Onbewust asociaal?
Over Ergernissen In De Supermarkt gesproken, @Grootmoeder, hier heb ik er nog eentje - fris van de lever!
-
Geplaatst:over 2 jaren geleden, populair sinds over 2 jaren (in 5 uur)
-
Door:
-
Categorie:
-
Bronlink:
-
-
Discussie:
Reageren op dit artikel? Log in of registreer jezelf
Waarom eKudos gebruiken
- Deel en ontdek nieuws, video’s, foto’s en tips
- Schrijf en plaats nieuws dat jij belangrijk vindt
- Start een vriendennetwerk
- Stem! Op ekudos is heel Nederland de redactie
- Geef je mening en start discussies
- Volg het nieuws van vrienden en bekenden
- Start een weblog met gelijk een groot publiek
- Ontdek het leukste en beste nieuws van het web
Ik heb wel eens zo'n kassa-juf recht in de ogen aangekeken toen ze geanimeerd in gesprek was met een collega die recht tegenover haar zat, en met harde stem gezegd: "HALLO... JE BENT MIJ AAN HET HELPEN. BIJKLETSEN DOE JE MAAR STRAKS IN JE PAUZE EN HAAL AUB DIE KAUWGOM UIT JE MOND"
Vond ze niet leuk... :-)
De andere jongens hadden niet genoeg kennis en verkoopvaardigheden in huis maar dat lijkt me iets heel anders dan onbewust ascoiaal.
@ Oeroek, dat had die jongen toch ook 'bewust sociaal' kunnen aangeven? Door te reageren 'sorry ik werk hier pas, vraagt u het even aan die collega.' Zoiets.
Die reclame reeksen over onze cultuur geven van die speldenprikjes. Het effect van reclame naar ik meen niet echt aangetoond, maar het kan geen kwaad, denk ik.
Alleen zal een reclameuiting alleen zinloos zijn. Het moet een complex geheel aan maatregelen zijn om de gevoelens en overtuigingen van mensen bij te schaven. En dat gedurende langere tijd.
Wie ik wel iets kwalijk neem is de baas van het spul. Die moet ervoor zorgen dat zijn/haar personeel correct handelt.
Die jongens, waar je over spreekt, @oeroek, hebben inderdaad niet genoeg kennis en verkoopvaardigheden in huis. Maar zijn daardoor wel onbewust(!) asociaal.
Door dit artikeltje ook in een streekblad te plaatsen, zonder de naam van de winkel te noemen, kreeg ik heel wat reacties en nog veel meer verhalen. Zou nog een paar columns kunnen vullen daarmee. En iedereen wist direct over welke winkel het ging!
En het mooiste is: ik geloof dat 'ze' het zich wel hebben aangetrokken, zie althans wel wat veranderingen.
@paulien, die kauwgomkauwende kassameisjes zijn inderdaad overal.
En dat jouw reactie verbazing oproept is werkelijk te gek voor woorden.
Maar weer: waarom zegt de baas daar niks van?
@Pat3766, dat geheel aan maatregelen, helemaal mee eens. Maar hoe organiseer je dat in een maatschappij van opgeblazen ego's en flexwerkers? (hoop dat ik het goed schrijf)
Wie heeft nog echt bínding met het bedrijf waar hij/zij voor werkt?
Als arbeid verwordt tot alleen maar geld verdienen, hoe meer hoe liever, maakt niet uit voor wie, hoe kun je dan nog inzet en loyaliteit verwachten?
Zo, even genoeg gesomberd. Nu ga ik een hapje eten.
Geld is een bindend aspect, maar meer nog de mogelijkheid om collega's te ontmoeten, van elkaar te leren en jezelf te kunnen ontplooien. De wijze waarop mijn werkgever het interessant en leuk maakt om er te werken, bepaald het "boeiende" effect, dat bindt.
Geld is lang niet de belangrijkste drive om bij een bedrijf te blijven.
Bij mijn bedrijf werken 200 professionals, onderzoekers, trainers, coaches, verandermanagers, interim-managers, adviseurs. Elk met hun eigen wensen en behoeften. Het valt lang niet mee om dat binden en boeien inhoud te blijven geven.
Ik denk wel dat onze maatschappij een levensgroot probleem heeft: dat toenemende egocentrisme.
We moeten van onbewust asociaal naar bewust asociaal. Dat is wat die reclame nu beoogd te doen. Redelijk herkenbare situaties die door een ieder wel herkend worden.
