Aantal ongelukken in 30km-zones gestegen...of toch niet?

Dat klinkt wellicht dramatisch. Maar is dat wel zo? Toen ik in 2004 in m'n huidige woning trok kon ik geheel van huis naar werk rijden over wegen waar je binnen de bebouwde kom 50 mocht, en daarbuiten 80. Inmiddels is het deel binnen de bebouwde kom op één doorgaande weg na geheel 30 geworden, en daarbuiten is het op een klein stuk na tegenwoordig 60. Voor de duidelijkheid: het gaat dan om exact dezelfde route. Afgezien van de meeste doorgaande wegen is zowat heel Oss nu één grote 30km-zone geworden. En in Ravenstein (waar ik werk) idem dito. En het maakt niet uit waar je komt, het is bijna overal zo, zelfs vaak op doorgaande wegen waar je een paar jaar geleden nog 70 mocht.

Dus laat ik eens een voorzichtige gok doen: stel dat het 30km-wegennet is sinds 2002 drie keer zo lang is geworden. Ik ben er van overtuigd dat die factor nog veel hoger ligt, maar zonder exacte cijfers kan ik dat niet hard maken. Het aantal ongevallen is dus volgens de officiële ongeveer anderhalf keer zo hoog geworden. In feite is het aantal ongevallen dan effectief gehalveerd. Dat klinkt toch ineens heel anders...

En blijkbaar vinden de gemeentes de verkeersveiligheid erg belangrijk. Heel terecht. Maar waarom is de handhaving dan vrijwel volledig gericht op het statistisch gezien toch al extreem veilige snelwegennetwerk en op andere (iets minder veilige) buitenwegen, waar de kans op een aanrijding met een zwakke verkeersdeelnemer relatief erg klein is? Wie heeft er ooit een agent met lasergun in een woonwijk gezien? Zou die handhaving dan ondanks de mooie woorden van Koos Spee en trawanten dan stiekem toch alleen maar om het geld gaan, en niet om de veiligheid?