Het aalmoes.
Ze zat op de stoep voor de supermarkt, gewikkeld in rokken en doeken en ik kon niet zien wie ze was en ze groette me heel vriendelijk maar zacht en bescheiden terwijl ze haar hand hief in een klagend en smekend gebaar. Het liefst had ik gedaan alsof ik haar niet zag hoewel ze bijna aan mijn voeten zat op de plaats waar ik onvermijdelijk het winkelwagentje moest pakken. Dom genoeg had ik geen muntje van 50 cent gepakt terwijl ik nog in de auto zat zodat ik ter plekke mijn weer eens veel te dikke portemonnee moest pakken, oogcontact vermijdend met de vrouw en me schuldig voelend omdat ik haar verweet dat ze daar zat en bestond.
Uiteindelijk moest ik wel naar haar kijken en ik groette vriendelijk en hypocriet en probeerde een telepathische belofte uit te zenden voor als ik klaar was met mijn inkopen, stiekem hopende dat ze dan weg zou zijn. Blijkbaar ontving ze mijn belofte want ze begon helemaal te stralen en bedankte en zegende me zo oprecht dat er geen weg terug meer was met die dikke portemonnee nog steeds in mijn hand.
Ik gaf haar mezelf vervloekend 10 euro en verwachtte dat ik me daardoor nog rotter zou voelen met het idee weer eens getild te zijn en nooit nee te kunnen zeggen. Haar telepathische zegen was echter sterker dan mijn egoïstische misnoegen en ik voelde een blijdschap en trots die ik niet had verwacht. Een nieuwe vriendschap was geboren, vriendschap met een vreemd in doeken gewikkeld wezen waardoor ik eigenlijk niet eens met zekerheid kon zeggen of ze man of vrouw, jong of oud, mooi of lelijk was.
Een vriendschap die hooguit 10 seconden zou duren maar die een gevoel opwekte waar ik dankbaar gebruik van kon maken om zo mezelf een beter mens te voelen. Een koopje voor 10 euro!
Uiteindelijk moest ik wel naar haar kijken en ik groette vriendelijk en hypocriet en probeerde een telepathische belofte uit te zenden voor als ik klaar was met mijn inkopen, stiekem hopende dat ze dan weg zou zijn. Blijkbaar ontving ze mijn belofte want ze begon helemaal te stralen en bedankte en zegende me zo oprecht dat er geen weg terug meer was met die dikke portemonnee nog steeds in mijn hand.
Ik gaf haar mezelf vervloekend 10 euro en verwachtte dat ik me daardoor nog rotter zou voelen met het idee weer eens getild te zijn en nooit nee te kunnen zeggen. Haar telepathische zegen was echter sterker dan mijn egoïstische misnoegen en ik voelde een blijdschap en trots die ik niet had verwacht. Een nieuwe vriendschap was geboren, vriendschap met een vreemd in doeken gewikkeld wezen waardoor ik eigenlijk niet eens met zekerheid kon zeggen of ze man of vrouw, jong of oud, mooi of lelijk was.
Een vriendschap die hooguit 10 seconden zou duren maar die een gevoel opwekte waar ik dankbaar gebruik van kon maken om zo mezelf een beter mens te voelen. Een koopje voor 10 euro!
-
Geplaatst:over 2 jaren geleden, populair sinds over 2 jaren (in 1 uur)
-
Door:
-
Groep:
-
-
Discussie:
Reageren op dit artikel? Log in of registreer jezelf
Waarom eKudos gebruiken
- Deel en ontdek nieuws, video’s, foto’s en tips
- Schrijf en plaats nieuws dat jij belangrijk vindt
- Start een vriendennetwerk
- Stem! Op ekudos is heel Nederland de redactie
- Geef je mening en start discussies
- Volg het nieuws van vrienden en bekenden
- Start een weblog met gelijk een groot publiek
- Ontdek het leukste en beste nieuws van het web
nog onverzuurd te zitten zat
en dacht (hoewel met lichte spijt):
"ach,'t beste werk vraagt 't meeste tijd"...
Uit de geest van de mens
Het zit tussen de oren
Liefde kent geen grens.
Trickyprick ik ben geneigd om vreselijk veel medelijden met je te krijgen maar helaas voor jou ben ik daar veel te nuchter voor. Dit is precies wat ons in de ellende stort.. kijken naar het beeld en reageren in plaats van nadenken. Je had die 10 euro veel beter kunnen gebruiken aan therapie (bv.GEZONDVERSTAND voor beginners).
Het laatste hierover is natuurlijk het belachelijke dat de politie niet is gebeld om deze persoon op te pakken.
Misschien met weinig inhoudt,maar toch leuk gedaan.
Ik geef daar een kudo voor!!!
Volgens Darwin is het allemaal evolulie!!
Wanneer je hier rijk bent krijg je kwantumkorting en wanneer je arm bent en een schuld niet kunt betalen krijg je zo'n hoge boete dat je hem helemaal niet meer kunt betalen, waarna je door de hyena's van incassoburo's en deurwaarders met hulp van de plaatselijke politie uit huis wordt gezet en vervolgens de helft van je uitkering kwijtraakt omdat je geen vaste woon- of verblijfplaats hebt.
Of leeft u van de rente van uw schuld?
Was het een Roemeense ?
Zeker geen Poolse , die werken !
dat romantiek nog draagbaar werd bevonden ?
Alles terugbrengen naar de basis en dan langzaam weer opbouwen.. maar ja wat krijg je dan te horen.. Ik kan niet meer op de computer spelen, ze nemen me autootje af, enz enz. We zijn niet arm... we zijn verwend en decadent, allemaal.
maar kunt u dit artikel niet eenvoudig zien als het gewone eenvoudige tussendoor-filosofietje dat de auteur er m.i. toch mee bedoelt ?
Iedere dag zeg ik tegen mezelf: Wat heb ik het toch goed!
Ik ben rijk.
Maar geld heb ik niet.
Een herkenbaar verhaal, @Trickypick.
Ik weet me nog altijd geen raad met bedelende mensen. Geef ze meestal wel iets, voel me vervelend als ik het niet doe, en vaak genept als ik het wel doe. Moeilijk.
op worden afgerekend, waar het toch zo verdedigbaar is...
Je bent me voor: ik wilde net 'sorry' zeggen, omdat ik misschien een beetje betweterig uit de hoek kwam. Was niet de bedoeling.
Ik ben benieuwd wat je vindt met het opzoeken. Ik wist het gewoon niet maar vond mijn excuus wel goed verzonnen!
Moet voor jou niet vervelend zijn. Toch? :-)
Je vindt het niet betweterig? Pfff... Bedankt!
inderdaad "het gevoel" waar velen van ons helaas zo vaak
op worden afgerekend, waar het toch zo verdedigbaar is...
> Oeps! Welke lagen zitten híéronder, @Jasterke?
Maar ik dacht even dat je hulp nodig had;-)