Maanziekte
Ook als het bewolkt is weet ik precies wanneer het volle maan is. Of beter gezegd, ik voel het. Ik word onrustig en vaak bloedchagrijnig. Niet dat ik op zo'n moment spontaan in een weerwolf verander maar typisch blijft het wel.
Kan de maanstand invloed hebben op het menselijke humeur of zelfs maanziekte veroorzaken? Of berust mijn stemming tijdens volle maan slechts op verbeelding die het resultaat is van een collectieve inprenting door sagen, sprookjes en films?
Kan de maanstand invloed hebben op het menselijke humeur of zelfs maanziekte veroorzaken? Of berust mijn stemming tijdens volle maan slechts op verbeelding die het resultaat is van een collectieve inprenting door sagen, sprookjes en films?
-
Geplaatst:over 2 jaren geleden, populair sinds over 2 jaren (in 8 uur)
-
Door:
-
Categorie:
-
Bronlink:
-
-
Discussie:
Reageren op dit artikel? Log in of registreer jezelf
Waarom eKudos gebruiken
- Deel en ontdek nieuws, video’s, foto’s en tips
- Schrijf en plaats nieuws dat jij belangrijk vindt
- Start een vriendennetwerk
- Stem! Op ekudos is heel Nederland de redactie
- Geef je mening en start discussies
- Volg het nieuws van vrienden en bekenden
- Start een weblog met gelijk een groot publiek
- Ontdek het leukste en beste nieuws van het web
Ik heb overigens in de garage voor de zekerheid een paar vlijmscherpe houten pennen liggen en een kruis. Men heeft hier soms de neiging om na zonsondergang uit het graf te kruipen en op strooptocht naar vers bloed te gaan...
Zeer zeker kan je maanziek zijn.
Sommige mensen slapen helemaal niet , zijn overactief en heel humuerig.
Als je dat voelt opkomen moet je eigenlijk gewoon naar buiten gaan en genieten van de natuur.
Je kan je ogen sluiten en rustig meedeinen op het ritme van je gevoelens en het vallen van de bladeren in deze tijd.
Alvast worden mijn geneeskrachtige stenen goed gereinigd om ze daarne in het licht van de volle maan te laten opladen.
Elke x weer een fantastisch gevoel.
Bij mij vertaalt het "overactieve" zich in een soort "onrust" omdat ik dan (te)veel dingen wil gaan doen en niet alles voor elkaar krijg. En dat komt mijn humeur dan voor even zeker niet ten goede ;-)))
Wat het slapen betreft maakt het voor mij geen verschil: aan vier tot vijf uur - meestal in "stukjes" - heb ik genoeg.
Ik kreeg op het VKblog overigens een reactie van iemand die precies hetzelfde heeft met volle maan zoals jij het hier beschrijft.
Het blijft een vreemd fenomeen...
tja inderdaad het blijft een vreemd iets he die voeling met de natuur...