We moeten ons bewust worden van het feit dat sommige al bijna geaccepteerde zaken (zoals altijd te laat komen op vergaderingen en kalmpjes in een vergadering een telefoongesprek te voeren) asociaal zijn.
Van het bewust asociaal, kunnen we verschuiven naar bewust sociaal om uiteindelijk te belanden in onbewust sociaal.
Dan is de leercurve weer rond.
:-)
Maar helaas is dat niet bij iedereen zo. (Kijk maar naar de voetbalwereld bijvoorbeeld;-)
Vroeger (heb je haar weer met haar vroeger) werkten hele generaties van een familie bij Philips, Fokker, Bata, noem maar op. Daar waren ze apetrots op!
Dat is voor een groot gedeelte weg. En dat maakt de boel er niet gemakkelijker op. En ook niet leuker.
Nu stop ik even, want ik heb je net ook al een lap tekst gestuurd in een ander draadje en ik vind het wel even mooi zo.
Dag hoor.
Als je dat wel doet is dat je eigen tekortkoming.
Bovendien vraag je iets wat je niet snapt, in en supermarkt.
De vraag is eerder, of e dan wel zelfstandig boodschappen mag doen. ZO simpel zij supermrkten. Wentel dus je eigen gebrekkige functioneren niet af op een zestienjarige, die gewoon zestienjarige staat te wezen. Probeer je eigen onvermogen dat je iets niet snapt en je eigen onvermogen dat je kennelijk niet in staat bent om mensen op hun mogelijkheid van kennis van de materie te hebben, niet af op een ander, maar vraag je af of je zelf wel functioneert.
Toen ik 15 werd, was het heel gewoon om in een supermarkt te gaan werken in het weekend en vanaf je 16e ook op de koopavond.
In die tijd moest je van je ouders omdat ze dan geen ziekenfonds premie meer voor je hoefde te betalen. Dat scheelde enorm in die tijd... en je deed dat gewoon.
In onze supermarkt was een chef aanwezig die het personeel goed onder de duim had. Mijn halve familie werkte daar en het was reuze gezellig.
Er waren echter wel degelijk regels:
Niet 'beppen' in de paden met ander personeel of met bekenden.
Weet waar welk product staat en als iemand vraagt waar wat staat, dan wij je niet maar dan loop je mee.
Géén kauwgom in je mond!
Niet in de weg lopen tijdens het bijvullen. Als het te druk in het pad wordt ga je naar een ander pad totdat je er weer goed bij kan.
Vriendelijkheid naar de klant toe, hoe lastig ze ook zijn.
Bij twijfel altijd even de chef er bij laten halen.
Als je niet van plan was om je hier aan te houden, vloog je er gewoon uit. Heel simpel.
Natuurlijk moet je in een supermarkt geen vragen gaan stellen over de inhoud van een pak of hoe iets verwerkt moet worden. Hoewel... als er mensen achter het brood of achter de vleeswaren staan of de kaas... mag je er toch wel vanuit gaan dat ze enige kennis van product hebben.
Ook bij de bloemen afdeling staan bij ons gewoon mensen die niet alleen feeling met bloemen en planten hebben, maar ook enig onderwijs in die richting genoten hebben.
Een zestienjarige die zestien jaar staat te zijn, maar zich wel groot genoeg vind om zich het hele weekend een slag in de rondte te neuqen... Doeiiiiiii
De bedoeling van m'n column was trouwens vooral: nadenken over het nut of niet-nut van de overheidsspotjes die ons fatsoen moeten bijbrengen. En toevallig, toen ik daarover wat liep na te denken, gebeurde dat wat ik beschrijf. Mooi kapstokje dus. Met dikke vette excuses en respect voor alle Marokkaanse, Turkse, Antilliaanse, Poolse, IJslandse, Turkmeense, Irakese, Afghaanse, Canadese, Vietnamese en Nederlandse jongens en meisjes die het perfect doen.
Tuurlijk!
Maar dit is ook echt gebeurd, net zo goed;-)
In hun vrije tijd vind ik dat niet erg want dat zal ik ongetwijfeld ook hebben gedaan vroeger. Maar in de tijd van de baas die jou betaald is het goed fout.
Maar het is niet alleen de fout van de tiener maar ook van de baas die er dus niet in geslaagd is om een stel goede/slimmere werknemers aan te nemen.
Als klant mag ik alle vragen stellen die ik wil aan een medewerker van de winkel die ik bezoek en verwacht dan een goed antwoord. Zelfs een: Ik zal mijn collega even halen want ik weet het niet volstaat in veel gevallen.. GASTVRIJHEID en VRIENDELIJKHEID