the jungle soap

De Junglesoap.


Bijna 2 weken geleden heb ik een voordracht gehouden over empathie bij dieren. Enkele tientallen jaren geleden kenden wetenschappers dieren geen emoties laat staan empathie toe. Dieren waren louter automaten die reageerden op prikkels van buitenaf en als er als zoiets was als mededogen bij dieren dan werd dat ingegeven door puur eigen belang. Vooraanstaande biologen als o.a. Marc Bekoff en Frans de Waal hebben dat o,a. onderuit gehaald. In hun jeugd al geïnteresseerd en geraakt door emoties bij dieren hebben zij van dat wat hun warme belangstelling heeft, hun beroep gemaakt en tonen zij met hun onderzoek aan hoe ver de mens er naast zit/zat als zij de dieren, de planten ja de gehele levende natuur zien als slechts behang voor de hoofdspeler, de homo sapiens, in het grote drama dat het leven is. Nee zelfs Darwin wees ons al op het feit dat wij niet ver boven de natuur uittoornen maar er onderdeel van zijn. Nu ik het boek van Marc Bekoff: emoties bij dieren aan het lezen ben, ben ik extra allert op videootjes en anekdotes van heldendom bij honden, mededogen bij leeuwen, vergaande moederliefde bij geiten en noem maar op. Het lijkt er soms op dat sommige dieren ons voorbij streven in vriendelijkheid, mededogen en altruïsme. Wat te denken van een straathond die een aangereden medehond van een drukke snelweg haalt, of van dolfijnen die achteloze zwemmers in bescherming nemen tegen een tegemoet zwemmende haai, zo kan ik nog wel even doorgaan. Daarom verbaasde het me dat een video-link van een vriendin mij niet direct iets deed. Ik kende het vaag en ook volgens mijn man was het pas op tv geweest.

Het You-tube filmpje laat een tv representratrice zien die vertelt hoe 2 mannen een leeuwenwelp grootbrachten, maar eenmaal volwassen geworden hebben zij het dier teruggebracht naar de wildernis. Toen de beide mannen het plan opvatten om de leeuw op te zoeken, werd hen dat afgeraden, immers de leeuw zou hen niet herkennen en aanvallen. Ze sloegen het advies in de wind en gingen naar Afrika, waar zij na enige uren de leeuw zagen die naar hen toe kwam rennen…………….en hen omhelsden. Het dier had zelfs zijn vrouw meegenomen. Maar ja nu komt het, waarom o, waarom moet er dan een zoetig liedje als I always love you te horen zijn? Zo’n prachtig moment, wordt wreed verstoord door zo’n sentimenteel, commercieel nummer zaken zijn zaken. De mannen en de leeuwen werden neergezet als figuranten in een commercial, daar leek het mijnsinziens op. Een soort spelers in een Walt-Disneyfilm met muziek die vanaf heden overal te verkrijgen is. Wat goedkoop en wat een gemiste kans, wat is er mis met stilte en slechts de ademhaling van de mannen en geluid van de jungle en de leeuwengroet. Weer weet de mens zich op een voetstuk te plaatsen en de dieren naar de achtergrond te schuiven. Jammer, jammer hoe men zo’n groots gebaar degradeert tot een sentimenteel slot in een Jungle soap, bah. Je positieve gevoelens worden verdreven en maken plaats voor cynisme en er komt zelfs de gedachte op: is het wel echt? Maar dat werp ik snel van me af, ik heb nu enkele goed wetenschappelijk onderbouwde artikelen gelezen over dit onderwerp dat mijn geloof in de dieren en hun positieve emoties, die zij net als wij, naast hun minder fraaie gevoelen hebben, rotsvast is.

http://www.youtube.com/watch?v=oiGKWoJi5qM