Waarom u absoluut niet vrij bent
In onze westerse samenleving hoor je regelmatig statements als “we leven in een vrij land” en “je bent een vrij mens omdat je kunt kiezen hoe je je leven inricht.” In eerste instantie lijken dit soort statements behoorlijk valide maar dat geldt slechts zolang je niet dieper de materie induikt. Dan blijkt vrijheid namelijk een gefabriceerde illusie met als enig doel een verhoging van de productiviteit van een individu.
-
Geplaatst:over 3 jaren geleden, populair sinds over 3 jaren (in 2 uur)
-
Door:
-
Categorie:
-
Bronlink:
-
-
Discussie:
Reageren op dit artikel? Log in of registreer jezelf
Waarom eKudos gebruiken
- Deel en ontdek nieuws, video’s, foto’s en tips
- Schrijf en plaats nieuws dat jij belangrijk vindt
- Start een vriendennetwerk
- Stem! Op ekudos is heel Nederland de redactie
- Geef je mening en start discussies
- Volg het nieuws van vrienden en bekenden
- Start een weblog met gelijk een groot publiek
- Ontdek het leukste en beste nieuws van het web
Daar was Stalin nog heilig bij.
Het is een kunst om zo met woorden te manipuleren dat alles wat geschreven is negatief wordt uitgelegd.
Dat is een keus.
Je kan je eigen mening over vrijheid ventileren.
Dat is alweer een keus.
Ik kan nog zo even doorgaan, dagelijks heb je zoveel keus. Vrijheid bestaat uit de mogelijkheid tot het maken van eigen keuzes. Totale vrijheid heeft nog nooit bestaan.
Zelfs toen er nog maar 2 mensen waren volgens overlevering, waren er al regels: kom niet aan de appel.
Beperken die je vrijheid? Och... een optimist zou gaan roepen dat ze juist het gevoel van vrijheid bevorderen.
Zonder regels zou je niet weten wat vrijheid betekende. Regels geven je dus de kans om vrijheid te ervaren.
In een land met bar veel regels en verplichtingen; daar weten ze pas vrijheid op waarde te schatten.
Met de vrijheid, of het gevoel eraan, is heel wat te doen.
Mijn aanvoelen is dat vrijheid eigenlijk een soort van avontuur is.
Dat spannend moet blijven om ervan te kunnen genieten.
In het eerste hoofdstuk van mijn boek, probeerde ik dan zoiets te definieren.
Ik besef dat dit ook alleen maar mijn visie is.
http://www.wwaow.com/wwaow/site/openPdf/?urlPdf= /site/excerpt/?uniquebooknr=14429021041175888415580
Dat merkte ik al toen ik naar school moest, en daar op een bepaald moment minder zin in kreeg.
En zeker toen de oproep op de deurmat viel om me te melden voor de keuring van de militaire dienst, wel de meest gruwelijke vorm van beperking van vrijheid, die iemand zelfs kan dwingen om te moeten doden.
Je epistel beschouw ik ook een beetje als hilarisch bedoeld, erg aantrekkelijk geschreven, met mooie metaforen.
Je gebruikt de auctoriale verteltrant, door de lezer aan te spreken met “u”, dat maakt het voor mij veel te indringend wat je betoogt. Ik heb het verder gelezen, terwijl ik hierdoor eigenlijk al snel afhaakte.
Desalniettemin zet het aan tot denken, maar nogmaals, na mijn twaalfde kwam ik al tot het besef dat ik in elk geval niet absoluut vrij ben.
Het is volgens mij ook nog maar de vraag of het wenselijk is wanneer er geen wet of regelgeving zou bestaan.
Daarnaast gaan een aantal stellingen die je poneert niet op voor landen als Congo.
Dit klopt natuurlijk ook niet. Woorden die hetzelfde worden geschreven en uit worden gesproken kunnen heel verschillend zijn van betekenis.
Aangeven:
bekendmaken aan de overheid: een diefstal ~; een geboorte ~
Dus aangeven betreft het aangeven van een diefstal - wat duidelijk wijst naar een product - en het aangeven van een geboorte. Inderdaad, de “geboorte” van een product.
Je haalt een heleboel situaties aan om je overtuiging te onderbouwen. Er worden geen, of vrijwel geen, tegenvoorbeelden genoemd, dat mis ik wel.
Maar ik vind het een mooi stuk proza wat je neerzet. En nogmaals: je maakt mensen duidelijk dat absolute vrijheid er niet is, althans niet in dit land.
En men is nog altijd gebonden aan een lichaam. Dat zegt ook nog eens veel.
Overtuigde anarchisten hebben het niet makkelijk, dat is me bovendien opnieuw duidelijk.
Het 3 letter woord who wordt door Google niet gehighlighted, het blijft dus bij 1 vergeten woord ?
http://www.themeatrix1.com
http://www.youtube.com/watch?v=Mb0m4snXbzM
Ik snap de visie wel, maar vind hem nogal deprimerend, alsof wijzelf marionetten zijn en werkelijk niets kunnen uitrichten. Ik hanteer liever de filosofie van vrijheid waarbij uitgegaan wordt van het zelfbeschikkingsrecht (bijna een zelfbeschikkingsplicht ook!). Er staat een heel duidelijke film op Youtube hierover. Ik zal daarom een nieuwe post plaatsen met een link naar een filmpje op youtube, waar ik meer in geloof!
