Levende biggen gedumpt tussen kadavers
Per jaar sterven zo’n 4 miljoen varkens op de boerderij. Varkensboeren leggen dagelijks stapels dode dieren langs de weg, die worden opgehaald door destructiebedrijf Rendac. Woensdag ontving Varkens in Nood videobeelden die laten zien dat daar ook levende dieren tussen zitten.
Een inwoner van Brabant werd onlangs tijdens een wandeling gealarmeerd door een zacht gekerm uit een afvalton. Tot haar grote schrik lagen tussen de tientallen dode biggen nog enkele levende dieren. Ze gebruikte haar mobiele telefoon om de tragedie vast te leggen en stuurde het beeldmateriaal naar Varkens in Nood.
Varkens in Nood kreeg al eerder tips dat sommige varkensboeren levende dieren ter destructie aanbieden. Deze beelden uit het Brabantse Boxtel leveren het bewijs dat dit inderdaad gebeurt. Hoeveel dieren per jaar levend worden opgehaald en verwerkt door Rendac is niet te zeggen. Gezien de grote aantallen dode varkens (4 miljoen per jaar), kan het om duizenden levende varkens per jaar gaan.
In de stallen van de Nederlandse vee-industrie sterven per jaar 3,3 miljoen biggen, 60 duizend zeugen en 500 duizend vleesvarkens, veelal zonder dat er een veearts aan te pas komt. ‘De dood van miljoenen varkens is een goed bewaard en gruwelijk geheim van de vee-industrie’, stelt Hans Baaij, directeur van Varkens in Nood. ‘Veel boeren zien varkens als wegwerpproducten. Dat maken de beelden met levende dieren opnieuw pijnlijk duidelijk.’
(c) Persbericht van Varkens in Nood
Een inwoner van Brabant werd onlangs tijdens een wandeling gealarmeerd door een zacht gekerm uit een afvalton. Tot haar grote schrik lagen tussen de tientallen dode biggen nog enkele levende dieren. Ze gebruikte haar mobiele telefoon om de tragedie vast te leggen en stuurde het beeldmateriaal naar Varkens in Nood.
Varkens in Nood kreeg al eerder tips dat sommige varkensboeren levende dieren ter destructie aanbieden. Deze beelden uit het Brabantse Boxtel leveren het bewijs dat dit inderdaad gebeurt. Hoeveel dieren per jaar levend worden opgehaald en verwerkt door Rendac is niet te zeggen. Gezien de grote aantallen dode varkens (4 miljoen per jaar), kan het om duizenden levende varkens per jaar gaan.
In de stallen van de Nederlandse vee-industrie sterven per jaar 3,3 miljoen biggen, 60 duizend zeugen en 500 duizend vleesvarkens, veelal zonder dat er een veearts aan te pas komt. ‘De dood van miljoenen varkens is een goed bewaard en gruwelijk geheim van de vee-industrie’, stelt Hans Baaij, directeur van Varkens in Nood. ‘Veel boeren zien varkens als wegwerpproducten. Dat maken de beelden met levende dieren opnieuw pijnlijk duidelijk.’
(c) Persbericht van Varkens in Nood
-
Geplaatst:over 3 jaren geleden, populair sinds over 3 jaren (in 5 uur)
-
Door:
-
Groep:
-
-
Discussie:
Reageren op dit artikel? Log in of registreer jezelf
Waarom eKudos gebruiken
- Deel en ontdek nieuws, video’s, foto’s en tips
- Schrijf en plaats nieuws dat jij belangrijk vindt
- Start een vriendennetwerk
- Stem! Op ekudos is heel Nederland de redactie
- Geef je mening en start discussies
- Volg het nieuws van vrienden en bekenden
- Start een weblog met gelijk een groot publiek
- Ontdek het leukste en beste nieuws van het web
had hem niet gezien
godverdomme.
Is gewoon verschrikkelijk wat ze daar allemaal doen ...
Goh ocharme die dieren toch !!!
Wanneer stopt het toch he !!!
Elk gebrek aan Respect voor een levend wezen ...........mijn hart huilt!
Woorden schieten mij te kort, ik loop over van emotie!
Mijn hart huilt, verscheurt door pijn wat ons ras dieren aan kan doen.
