Ritalin, mijn ervaring
Omdat ik jarenlang ervaring heb met ritalin en dit graag wil delen schrijf ik deze pagina. 't is misschien handig voor je om te lezen voordat je eraan begint. Misschien heb je allerlei verhalen gehoord en ben je gewoon benieuwd naar wat ik er van vind? Je leest het in het
artikel.
artikel.
-
Geplaatst:over 2 jaren geleden, populair sinds over 2 jaren (in 1 dag)
-
Door:
-
Categorie:
-
Bronlink:
-
-
Discussie:
Reageren op dit artikel? Log in of registreer jezelf
Waarom eKudos gebruiken
- Deel en ontdek nieuws, video’s, foto’s en tips
- Schrijf en plaats nieuws dat jij belangrijk vindt
- Start een vriendennetwerk
- Stem! Op ekudos is heel Nederland de redactie
- Geef je mening en start discussies
- Volg het nieuws van vrienden en bekenden
- Start een weblog met gelijk een groot publiek
- Ontdek het leukste en beste nieuws van het web

Heel herkenbaar hoor.
Onze zoon heeft het ook een aantal jaren gebruikt( 4 j )
Hij was inderdaad veel beter op school en was erdoor vrolijker geworden.
Op zijn groei heeft het geen enkele invloed gehad ( hij meet 1.69m en moet er nog 13 worden)
Hij is nu echt helemaal aan het minderen dwz maar 2x per dag , 's morgens en 's middags op school 10mg...
Het gaat goed nu alleen zijn hevige kant van adhd uit zich nu wel vaak in agressief gedrag.
Maar ook daar zijn wij nu heel goed bezig om hem erin te sturen wat wel en niet kan he.
Dit schooljaar is het einde voor hem met de medicatie, daar ben ik toe gekomen omdat ik er niet achter sta vanwege de verslavingen en de drugs.
Spijtig genoeg weet ik het al een tijdje en zijn we op zoek naar een goed alternatief!!!
We gaan een moeilijke tijd tegemoet maar we slaan er ons wel door.
Alvast dikke proficiat dat jij ermee gestopt bent...
Maar daar tegenover staan ook andere verhalen van mensen die niet functioneren zonder Ritalin of in het gunstigste gevel Concerta {het middel wat langer werkt,maar niet vergoed wordt door de ziektekostenverzekering).
Toch een kudo voor de evt.discussie die dit op zou kunnen leveren.
ik wens je heel veel succes met het vinden van een alternatief. Ikzelf heb ook een tijdje concerta gebruikt, maar vond dit niet prettig, om verschillende redenen. De belanrijkste was dat mijn dagen doorgaans langer dan 12uur duren en dat ik ritalin bij moest slikken.
De drugs, ja, daar kan ik over meepraten. Ik ben (vind ik) met drugs in aanraking gekomen doordat ik gewoon wist dat ritalin ook drugs is. Zij het in een zwakke dosering, maar toch. Na een jaar of twee intensief geexperimenteerd te hebben met allerlei drugs ben ik er mee gestopt. Dat wil zeggen, op een feestje wil het nog wel eens gebeuren dat ik een xtc neem. De nadelen van druggebruik wegen voor mij niet meer op tegen de voordelen. Ik ben dan ook een stuk ouder en wijzer dan toen ik een tiener was (ben nu 28)
Je hebt het over aggressief gedrag, bij mij kwam dat ook zeker voor, echt wel, maar bij mij kwam dat ook voort uit een verlangen geaccepteerd te worden en de voortdurende frustratie 'anders' te zijn. Al met al is het nogal wat voor een opgroeiende tiener in een wereld waar presteren, sociale status en intelligentie zo belangrijk zijn geworden.
