Wilders en de verkrachting
Wie had er gedacht zo snel weer iets te moeten melden over politiek rumoer. Wilders heeft - volgens velen een schaamteloze - vergelijking gemaakt tussen de houding van een verkrachtte journaliste en de houding van de politieke elite in Nederland.
Laat ik eens pogen om een ander geluid te laten horen.
Laat ik eens pogen om een ander geluid te laten horen.
-
Geplaatst:over 2 jaren geleden, populair sinds over 2 jaren (in 1 uur)
-
Door:
-
Categorie:
-
Bronlink:
-
-
Discussie:
Reageren op dit artikel? Log in of registreer jezelf
Waarom eKudos gebruiken
- Deel en ontdek nieuws, video’s, foto’s en tips
- Schrijf en plaats nieuws dat jij belangrijk vindt
- Start een vriendennetwerk
- Stem! Op ekudos is heel Nederland de redactie
- Geef je mening en start discussies
- Volg het nieuws van vrienden en bekenden
- Start een weblog met gelijk een groot publiek
- Ontdek het leukste en beste nieuws van het web
Maar goed, Wilders maakt dus een vergelijking om aan te tonen dat Nederland zou lijden aan een Stockholm-syndroom. En daarvoor vind hij het nodig die journaliste verbaal te verkrachten. Want wat hij doet is niet letterlijk en volledig quoten. Volgens hem zou ze begrip hebben voor haar verkrachters, de individuen in kwestie dus. Maar in haar boek schijnt ze (toegegeven, ik heb het niet gelezen, maar aangezien ze het zelf heeft geschreven neem ik aan dat ze weet wat er in dat boek staat) dat ze de beweegredenen van de Taliban als groep wel enigzins kan begrijpen. Niet voor de verkrachtingen dus, wel voor hun stijl van leven. Is dat een Stockholm-syndroom, want die verachtelijk Taliban moeten wel allemaal gehersenspoelde monsters zijn die 24/7 alleen maar bezig zijn met verkrachten en moorden? Of zijn het wellicht ondanks hun gruwelijke misdaden toch nog altijd mensen met voor een buitenstaander volledig onbegrijpelijke beweegredenen? Kortom, lijdt mevrouw wel aan een Stockholm-syndroom of heeft ze ondanks alles nog altijd een heel nuchtere kijk op de zaak?
Als Wilders haar letterlijk en volledig had geciteerd, en reeds door een expert was vastgesteld dat mevrouw aan een Stockholm-syndroom leed, dan was het, hoewel nog altijd volkomen respectloos, nog wel enigszins te verteren geweest. Maar blijkbaar is Wilders zo goed thuis in de psyche van die journaliste dat hij hoogstpersoonlijk dat syndroom heeft kunnen vaststellen en dus een volledig eigen interpretatie aan haar woorden mag geven. En dat vind ik ziek, gewoon ziek. Zeker van een kerel die openlijk begrip toont voor het zonder enige vorm van proces afschieten van kinderen.
Wilders schaatst bewust op glad ijs en misbruikt een verkrachting om zijn ziekelijke gelijk te behalen. En dat op zich zou nog niet zo'n probleem zijn, maar de onderbuik van de natie misbruikt en verkracht mee. Ook hier op deze site juichen de adepten mee, als ware zij getuige van de verkrachting die Wilders aan het begaan is en moedigen zij hem aan in het vuur van de strijd.
Verder:
De journaliste heeft bewezen dat de Taliban een inferieure, onderdrukkende beweging is. Dit spreekt voor zich en hoeft verder geen betoog. Wij mogen blij zijn dat wij ons aan de tribale cultuur hebben ontworstelt. Helaas doet het optreden van Wilders en de bijval van de adepten mij vrezen dat wij minder van de verwerpelijke Taliban-cultuur afstaan dan ik dacht. DE Taliban handelt vanuit een cultuurpatroon die vrouwonderdrukkend is, maar de onderbuikcultuur zoals de adepten ten toon spreiden is niets beter.
Het is een goede poging tot het creëren van een andere kijk, maar hoe je het ook wendt of keert: hij kent die vrouw en die situatie vast niet (persoonlijk en afdoende) en toch oordeelt hij.
Ook als stijlfiguur blijft het stijlloos.
Natuurlijk ligt het voor de hand dat er (gespeelde) emoties worden gebruikt om walging aan te geven. Dat is wellicht authentiek, maar zeker politiek getint.
Desondanks denk ik dat het de enig juiste reactie is. Als we het hebben over normvervaging, dan moeten we er in ieder geval in Den Haag voor zorgen dat we een bepaalde standaard aan fatsoensnornmen hanteren.
Je kan er lang en kort over praten: wat mij betreft is Wilders ver over fatsoensnormen heen gegaan. Ik vind het een vuige streek.
Ik zou echter niet weten hoe de rest dan echter wel zou moeten reageren. Voor je staat iemand die keer op keer met de meest schofterige stunts komt, iedere keer als je denkt het ergste wel hebt meegemaakt weet ie toch weer een nieuw dieptepunt te bereiken. En de kiezers lijken er massaal in te trappen.
Negeren is geen optie, daarmee zou je de indruk kunnen wekken dat je het niet erg vind, of erger nog, dat je het er mee eens bent. Door er (oprecht) emotioneel tegen in te gaan geef je hem inderdaad precies zijn zin, en wint ie dus ook.
Het enige wat ik me nog kan voorstellen dat de rest van de politiek zich simpelweg er in duidelijke bewoordingen unaniem en volledig van distantieert, zonder er verder ook maar een seconde inhoudelijk aandacht aan te besteden.
Het laatste wat ze zullen moeten doen is zich verlagen tot dat niveau, al acht ik sowieso niemand in de kamer in staat tot zulk schaamteloos geraaskal, zelfs dat overige stelletje trekpoppen van de PVV niet. Maar mocht het onverhoopt toch zover komen dan hebben de hufters definitief gewonnen, en zijn 'fatsoen' en 'respect' woorden die net zo goed uit de van Dale geschrapt kunnen worden.