MIJN HART HUILT...............!!!!
Dit heb ik toen gelijk gemaild aan Varkens in Nood.
Kreeg eerder vandaag een mail terug dat ze het filmpje op 123Video hebben plaatst. Maar ik ben vergeten om dit bericht aan te passen.....
De beelden zijn in- en intriest en gaan je door merg en been! Een jong dier wat ligt te sterven tussen zijn soortgenoten. Men heeft niet eens de moeite genomen om het dier uit zijn lijden te verlossen! WALGELIJK gewoon!
Voor eenieder die nog steeds bio-industrie vlees eet: EET SMAKELIJK....
@Pareltje, das toch niet erg! Hoe meer aandacht hieraan, hoe beter!
@bzzmn, welkom in mijn wereld.....nu weet je dus ook WAAROM ik ben gestopt met onder andere de nieuwslog. Ik trek dit ook niet meer om dit iedere dag van 's morgens tot 's avonds te moeten zien....
Mijn lichaam is er ook ziek van geworden.....
af en toe een keertje het bos in of naar de kinderboerderij doet wonderen.
Naar het bos is leuk! De kinderboerderij is weer minder leuk voor iemand als AnimalLover, die dan weer weet dat de meeste dieren die je daar aanhaalt ook aan het slachthuis verkocht worden.
niets leukers dan lekker kroelen met de geitjes!
Maar weet je, als je het werk doet wat ik doe is het soms onmogelijk om nog ergens te kunnen genieten.....
Klinkt misschien heel raar, maar overal waar ik me bevind word ik op de een of andere manier wel met dierenleed geconfronteerd.
Het bos laat me denken aan alle onschuldige damherten en wilde zwijnen die roekeloos worden afgeschoten omwille van de mens.
De kinderboerderij inderdaad vanwege de reden die Misty al aangaf en het feit dat er daar ook de nodige misstanden zijn.
De winkel omdat ik daar het vlees uit de bio-industrie zie liggen.
In een winkelcentrum word ik met leer en bont geconfronteerd.....
Ik kan zo nog wel een poosje doorgaan en ik word er niet bepaald vrolijker op.
Als je dagelijks met dierenleed wordt geconfronteerd en strijd tegen een muur van bureaucratie en struisvogelpolitiek, raak je zó verweven in het leed en de machteloosheid dat je nergens meer zin in hebt. Niet dat ik per definitie depressief werd, maar overal waar ik kom "zie" ik dierenleed. Het zit ondertussen in mijn dna....het gaat niet meer weg.
Mijn mede dierenvrienden zitten trouwens met hetzelfde hoor. Ik ben niet de enige die opgebrand is vanwege dierenleed. Van tijd tot tijd vallen er weer even vrienden af om zich mentaal weer op te kunnen tanken. De wereld van een dierenactivist is een keiharde wereld, waar helaas weinig plaats is voor plezier, lachen en lol. Het is hard werken, niet opgeven, steeds opnieuw de moed verzamelen en keihard vechten voor de rechten van de dieren. Er komt echt heel wat bij kijken. We worden aan alle kanten fiks tegen gewerkt. Zowel door medemensen als zeker ook door (lokale) overheden!
En ja, dan raak je opgebrand. Bij mij nu dus helaas zo erg dat ik maatregels heb moeten treffen. Mijn gezin lijdt er onder en dan is het toch wel erg ver gekomen....
Tijd om wat werk uit handen te geven, alhoewel ik eerlijk moet bekennen dat ik het héél erg moeilijk vind om me niet bezig te houden met dierenleed. Het is mijn passie, mijn doel in het leven om voor de dieren op te komen.....
je doet goed werk door deze misstanden aan de kaak te stellen maar er moet wel evenwicht zijn. jij bent niet verantwoordelijk voor al het dierenleed en kan tenminste met een zuiver geweten naar bed.
ik doe in mijn hoekje ook veel aan 'activisme" en ben er vaak persoonlijk in betrokken, kijk maar eens op groepzuid. omdat ik ook een gezin heb met drie kinderen heb ik geleerd om het af en toe los te laten, anders wordt je gillend gek. het is best een proces wat je moet doorlopen maar je komt er sterker uit. geloof me.
leer los te laten zonder schuldgevoel en dan kan je je tijd beter indelen tussen je werk en je gezin. zij zijn immers het belangrijkst.
de snaar kan niet altijd gespannen zijn en er is niemand die dat van je verwacht. zelfs de dieren niet.
peace.