Je wordt waarschijnlijk niet blij van de volgende woorden, maar voor mij heeft het roken van wiet een hele fijne uitwerking, waardoor ik beter tot 10 kan tellen als ik zelf iets wil doen/duidelijk maken, meer geduld heb met anderen, me sneller in kan leven in anderen en bovendien 'rust' in mijn hoofd creeer op momenten dat ik het zelf nodig acht. Ik zou dus kunnen stellen dat ik er bijvoorbeeld baat bij heb als ik bijvoorbeeld een hoop administratief werk te doen heb, mijn gitaar bespeel of makkelijk een boek wil lezen. Met makkelijk bedoel ik dat ik mijn neiging om terug te lezen of stukjes over te slaan onderdruk.Daarbij moet ik vertellen dat het enige nadeel de kosten zijn en het stigma dat er om heen bestaat.
Ik beschouw dit echter niet als medicijn, maar als een hulpmiddel
@volare, ik weet heel goed dat als je bijv. suikerziekte hebt, dat je je medicijnen nodig hebt. Zo kan dat ook gelden voor ADHD natuurlijk.
Voor mijzelf ben ik tot de conclusie gekomen dat het nemen van ritalin niets oplost, maar slechts onderdrukt. Ik ben er van overtuigd dat je met al je nukken en 'slechte eigenschappen' moet leren omgaan, daarvoor moet je ze eerst leren kennen, maar vooral accepteren. Ik heb mijn 'slechte' eigenschappen pas kunnen leren her- en erkennen toen ik gestopt ben met ritalin en concerta. Op deze manier heb ik de volledige controle over mij zelf en geef ik mijzelf de volledige verantwoordelijkheid. Dit heeft ongetwijfeld ook met mijn leeftijd te maken. Maar ik weiger me te verschuilen achter een stempel en bijbehorende excuses als medicijngebruik.
Hier kan ik alleen maar respect voor opbrengen,maar realiseer je wel,dat dit niet voor iedereen geldt,dat is alles wat ik hiermee wou zeggen,ik ben blij dat jij een goede tussenweg hebt gevonden,maar daar tegenover staan legio mensen die deze weg nooit zullen vinden,helaas.
Succes met alles,ik vind het knap en dapper van je.
Even voor de duidelijkheid,wat bedoel je met dat lachebekje?
Daarmee bedoelde ik dat ik even geen woorden als reactie had en dat ik na het lezen van jouw reactie een glimlach op mijn gezicht had.
Dankje wel!
Bedankt voor de duidelijke uitleg en neen ik zal jou niet anders of vuil bekijken omdat wiet je rustig maakt hoor.
Als jij alles onder controle hebt door het roken van een wietje si dat heel erg knap van jou.
Heb veel bewondering voor jou hoor echt waar.
Weet je heb zelf ook adhd ...heb ermee leren leven maar het is echt niet gemakkelijk.
Heb een verslaving aanb medicatie gehad ...mbp codeïne ...
Ben helemaal gestopt dank zij de grote hulp van onze huisdokter toen.
Mocht altijd ( ja zelfs 's nachts ) bellen als ik het weer eens moeilijk had.
Lieve groetjes
Okay,ik dacht even dat je me uit zat te lachen,ligt niet aan jou,maar ik heb minder goede ervaringen met iemand die ooit stopte met de medicatie voor ADHD,vandaar.
Die heb ik meer dan 3 maanden in huis gehad,een verhaal apart.
Hij was verslaafd aan de Heroine.kreeg een ongeluk en kon tijdelijk niet lopen,in het ziekenhuis lag hij te zeuren om Heroine,hij kreeg het niet van zijn moeder,hij liet zich ontslaan uit het ziekenhuis,zijn moeder trok haar handen van hem af
Mijn man en ik besloten hem in huis te nemen,het adres van zijn dealer gevraagd,voor 2 dagen meegenomen,niks verteld en cold-turkey af laten kicken.
Hij knapte zienderogen op,maar hij was en is een ADHD'er en moest iets hebben,eerst alcohol,toen begon het liegen en mijn gezin,(ik had mijn 2 kinderen al) ontwrichten.
Op een ochtend heeft mijn man zijn spullen ingepakt,hij kon inmidddels weer lopen en gezegd "zoek het maar uit"
Ik praat nog gewoon tegen hem,mijn man niet meer,die is er klaar mee,die heeft zoiets van "doe godver zelf ook eens iets" en eigenlijk heeft hij gelijk,deze persoon kiest de gemakkelijkste weg,hij wil verdoofd leven,eigen keus.
