Het maatschappelijke verval
In Apeldoorn was er blijkbaar een gek aan het werk, om zomaar onschuldige mensen met een auto omver te maaien. Het heeft me in elk geval aan het denken gezet en aan mijn toetsenbord doen zitten. Lees eens ons artikel en kijk eens of je het eens bent met onze analyse.
-
Geplaatst:over 3 jaren geleden, populair sinds over 3 jaren (in 11 uur)
-
Door:
-
Groep:
-
Bronlink:
-
-
Discussie:
Reageren op dit artikel? Log in of registreer jezelf
Waarom eKudos gebruiken
- Deel en ontdek nieuws, video’s, foto’s en tips
- Schrijf en plaats nieuws dat jij belangrijk vindt
- Start een vriendennetwerk
- Stem! Op ekudos is heel Nederland de redactie
- Geef je mening en start discussies
- Volg het nieuws van vrienden en bekenden
- Start een weblog met gelijk een groot publiek
- Ontdek het leukste en beste nieuws van het web
Wat vindt je van de andere-kant-benadering: "Blijkbaar laten we het toe dat bedrijven ons hersenspoelen"
De waarom vraag is dan pregnanter en lijkt mij meer voor de hand liggend.
Bedrijven zijn simpelweg geld-gestuurd. Ze willen ons zoveel mogelijk verkopen. Daarvoor schotelen ze ons werelden voor die we blijkbaar graag willen. Wij willen dat en laten het doe dat we verleidt worden tot aankopen. Wat in ons maakt dat we dat toelaten?
Het is voor mij de zoveelste eye-opener, waardoor is nog meer vastberaden ben om niet in die consumptiemolen te stappen. Less is more!
Je kan een hele verhandeling wijden aan hoe het zo gegroeid is dat we verweven zijn aan het onderhouden worden met spullen, beeld en geluid.
Daaruit ontvluchten is moeilijk. Zonder televisie elkaar verhalen vertellen of lezen. Niet een kant-en-klaar bakspul kopen dat je alleen nog maar in de combimagnetron flikkert en hup je hebt een eigengemaakte taart, maar zelf mengen van bloem en andere ingrediënten dat je vervolgens laat rijzen en tenslotte bakt.
Etcetera....
Dan gaan we weer samen dingen doen. Samenwerken om met eigen kracht en inspanning iets voor elkaar te krijgen.
Zou dat nog mogelijk kunnen zijn in onze tijd?
Kapitalisme en socialisme
Verwerkelijking van de rechten van de mens is strijdig met verschillende kenmerkende aspecten van een kapitalistische maatschappijvorm. Voor dat oordeel pleiten de volgende argumenten.
1. De maatschappelijke ongelijkheid
Het kapitalisme, stoelende op de particuliere eigendom van de productiemiddelen en de zogenaamde vrije ondernemingsgewijze productie van goederen en diensten, leidt wetmatig tot enorme inkomensongelijkheid en vorming van omvangrijk particulier vermogensbezit enerzijds, bezitloosheid en naakte armoede anderzijds. Scherpe maatschappelijke gelaagdheid (de klassenmaatschappij) is kenmerkend.
Vér gaande ongelijkheid in de inkomens- en vermogensverhoudingen brengt uiteraard vér gaande ongelijkheid met zich in het (kunnen) uitoefenen van economische macht. De economische zeggenschap wordt daarmee onttrokken aan elke democratische besluitvorming. Zelfs democratische controle achteraf op de wijze van aanwending van economische macht is praktisch onmogelijk (zoals ook bij parlementaire enquêtes herhaaldelijk is gebleken). Officieel nog wel beleden rechtsgelijkheid voor allen verwordt door inkomens-, vermogens- en machtsongelijkheid tot een schijnbegrip.
2. De onaanvaardbare groeidwang
De zogenaamde vrijemarkteconomie van het kapitalisme houdt in dat de aard van het productieproces voortdurend wordt afgestemd op de zich voordoende (en manipuleerbare) koopkrachtige vraag. Omdat kapitaalaanwending voortdurend gericht blijft op rendementscontinuïteit, wordt permanente groei wezenskenmerk van het systeem.
