Mijn zwaard van Damocles
Ik vertel iets over mezelf. Soms merk je dat mensen je beoordelen, maar niet eens weten wie je bent. Voor hen en voor iedere geïnteresseerde een persoonlijk getint blog over mijn eigen jeugd en hoe dat invloed heeft op mij nu. Over hoe ik sterker dan ooit ben. Dankzij al de invloeden die ik tegenkom, ook de negatieve. Daarvoor dank!
-
Geplaatst:over 2 jaren geleden, populair sinds over 2 jaren (in 10 uur)
-
Door:
-
Groep:Bloggers |
-
Bronlink:
-
-
Discussie:
Reageren op dit artikel? Log in of registreer jezelf
Waarom eKudos gebruiken
- Deel en ontdek nieuws, video’s, foto’s en tips
- Schrijf en plaats nieuws dat jij belangrijk vindt
- Start een vriendennetwerk
- Stem! Op ekudos is heel Nederland de redactie
- Geef je mening en start discussies
- Volg het nieuws van vrienden en bekenden
- Start een weblog met gelijk een groot publiek
- Ontdek het leukste en beste nieuws van het web
Ik kan alleen maar hopen dat je niet tegen een muur van ontkenning aanloopt.
Het erkennen en het kunnen vertellen is al heel wat ...
Waarschijnlijk heb je wel gelijk dat je er met je moeder wil over praten maar ik zou het toch eerst allemaal goed overwegen.
Je bent helemaal niet boos op haar dat is heel knap, je begrijpt dat ze gewoon jouw moeder is met haar eigen gebreken.
Fijn zo je bent een fijne persoonlijkheid.
Veel succes met het verdere verloop hiervan.
Stel dat ze alles gaat ontkennen. Die kans zit er heel dik in. Dan nog heeft @Pat3766 het toch gezegd en die woorden zullen altijd in haar hoofd doorklinken.
Ik heb nog niet zo heel lang geleden aan @Pat3766 gevraagd waarom hij in hemelsnaam nog contact met zijn moeder heeft.
Het antwoord was: Nou ja... om haar te plezieren.
Mijn tweede vraag was gelijk: En wat heeft jouw moeder gedaan om jou te plezieren?
Tot op de dag van vandaag is daar nog geen antwoord op gekomen, simpelweg vanwege het feit dat daar geen antwoord op is.
Oma
Het gaat er vooral om dat ik het gezegd heb. Ik. Ik die mijn gevoel verwoord en erken zo, dat ik dat gevoel heb en dat ik vind dat het er mag zijn.
Mooi dat je ons deelgenoot maakt.
Voor mij zit er zowiezo een punt van herkenning in, en ik kan je zeggen dat het uitspreken van mijn zielepijn, een eerste stap was mezelf te kunnen zijn, serieus te nemen,...en niet meer afhankelijk te zijn van het oordeel van mijn moeder.(als jij dit .....dan.....vind ik je wel leuk/lief)
Het was,zoals jezelf schrijft, niet van belang wat zij vond..........maar wel.....dat ik het haar had gezegd!!
Heel veel later heeft ze het pas begrepen, maar dat deed er al lang niet meer toe.
Het heeft mij mede gevormd, en de kracht gegeven te zeggen wat ik denk.....tegen iedereen.
Blijf trouw aan jezelf!!
Goed gezegd. Hieruit blijkt hoe belangrijk het is dat je dat doet.
Je had het laatst al eens over een positief feit dat je overkomen was. Dat moet dit dan zijn neem ik aan. Toen kon ik het niet plaatsen zei ik nog. Nu is het duidelijk.
Mensen hebben altijd een mening over zaken, leuk om te weten natuurlijk maar uiteindelijk gaat het erom hoe je er zelf in staat. Positief vertel je. Als dat zo is lijkt mij dat de meest belangrijkste winst... Voor jezelf! Dat maakt meningen van ander interessant maar niet doorslaggevend.. Dat is de kern...
/edit: pstt... je plaatje doetutnieh!
maar blijkbaar heb ik een saai leven.
Je kan het ook anders benaderen. Mooi dat jij zo'n onbezorgde jeugd gehad hebt. Dat is toch ook heel wat waard?
nooit in het ziekenhuis of werkloos of gezakt, niemand verloren
op te jonge leeftijd, helemaal niks bijzonders.
ik zweer het je, je zet mij op een slagveld en je hebt best kans
dat ik geen schot hoef te lossen,
laat staan dat ik de vijand zou tegenkomen.
ook geen behoefte aan actie, misschien is dat het, ik heb totaal geen behoefte me te bewijzen met bergklimmen wilde sporten of andere stunts.
saai doorsnee manneke en dan maak je maar weinig mee he.
en dat dan nog met een muisarm
dood neervallen achter een Ekudos-schermpje
met een krampachtige muisarm om de keel en begraven worden
onder een bosje Marigold's
dàt is nog eens een passend einde.
Zeker ook gezien de manier waarop je je door anderen telkens weer niet laat uitdagen tot spelletjes.
Je hebt genoeg spelletjes meegemaakt en daar een KEUZE in gemaakt dit niet te willen kopieren.
Goed dat je je moeder gaat confronteren...voor jezelf.