De privatisering van God (6)
Je roeping vinden
Je roeping vinden betekent ervan uitgaan dat er zoiets als een roeping is. Iets zinvols dat jouw bestaan reliëf geeft. Gaat dat op voor alle mensen? Ik zou het niet weten. Het gaat in ieder geval op voor de mensen die mij in mijn praktijk bezochten en last hadden van vage gevoelens van onbehagen of zelfs van regelrechte wanen. Van die laatsten één voorbeeld.
Een jongeman van nog geen twintig bezocht mij, maar wilde alleen met mij praten als hij zijn identiteit geheim mocht houden. Ik ben een leerling van prof. dr. Jan van den Berg (de man van ‘Metabletica’) en die doceerde dat een cliënt zijn conflict met het leven in de eerste minuten van het contact openbaart, vooropgesteld dat je het wilt zien.
Dus flitste door mij heen dat bij mijn anonieme cliënt (we noemen hem X) een diepe angst om zijn identiteit te onthullen zijn probleem was of te maken had met de kern van zijn probleem. Hij durfde niet uit te komen voor zijn echte identiteit – misschien dus een werkelijkheid die hij niet eens van zichzelf kende. Hij kon dus niet leven met die werkelijkheid, ofwel hij was in conflict met zijn roeping.
X studeerde kunstgeschiedenis totdat een waan toesloeg. Dat bestond eruit dat hij ervan overtuigd was de nieuwe Messias te zijn die Israël zou moeten bevrijden. Dat kwam er niet zomaar uit tijdens het gesprek maar pas na veel zweten, zuchten en steunen. Dat het hem zoveel moeite kostte pleitte voor zijn geestelijk gezondheid; hij was niet zo waanzinnig dat hij er prat op was de Messias te zijn. Ik vond dat een hoopvol teken en zei hem plompverloren: ‘Dan moet u modern Hebreeuws leren spreken.’
Psychiaters, psychologen en maatschappelijk werkers hadden hem altijd tegengesproken. Hem geprobeerd aan het verstand te brengen dat er maar één Messias was en bla, bla , bla. Ik was de eerste die dat niet deed. Ik ga nooit in discussie met een patiënt maar probeer te begrijpen wat hij of zij wil bereiken met zijn of haar klacht. De klacht of het lijden is namelijk functioneel voor degene die eronder lijdt. Dus als iemand bij mij binnenkomt en zegt “Ik ben Napoleon’, dan zeg ik ‘Gaat u zitten majesteit wat kan ik voor u doen?’
Ik nam dus de waan van X voor waar en als consequentie daarvan moest hij volgens mij Hebreeuws kunnen spreken – wat hij niet kon. X was zelf verbaasd nooit op dat idee te zijn gekomen en zou Hebreeuws gaan leren. Hij bekende zelfs ontspannen lachend dat hij daar zelf niet op was gekomen. Hoe het is gebeurd weet ik niet, maar misschien door het strikt moeten omgaan met grammaticale regels en een totaal nieuwe wijze van ideologisch denken verbrokkelde zijn waan. Hij brak zijn studie af, ging naar Delft en is een succesvolle architect geworden.
Het verhaal is nog niet ten einde, maar dat is niet het onderwerp van dit artikel. Het gaat hier om: hoe vind je een algemene regel voor het vinden van je roeping? Je hebt als je niet volgens je roeping leeft behalve gevoelens van onbehagen ook een voortdurend gevoel van er niet bij te horen, van waarom leef ik en van een zwakke gezondheid. Het vinden van de taak in je leven is uiteraard een strikt individuele zaak en ik raakte met mezelf in conflict omdat ik een algemene regel zocht. Ik kon er niet uitkomen en kon dus niet verder schrijven.
Afgelopen zaterdag was het Toeval mij gunstig gezind. Ik ging met mijn vrouw naar de film en we zagen Slumdog Millionaire. De hoofdpersoon Jamal geeft een perfect voorbeeld van het toepassen van de methode om je roeping te vinden. Hij kijkt naar wat er in hem opkomt als hem een vraag wordt gesteld. Het is een schat van een film en misschien wel een illustratie van het feit dat kunst maatschappelijke betekenis kan hebben.
Wat heb ik tot nu toe gevonden?
1. Als je een roeping hebt dan knaagt dat idee aan je. Je kunt het niet van je afzetten met ‘Laat ik ophouden met esoterisch gezweef en me bij de feiten houden’.
2. Je moet besef hebben van evolutie en menselijke evolutie. Ik heb over niets anders geschreven in mijn vorige artikelen.