Je hebt een heel goed punt ja.
Maar hoe laat je los zonder schuldgevoel?
Dat is iets wat ik kennelijk nog moet leren....
Ben nog jong, 36 lentes, dus ik heb nog tijd om dit te leren ;-)
Zal eens een kijkje nemen op Groepzuid, zegt mij nu weinig.
Maar eerst ga ik loslaten en lekker met mijn trouwe viervoeter wandelen!
Liefs.
je moet het verschil zien tussen een probleem onder de aandacht brengen en een probleem oplossen. misschien focus jij je iets teveel op het laatste.
het is niet door jou dat er onmenselijk met dieren wordt omgegaan, dat ligt aan de politiek en de bedrijven die zo hun dieren behandelen. jij hebt daar aan geen schuld, een schuldgevoel is daarom niet nodig.
jij zou je juist goed moeten voelen en trots mogen zijn op jezelf dat je de moed en de liefde hebt om het voor de dieren op te nemen. aan een schuldgevoel heb je niets, zeker niet als je nergens schuldig aan bent. het stoort, remt je af en trekt een zware wissel op je persoon.
ik heb geleerd om mensen hun eigen verantwoordelijkheid te laten. zorg ervoor dat de informatie beschikbaar is, geef mensen een keuze op basis van die informatie en laat het daarbij. meer kan je niet doen.
jij bent onschuldig.
probeer je ook eens in te lezen in de problematiek rondom psychopaten en hun invloed in de politiek en bedrijvigheid. dat zou een heleboel kunnen verklaren.
En dat is goed.
Zoals Grootmoeder al zegt; ik ben heel gevoelig en daarom kan ik dit niet van me afzetten. Het is niet alleen dat ik me schuldig voel voor hetgeen mijn medemens de dieren aandoet. Ik ga daar nog veel dieper in mee....
En hoezeer ik het ook heb geprobeerd, ik kan er geen goede middenweg in vinden.
Uiteraard voel ik me ook wel eens trots als we weer iets positiefs hebben bereikt hoor! Zeker te weten dat ik dan innerlijk glunder.
Maar voor de rest valt er gewoon niet veel te glunderen en zal ik voor mezelf hier een weg in moeten vinden....
Maar ik wil jullie wel allemaal bedanken voor de lieve reacties die ik in dit topic ontvang! Dat maakt ook dat ik innerlijk glunder ;-)
De laatste maanden zet ik het even heel mondjesmaat voort. Op een bepaald moment ging nog alle tijd die ik ervoor beschikbaar had naar het analyseren en interpreteren van verklaringen van ministries, hulporganisaties, kranten en omroepen en het schrijven van artikelen erover, tot ik er even helemaal niet meer goed van werd. het lukte niet meer opnieuw die gruwelijke bronnen te gaan bestuderen en erover te schrijven.
Maar toch blijf ik het onder de aandacht brengen, en kan het weer een nieuwe impuls krijgen.
Verheugend dat het je lukt om op deze manier wat rustiger met de zaak bezig te zijn, maar die toch onder de aandacht te brengen!
Veel succes en sterkte bij alles!
als je gevoel zegt dat het even niet meer gaat dan mag je er best even mee stoppen. ga je wat voor jezelf doen om af te reageren en weer op te laden. je moet je deze pauze natuurlijk wel gunnen.
terzijde:
dikke knuffel van de poes en hou je sterk!
Ik hoop dat jullie allen beseffen dat dit een hele grote steun voor mij is.
Kon niet slapen en zit dus weer achter de pc. En NEE geen dierenleed, ik heb wat spelletjes gedaan ;-)
Nu ga ik het nog maar eens proberen om te slapen.....moe ben ik wel, maar ik lig weer te piekeren....zucht.
Maar met deze lieve berichtjes van jullie MOET het mogelijk zijn om met een glimlach in slaap te vallen.
Dikke kus en warme nachtknuffel voor jullie allemaal!