Het kapitalisme heeft in de rijke landen geresulteerd in een maatschappij van ongebreidelde consumptiestimulering. Zinloze productie leidt tot verspilling van grondstoffen en energie, en betekent enorm milieubederf. Milieubeleid binnen het kapitalisme blijft daarom in hoge mate dweilen met de kraan open.
3. De absurde prioriteitsstelling
Op twee manieren leidt het kapitalistische systeem tot absurde prioriteitsstellingen in de productie van goederen en diensten, en in de bestedingen:
a. binnen de particuliere sector betekent het feit dat de productie zich richt naar de koopkrachtige vraag, dat enerzijds onzinnige luxegoederen worden geproduceerd en verkocht, terwijl anderzijds in elementaire materiële en culturele behoeften niet wordt voorzien: de één rijdt in een dure auto, de ander kan zijn versleten schoenen niet vervangen;
b. daarnaast staan de collectieve bestedingen ten opzichte van de particuliere bestedingen voortdurend onder druk, omdat ze gefinancierd moeten worden uit -impopulaire- belastingen. Voortdurende toenemende particuliere luxebestedingen gaan gepaard met voortdurende besnoeiing in de uitgaven voor sociale en culturele voorzieningen en onderwijs. Niet toevallig is het peil van de onderwijsvoorzieningen ook in de rijke landen lager dan men op grond van het hoge welvaartsniveau zou (mogen) verwachten, in het bijzonder geldt dit voor het onderwijs voor kinderen uit de financieel en/of sociaal zwakkere groepen.
4. De destructieve invloed op de aard van de intermenselijke verhoudingen
In het kapitalisme worden machtsverhoudingen primair gedefinieerd in onder-bovenschikkingsrelaties, waarbij de zelfbeschikking van het individu ondergeschikt wordt gemaakt aan het soepel functioneren van de productie en de maatschappelijke orde. Het kapitalisme leert in hoge mate de ander te zien als uitbuitingsobject:"Hoe kan ik aan jou meer verdienen?" Deze conditionering loopt parallel met conditionering op typisch materialistische waardenprioriteit. Welzijnsmotieven komen niet in serieuze mate aan bod. Toenemende criminaliteit is inherent aan een systeem met voornoemde tendensen. Op deze ontwikkeling weet het overheersende politieke denken helaas geen beter antwoord dan het bouwen van meer en beter beveiligde gevangenissen.
5. De structurele uitbuiting van arme landen door rijke landen
De relaties tussen de rijke en arme landen worden in grote lijnen gekenmerkt door de situatie dat de rijke landen de eis stellen van gegarandeerde en goedkope grondstofleveranties, terwijl ze tegelijkertijd de eigen markten beschermen tegen eindproducten uit arme landen. In dat verband worden in de Derde Wereld regimes in het zadel gehouden die bereid zijn de Westelijke (c.q. Noordelijke) belangen te dienen. Aantasting van deze structuren wordt niet gedoogd. De overbesteding in West is het spiegelbeeld van honger en ziekte in Zuid.
6. De bevolkingsgroei boven de draagkracht van de aarde
Met name in de landen van de Derde Wereld vindt een ongebreidelde bevolkingsgroei plaats als gevolg van het feit dat alle sociale zekerheid ontbreekt; doordat kinderen de enige oudedagvoorziening vormen, terwijl de kindersterfte hoog is, ontbreekt alle gezinsplanning. Enerzijds wordt daarmee de problematiek van die landen nog minder oplosbaar. Anderzijds betekent het, dat de wereldhulpbronnen in hun totaliteit overmatig belast dreigen te worden.
7. De ingebouwde tendentie tot bevordering van oorlogsgeweld
Zie hiervoor: Het verband tussen pacifisme en socialisme
De vroegere tijd(nostalgie)met minder materiele zaken,met het rustige en elkaar helpend daarzijn maar ook en dit vindt ik heel belangrijk:De Tevredenheid.
