hoofdrolspelers dat zijn eigen minister (Verhagen) hem (Balkenende) de doodssteek heeft gegeven. Verhagen was zo druk bezig om in een goed boekje te komen bij de NAVO dat hij het landsbelang totaal uit het oog verloor. Zelfs zo erg dat hij tegen meerdere ministers dreigde met aftreden en vervolgens alles ontkende. Verhagen: “ik heb niet met aftreden gedreigd, ik heb alleen gezegd dat, als ik mij niet in de beslissing kon vinden ik daar mijn consequenties uit zou trekken”. Ja meneer Verhagen, dat is dus dreigen met aftreden. En dan ook nog op de manier van een klein kind. Als ik mijn zin niet krijg, dan ga ik hier springen, stampen, schreeuwen en huilen. En is dat gedrag dat wij van een minister willen?
Toen het kabinet eenmaal was gevallen bleek dat er toch wel het eea veranderd is mbt de achterkamertjespolitiek. Het CDA probeerde, in hoofde van Balkenende, achter de schermen in de achterkamertjes toch nog een meerderheid bij elkaar te krijgen voor een verlenging van de missie in Uruzgan. Die verzoeken bleven dit keer niet in de achterkamertjes en alle vuile was kwam op straat te liggen.
Deze crisis heeft pijnlijk duidelijk gemaakt dat Balkende absoluut niet geschikt is als Minister-President, dit was al weer zijn vierde gevallen kabinet. Een leider van wie de beslissingen zo duidelijk niet worden opgevolgd en die zo te kijk wordt gezet door zijn eigen partij-genoot en daar helemaal niets aan doet die heeft recht op de titel malloot.

En dus is de grootste malloot van februari 2010 Jan Peter Balkenende.


Bovenstaand is mijn visie op dit onderwerp. Onderzoek zelf, denk zelf na en beslis zelf of je het hier mee eens bent.

Copywright: Oscar Verloop, Nieuw Vennep, 28-02-2010

PS vanaf vandaag kunnen de kanshebbers voor Grootste maloot van maart 2010 worden genomineerd.