Deze twee versies tegenover elkaar kan een interessante discussie opleveren.
Sorry, bron vergeten.
Nee; vrijheid zit tussen de grenzen in jezelf in de eerste plaats, maar ook in de samenleving waar je deel van uitmaakt.
http://nl.wikipedia.org/wiki/Vogelvrij
Langs deze weg wil ik jullie enorm bedanken voor de waanzinnige hoeveelheid aandacht dit het artikel heeft mogen ontvangen. Ik ben zeer ontroerd :) Helemaal te gek en bedankt!
Graag gedaan hoor, maar als ik zo vrij mag zijn dan stel ik nog even een vraag.
Wie berooft ons nou eigenlijk van onze vrijheid, de staat of ons eigen lichaam?
Het spannendste zou zijn als ik nu zou gaan wijzen naar illustere begrippen als de NWO maar helaas... We beroven voornamelijk onszelf door blind te blijven voor de mogelijkheden die het leven biedt. Er wordt enorm veel nagedacht maar veel van dat nadenken gebeurt binnen een zeer beperkt referentiekader dat wij door de eeuwen heen hebben opgebouwd en waar zeer moeilijk buiten te denken valt.
Instituten waar ik tegenaan schop zoals overheden en religie blijven bestaan doordat mensen er op de een of andere manier niet meer buiten denken te kunnen. Terwijl dit mijns inziens dus gebrek aan zelfrespect is. Maar beide begrippen zitten zo diep in het menselijk brein gestampt dat ze voor veel mensen een dusdanige barrière vormen waar ze niet omheen kunnen denken.
Mijn stukjes zijn bedoeld om mensen hopelijk te laten beseffen dat ze zelf grotendeels verantwoordelijk zijn voor de ellende in hun leven omdat ze de omstandigheden die die ellende veroorzaken, blijven voeden. En dat ze er dus ook daadwerkelijk iets aan kunnen doen. Een kleine verandering van redeneren kan al een wereld van verschil in je dagelijkse leven teweegbrengen.
Kun je hier wat mee?
Zoals ik al zei, wie houd ons gevangen, de staat of ons eigen lichaam, onder de staat versta ik ook de personen die aan de touwtjes trekken, die politieke poppenkast is slechts een verpakking.
Als je echt denkt dat dat het gene is wat de ware vrijheid in de weg staat, trek er dan op uit en ga ergens in de natuur wonen, bouw daar een huis en verbouw er je voedsel, niemand die je tegenhoud zolang men het niet weet. Je zult veel moeten missen natuurlijk, maar dat moet je er dan maar voor over hebben.
Dat "beperkte referentiekader" waar je het over hebt wordt ons voorgehouden door onze hersenen, daarom had ik het over "ons eigen lichaam" als vrijheidsbeperking. Pas als je als ziel je lichaam los kunt laten worden die "beperkte referentiekaders" opengebroken en dan nog heb je vele grenzen. Ik ben 22 jaar lang actief bezig geweest op dat gebied en elke grens die ik tegenkwam heb ik kapot getrapt. Dat kun je eigenlijk beter niet doen, maar ja, het is de kick he... :-)
Als je bepaalde dingen gezien hebt wordt het stukken makkelijker om deze wereld waar in wij leven wat minder serieus te nemen.
Jacob Slauerhoff (1898-1936)
In Nederland
In Nederland wil ik niet leven,
Men moet er steeds zijn lusten reven,
Ter wille van de goede buren,
Die gretig door elk gaatje gluren.
'k Ga liever leven in de steppen,
Waar men geen last heeft van zijn naasten:
Om ‘t krijschen van mijn lust zal zich geen reiger reppen,
Geen vos zijn tred verhaasten.
In Nederland wil ik niet sterven,
En in de natte grond bederven
Waarop men nimmer heeft geleefd.
Dan blijf ik liever hunkrend zwerven
En kom terecht bij de nomaden.
Mijn landgenooten smaden mij: ,,Hij is mislukt."
Ja, dat ik hen niet meer kon schaden,
Heeft mij in vrijheid nog te vaak bedrukt.
In Nederland wil ik niet leven,
Men moet er altijd naar iets streven,
Om ‘t welzijn van zijn medemenschen denken.
In het geniep slechts mag men krenken,
Maar niet een facie ranslen dat het knalt,
Alleen omdat die trek mij niet bevalt.
Iemand mishandlen zonder reden
Getuigt van tuchtelooze zeden.
Ik wil niet in die smalle huizen wonen.
Die leelijkheid in steden en in dorpen
Bij duizendtallen heeft geworpen...
Daar loopen allen met een stijve boord
- Uit stijlgevoel niet, om te toonen
Dat men wel weet hoe het behoort -
Des Zondags om elkaar te groeten
De straten door in zwarte stoeten.
In Nederland wil ik niet blijven,
Ik zou dichtgroeien en verstijven.
Het gaat mij daar te kalm, te deftig,
Men spreekt er langzaam, wordt nooit heftig,
En danst nooit op het slappe koord.
Wel worden weerloozen gekweld,
Nooit wordt zoo'n plompe boerenkop gesneld,
En nooit, neen nooit gebeurt een mooie passiemoord.