De tegenwoordige mens heeft deze tijd niet gekend en is in feite in het nadeel,maar is gekweekt om maar veel te hebben en te krijgen en vergeten daarom vaak het echte leven,maar doen ook dat andere leven,dus dat wat zij niet kennen af met: ""ja maar dat was vroeger"",Niemand heeft meer tijd alles moet vlug(tijd is geld)
Als ze deze tegenwoordige mens hebben laten snoepen aan de tegenwoordige rijkdom????dan gaan ze hun bepaalde dingen weer afnemen in de vorm van verhogingen van......Inhoudingen van.......etc
Dat vele mensen dat dan niet aankunnen en/of die stap niet kunnen terugzetten roept automatisch problemen op.
Ik hoop dat je er een beetje wijs uit wordt,ik merk dat schrijven moeilijker is dan praten.En heb ik iets doen herhalen wat in het artikel staat,mijn excuus.
Het lijkt wel of de mensen allemaal gehersenspoeld zijn/en/of/worden.
Ze lijken veel op dagobert duck,je ziet de € tekens in hun ogen staan!!
Ik kan mij heel goed vinden in je reactie van 11:59
Lees ook eens de socialistische analyse. Ik snap wel dat jullie moeite hebben met de termen socialisme en kapitalisme, maar er staan heel redelijke dingen.
De conjunctuur wordt telkens beïnvloedt door de wisselende heersende politieke opvatting en het beleid dat daar bij hoort.
Ware er slechts één enkele politieke opvatting, dan zou de conjunctuur geen wisselingen kennen, maar een enkele lijn. Bij het marxisme bleek dat een dalende lijn. Sociaal was het ook al geen succes, omdat er altijd kameraden waren die meer kameraad bleken dan de andere(n). De kameraden met macht onderdrukten evengoed de kameraden zonder macht. Ongelijkheid was ook hier evident van toepassing: sociaal en economisch.
Je gaat helemaal niet in op wat er staat en schiet automatisch in de koude oorlog retoriek.
@yancko: betreffende een aantal zaken, is het verleden een goede leerschool voor onze en toekomstige generaties. Ik denk dat we te weinig daarvan gebruik maken. Het elkaar helpen en op elkaar letten is iets dat nodig weer terug in onze cultuur moet.
Vroeger bijvoorbeeld had men nooit een uitvaartverzekering. Als iemand stierf, dan ging de buurt dat samen regelen. Qua kosten en uitvoering. Men werkte er samen aan om de gestorvene fatsoenlijk te begraven. Dat hielp tegelijk ook het verdriet een beetje.
Nu roepen we een ondernemer die het voor ons regelt. Zodra de overledene begraven is, volgt een diep zwart gat waar je invalt. Na 6 weken mag je voor je omgeving ook al niet meer verdrietig zijn. Het leven gaat door, nietwaar? Ondertussen grijpt het verdriet zich vast in 's mensens aderen om er ongezond te verblijven. We uiten het niet afdoende.
Zo gaat het te vaak in onze hedendaagse eenling-consumptie-maatschappij.
Mijn motief was te laten zien dat er een analyse van de samenleving voorhanden is, die de verzuchtingen hier over de consumptie-maatschappij ondersteunt, zonder direct het individu zelf er de schuld van te geven.
een combinatie van ideologieën is het beste, denk ik.
"een combinatie van ideologieën is het beste, denk ik"
We moeten niet rigide zijn. Dat vind ik ook.
Een ecologische en morele sociaal aanvaardbare samenleving, dat is de sleutel.
Laat ons er samen aan werken. Laat ons onze kinderen opvoeden met waarden waar ze kunnen mee uitpakken. Laat ons gans het energievraagstuk niet overlaten aan de politiek of bedrijven, maar als een onderstroom mensen bewust maken. Zo kunnen we iedereen helpen en de armoede verbannen. Want iedereen heeft recht op een waardig stuk leven!
Een wijs man schreef ooit...
Statussymbolen ontstaan uit financiele rijkdom, maar ontspruiten uit geestelijke armoede......
Wél begrijp ik jouw verwarring voor 100% :-)
Ik dacht dat we om de 4 jaar een nieuwe (rechtse) regering hadden