Onmacht in tweevoud!
Migraine, lees wat er gebeurt als men komt aanzetten met goed bedoelde tips.
-
Geplaatst:over 3 jaren geleden, populair sinds over 3 jaren (in 2 uur)
-
Door:
-
Groep:Bloggers |
-
Bronlink:
-
-
Discussie:
Reageren op dit artikel? Log in of registreer jezelf
Waarom eKudos gebruiken
- Deel en ontdek nieuws, video’s, foto’s en tips
- Schrijf en plaats nieuws dat jij belangrijk vindt
- Start een vriendennetwerk
- Stem! Op ekudos is heel Nederland de redactie
- Geef je mening en start discussies
- Volg het nieuws van vrienden en bekenden
- Start een weblog met gelijk een groot publiek
- Ontdek het leukste en beste nieuws van het web
Ocharme , vind het erg als je migraine hebt ...
Docher was toen amper 11 jaar oud toen het echt begon , medicijnen slikken was het enige dat haar kon helpen.
Maar ik weet nog heel goed hoe ze in elkaar zakte in de keuken zo bleek als een lijk en huilend van de pijn ..
Ook zij werd er steeds weer misselijk van met braken als gevolg bij.
Psychisch? Hum zou er misschien ook wel iets mee kunnen te maken hebben maar ben er niet zeker van...
Aan allen die er aan lijden wens ik heel veel beterschap ...
Wat erg voor je dochter. Heeft ze 't nog steeds? Wens haar dan maar sterkte, extra, namens een mede-lijder.
Toen 'het' bij mij begon waren er nog geen medicijnen. Nul komma niks.
Aanstellerij, die migraine, vond men over het algemeen.
Gelukkig is men er nu achter dat het serieus is.
Psychish? Dát is pas flauwekul! Ieder heeft een zwakke plek die 'geraakt' wordt bij spanningen en zo. Voor de migrainepatiënt is dat toevallig het hoofd. En hoe!
Nogmaals, sterkte met je dochter. Ik hoop dat haar omgeving begrip toont.
Groet,
Andrea
Vind het erg sneu dat je er ook aan lijdt hoor...
Hopelijk heb je het niet te erg en helpen medicijnen om de ergste pijn te doen wegebben...
Ik wens jou heel veel sterkte op moeilijke momenten...
Dochter heeft er soms nog last van , maar het is niet meer zoals vroeger ;-)
Het is wel zo als je vaak en veel medicijnen moet nemen raak je eraan gewend en dat is niet de bedoeling he ;-)
Liefs
Nee, natuurlijk niet.
Een lichamelijke(!) zwakke plek - kan ook je maag zijn of je grote teen - reageert op spanning in je lijf.
Dus niet psychisch, wel door psychische toestanden getriggerd.
De oorzaak is namelijk psychisch, aan de plek die op gaat spelen mankeert namelijk niets.
Dat er medicijnen voor zijn is fijn, maar daar pak je niet de oorzaak mee aan, misschien dat bij jou ook die smaakversterkers de oorzaak zijn. Het lijkt me toch wel de moeite om het uit te proberen, binnen een week weet je het, je moet je er wel even in verdiepen, want ze gebruiken veel schuilnamen.
Aan die medicijnen ga je ook langzaam kapot.
Sommige dingen worden wél leuker als je ouder wordt... -;)
Ach zal de leeftijd zijn.
En even voor de goede orde: ik heb dit niet geschreven om zielig te doen!
Ook hier weer: een 'meninkje' met een knipoog. Hoop ik.
In m'n stukje wil ik laten zien dat zowel de 'lijder' als de 'toeschouwer' machteloos zijn. Vandaar ook de titel.
Voor de niet-patiënt kan het geen kwaad om wat minder met goedbedoelde tips te komen die door de patiënt natuurlijk allang allemaal zijn uitgeprobeerd. Gewoon je mond houden, met rust laten en niet direct een oordeel hebben.
Voor de patiënt is het een zaak van accepteren dat iedereen nu eenmaal niet alles kan begrijpen.
Kortom, we zijn er nog niet :-)
Ik dacht dat ik dat al zei, hierboven.
Maar om u te plezieren, nog een keer;
Dat Geldt Voor Alle Ongemakken.
(de wereld zou er een stukje beter uitzien)
Of wilt u horen dat we er nog niet zijn?
Dan doe ik dat ook nog voor u, hoor:
We Zijn Er Nog Niet ;-)