3. Je moet besef hebben van de zin achter het toeval.
4. Schaf allereerst alle ideeën over God af.
5. Vorm je een beeld van iets dat met richting en evolutie heeft te maken (zie mijn vorige artikel waarin ik de wind memoreer, de wind die je kunt gebruiken en die niet kwaad wordt als je geen gebruik van hem maakt).
6. Als je alle esoterisch gezweef en theologisch gezwam over het begrip God loslaat, komt de inspiratie die je naar je roeping leidt vanzelf op je af.
7. In beelden, fantasieën, dromen, toevallige artikelen, boeken en films ;-)
That’s all. Had je iets ingewikkelds verwacht? Het leven is eenvoudig, want iedere rups en iedere vlinder kan leven. Alleen mensen maken het zich onmogelijk. Privatiseer God, gooi je aandelen en opties in kerken en goeroes in het vuur. Je zult zelf als een feniks uit de as herrijzen.
Wie over de methode of verfijningen daarvan wil discussiëren is meer dan welkom. Stel je vragen en ik zal ze met vreugde beantwoorden.
Ronald Pino
voor eventuele nadere info www.ronaldpino.blogspot.com
Je roeping vinden betekent ervan uitgaan dat er zoiets als een roeping is. Iets zinvols dat jouw bestaan reliëf geeft. Gaat dat op voor alle mensen? Ik zou het niet weten. Het gaat in ieder geval op voor de mensen die mij in mijn praktijk bezochten en last hadden van vage gevoelens van onbehagen of zelfs van regelrechte wanen. Van die laatsten één voorbeeld.
Een jongeman van nog geen twintig bezocht mij, maar wilde alleen met mij praten als hij zijn identiteit geheim mocht houden. Ik ben een leerling van prof. dr. Jan van den Berg (de man van ‘Metabletica’) en die doceerde dat een cliënt zijn conflict met het leven in de eerste minuten van het contact openbaart, vooropgesteld dat je het wilt zien.
Dus flitste door mij heen dat bij mijn anonieme cliënt (we noemen hem X) een diepe angst om zijn identiteit te onthullen zijn probleem was of te maken had met de kern van zijn probleem. Hij durfde niet uit te komen voor zijn echte identiteit – misschien dus een werkelijkheid die hij niet eens van zichzelf kende. Hij kon dus niet leven met die werkelijkheid, ofwel hij was in conflict met zijn roeping.
X studeerde kunstgeschiedenis totdat een waan toesloeg. Dat bestond eruit dat hij ervan overtuigd was de nieuwe Messias te zijn die Israël zou moeten bevrijden. Dat kwam er niet zomaar uit tijdens het gesprek maar pas na veel zweten, zuchten en steunen. Dat het hem zoveel moeite kostte pleitte voor zijn geestelijk gezondheid; hij was niet zo waanzinnig dat hij er prat op was de Messias te zijn. Ik vond dat een hoopvol teken en zei hem plompverloren: ‘Dan moet u modern Hebreeuws leren spreken.’
Psychiaters, psychologen en maatschappelijk werkers hadden hem altijd tegengesproken. Hem geprobeerd aan het verstand te brengen dat er maar één Messias was en bla, bla , bla. Ik was de eerste die dat niet deed. Ik ga nooit in discussie met een patiënt maar probeer te begrijpen wat hij of zij wil bereiken met zijn of haar klacht. De klacht of het lijden is namelijk functioneel voor degene die eronder lijdt. Dus als iemand bij mij binnenkomt en zegt “Ik ben Napoleon’, dan zeg ik ‘Gaat u zitten majesteit wat kan ik voor u doen?’
Ik nam dus de waan van X voor waar en als consequentie daarvan moest hij volgens mij Hebreeuws kunnen spreken – wat hij niet kon. X was zelf verbaasd nooit op dat idee te zijn gekomen en zou Hebreeuws gaan leren. Hij bekende zelfs ontspannen lachend dat hij daar zelf niet op was gekomen. Hoe het is gebeurd weet ik niet, maar misschien door het strikt moeten omgaan met grammaticale regels en een totaal nieuwe wijze van ideologisch denken verbrokkelde zijn waan. Hij brak zijn studie af, ging naar Delft en is een succesvolle architect geworden.
