Op welke manier onderdruk jij je zelf?

Op welke manier zet jij jezelf onder druk?
Hoe vaak gebeurd het wel niet dat je dingen tegen je zin doet of nog erger de dingen niet doet die je eigenlijk heel leuk vindt?

Ik denk dat er heel veel mensen overspannen, burnout en depressief zijn omdat ze allen niet doen wat ze eigenlijk wel willen.
Maar wel de dingen doen die ze niet willen???

Bijvoorbeeld op je werk”je collega vraagt of je iets van haar wilt overnemen, dit doet ze wel vaker en eigenlijk heb je er helemaal geen zin in om nu weer werk over te nemen.
Maar je doet het toch, want je kan moeilijk nee zeggen.
Ondertussen zit jij met een enorm rot gevoel en vraag jezelf af “waarom zeg ik toen niet dat ik er nu geen tijd en/of zin in heb?”
Hoe vaak ga je wel niet naar een verjaardag waar je helemaal geen zin in hebt? Of minuten lang beleefd naar iemand luisteren hoewel je daar op dat moment even helemaal geen behoefte aan hebt.

Maar daar is wel vaker over geschreven er zijn zelfs cursussen voor om “nee” te leren zeggen.

Het komt ook voor dat je niet de dingen doet die je leuk vindt, en dat is toch wel heel erg raar.
Heeft het te maken met je geloof, religie of ligt aan de opvoeding die je hebt gehad? Of denk je dat het nu eenmaal niet hoort en waarom dan wel niet? Wat een vragen he?
Niemand die je belet om dat gene te doen wat je leuk vind (meestal dan) maar toch doe je het niet. Want wat zullen andere er wel niet van vinden. Of het past niet bij het beeld van je van je zelf heb of wil hebben.

Ik fietste vandaag in de regen over de dijk en wilden eens even lekker van me afschreeuwen, niet uit frustratie maar gewoon even lekker hard schreeuwen puur omdat dat heel bevrijdend had kunnen zijn.
Maar deed ik het? Nee natuurlijk niet want stel je voor dat iemand me hoorde of zag wat ik deed. De kans was klein maar toch deed ik het niet.

Ik heb een vriend en die kan heerlijk uit zijn dak gaan op de dansvloer en trekt zich niks aan van wat andere van hem denken.In het begin schaamde ik me rot voor hem.
Ik dacht doe toch net zo normaal als de rest hier.
Met andere woorden onderdruk je gevoel toch om lekker blij te gaan dansen.
En eigelijk was ik best jaloers want ik durfde niet zo uitbundig te gaan dansen.
Tja, want wie weet vinden ze dat ik heel dom dans, dus onderdruk ik het gevoel en kijk lekker geïrriteerd naar mijn vriend die heerlijk doet waar die zin in heeft.

Of een ander voorbeeld: een paar jaar geleden wilden ik paaseieren gaan verstoppen voor de buurtkinderen en uiteraard voor mijn eigen jongens.
Mijn jongste zoon vroeg me of ik dat niet wilden doen, ik vroeg hem “maar vind je het niet leuk als ik paaseieren voor je verstop”? ” Jawel hoor” zij hij maar ik vind het niet leuk dat je het ook voor de buurtkinderen doet, andere mama,s doen het ook niet en dan schaam ik me voor jou. Dus zo vroeg begint het al, dit mannetje was toen nog maar 7.

Gewoon eens lekker hard meezingen, gaan staan in de regen, iemand spontaan vertellen hoe aardig je dat persoon vind of juist niet, zoenen in het park zonder je te schamen voor je omgeving ( wel nog een beetje netjes uiteraard) lekker in je blootje rondlopen in je eigen huis (denk dat wel een beetje om de burenJ., Naar een naaktstrand gaan, spontaan naar de sterrenhemel gaan kijken midden in de nacht, dansen, laat op de avond nog even frituren enz. Gewoon de dingen doen waar jij zin in hebt. Zonder er bij na te denken wat de ander wel niet denkt!

Ik ben het zo zat om mezelf constant te onderdrukken! Ik ga nu heerlijk de dingen doen waar ik zin in heb, maar hou natuurlijk nog wel rekening met mijn omgeving maar niet meer TE veel.

Hoe zit dat bij jou? Waar onderdruk jij je zelf en waar doe jij dingen tegen je zin in? En vraag je zelf eens af waarom jij niet datgene doet wat je eigenlijk heel leuk lijkt.
Misschien wel eens leuk om over na te denken.