Hij heeft ook Ritalin,Conceta en alles gehad,maar valt telkens weer terug naar het "bruin" zoals hij het dan noemt.
Ik heb zijn ouders verzekerd dat je daar best oud mee kunt worden,het is geen spuiter,dat spul verhit je op een zilverpapiertje,klaar,hij kan op deze manier wel 80 worden.
Geen dank,@denieuwsgier neem jij maar lekker je blowtje als het je helpt,beter dan eerst alcohol,dan terug naar de heroine,methadon,methadon verkopen om heroine te kunnen kopen op straat leven etc etc.
Ondertussen zijn zijn ouders al zo'n 20 jaar op deze manier met hem bezig,naar een psychiater om te praten wil hij niet,verdoven dat is alles wat hij wil.
Nu zit hij voor de zoveelste keer in een project,ik voorspel nu al dat het niet gaat lukken,niet met hem.
Wij zijn heel erg voorzichtig hoor met onze zoon...
Ze zeggen dat ik een slechte moeder ben omdat ik hem Rilatine ( zo noemt dat bij ons hier in België toch) geef.....
Hij ( onze zoon dan) is geen marionet zoals zovelen zeggen hij is gewoon hem zelf!!!
Wij proberen hem in ieder geval te steunen en hem bij te staan daar waar hij het moeilijk heeft.
Alleen is dat niet altijd heel gemakkelijk omdat ikke ook adha heb he...
Wat jij ( jullie) hebben gedaan is gewoon wonderbaar knap ...
Daar heb ik heel veel bewondering voor hoor..
We zien wel hoe het verder gaat .
Ik heb af en toe ook medicatie nodig,alhoewel ik er fel op tegen ben.
Maar wat is het alternatief?
Dat ik volledig doordraai en alles en iedereen rond me heen kapotmaak?
Dan maar medicatie,het is kiezen uit twee kwaden,ik weet uit ervaring dat geen medicatie op het moment dat ik het nodig heb mij en mijn gezin kapot zou maken.manische mensen zijn geen pretje voor de omgeving,als je (zoals in mijn geval na het stoppen met Seroxat) Twee keer binnen een jaar tijd een manische periode gevolgd door een psychose krijgt neem je graag je medicatie om dit te voorkomen.
Alleen heb ik afgelopen zomer de fout begaan te stoppen met de Depakine,wel in overleg met mijn psychiater,ik dacht dat ik de dood van mijn moeder en alle ellende van het afgelopen jaar verwerkt had,dat was een inschattingsfout,ik heb alle stress overleefd,op de automatische piloot,toen ik eindelijk rust kreeg,(een paar weken geleden) kwam de klap des te harder aan.
Op het moment dat je iets aan moet kunnen lukt het je op de een of andere manier,hoeft het niet meer,dan ga je het voelen,dat is de valkuil waar heel veel mensen (ook ik) even geen erg in hebben.
Ik blijf nu gewoon de rest van mijn leven Depakine gebruiken,(een middel tegen epileptie) wat voorkomt dat je manisch wordt.
Die gevoeligheid voor een manie/psychose heb ik overgehouden aan mijn jarenlange gebruik van Seroxat,cadeautje van Glaxo Smith Kline,maar goed,het zij zo.ik kan het er mee doen,en doe het dan ook.
En voor jou:doe wat jij vindt dat goed voor je kind is,als jouw kind goed gedijt op Ritalin dan is dat zo,dat zie jij met je eigen ogen.
En laat je nooit een slechte moeder noemen,door niemand!
Liefs,Volare
Ken er dus ook alles van...
Lief dat ik mij geen slechte moeder moet voelen maar af en toe steekt dat toch de kop op hoor.
De maatschappij he
Jij bent heel erg eerlijk ..
Hl erg knap van jou.
Liefs en nen dikke knuf van Sonnke