Het verhaal is nog niet ten einde, maar dat is niet het onderwerp van dit artikel. Het gaat hier om: hoe vind je een algemene regel voor het vinden van je roeping? Je hebt als je niet volgens je roeping leeft behalve gevoelens van onbehagen ook een voortdurend gevoel van er niet bij te horen, van waarom leef ik en van een zwakke gezondheid. Het vinden van de taak in je leven is uiteraard een strikt individuele zaak en ik raakte met mezelf in conflict omdat ik een algemene regel zocht. Ik kon er niet uitkomen en kon dus niet verder schrijven.
Afgelopen zaterdag was het Toeval mij gunstig gezind. Ik ging met mijn vrouw naar de film en we zagen Slumdog Millionaire. De hoofdpersoon Jamal geeft een perfect voorbeeld van het toepassen van de methode om je roeping te vinden. Hij kijkt naar wat er in hem opkomt als hem een vraag wordt gesteld. Het is een schat van een film en misschien wel een illustratie van het feit dat kunst maatschappelijke betekenis kan hebben.
Wat heb ik tot nu toe gevonden?
1. Als je een roeping hebt dan knaagt dat idee aan je. Je kunt het niet van je afzetten met ‘Laat ik ophouden met esoterisch gezweef en me bij de feiten houden’.
2. Je moet besef hebben van evolutie en menselijke evolutie. Ik heb over niets anders geschreven in mijn vorige artikelen.
3. Je moet besef hebben van de zin achter het toeval.
4. Schaf allereerst alle ideeën over God af.
5. Vorm je een beeld van iets dat met richting en evolutie heeft te maken (zie mijn vorige artikel waarin ik de wind memoreer, de wind die je kunt gebruiken en die niet kwaad wordt als je geen gebruik van hem maakt).
6. Als je alle esoterisch gezweef en theologisch gezwam over het begrip God loslaat, komt de inspiratie die je naar je roeping leidt vanzelf op je af.
7. In beelden, fantasieën, dromen, toevallige artikelen, boeken en films ;-)
That’s all. Had je iets ingewikkelds verwacht? Het leven is eenvoudig, want iedere rups en iedere vlinder kan leven. Alleen mensen maken het zich onmogelijk. Privatiseer God, gooi je aandelen en opties in kerken en goeroes in het vuur. Je zult zelf als een feniks uit de as herrijzen.
Wie over de methode of verfijningen daarvan wil discussiëren is meer dan welkom. Stel je vragen en ik zal ze met vreugde beantwoorden.
Ronald Pino
voor eventuele nadere info www.ronaldpino.blogspot.com
-
Geplaatst:over 3 jaren geleden, populair sinds over 3 jaren (in 5 uur)
-
Door:
-
Categorie:
-
-
Discussie:
Reageren op dit artikel? Log in of registreer jezelf
Waarom eKudos gebruiken
- Deel en ontdek nieuws, video’s, foto’s en tips
- Schrijf en plaats nieuws dat jij belangrijk vindt
- Start een vriendennetwerk
- Stem! Op ekudos is heel Nederland de redactie
- Geef je mening en start discussies
- Volg het nieuws van vrienden en bekenden
- Start een weblog met gelijk een groot publiek
- Ontdek het leukste en beste nieuws van het web
Zou depressie een uiting kunnen zijn dat je je van je eigen pad af begeeft? Op een zijspoor zit?
Mijn ervaring is dat zaken pas later op hun plaats vallen en dat alles wat je meegemaakt hebt een puzzelstukje is dat je nu net nodig had om te doen wat je uiteindelijk doet; jezelf zijn, in wat voor uitingsvorm dan ook.
Luisteren naar innerlijke impulsen. Wie doet dat nog in deze maatschappij, terwijl het waarschijnlijk de enige weg is naar je eigen doel.
Mooi stukje weer.
Wat ik ben, ben ik geworden, wie ik ben is niet wie ik was. Wat was ik, voordat ik was wie ik ben. Door wat ben ik geworden wie ik ben?
Het leven is simpel als je kunt aanvaarden wat op je pad komt maar wordt pas moeilijk door het verwachtingspatroon in te willen vullen en als je onrecht wilt bestrijden, wat als gerechtvaardigd heet te zijn, dan is er een monster in je geboren en op een dag zal je het zien en zal je het uitschreeuwen: Ja ik ben niet wie ik ben, Ik ben weer wie ik was!
Reini neen hoor want dan had je 'merde' gezegd.
LodenDeur fantaseer dat je je naam verandert en volg nacht in nacht uit voor het slapen gaan je fantasieën. Lees er anders Jung op na die na het conflict met Freud zich ook totaal verloren voelde!
;-)