En dan ben je even helemaal stil.

En dan ben je even helemaal stil.
Soms heb je van die dagen dat er van alles fout gaat.

Het begon zondag jl. toen ik tussen twee voetbalwedstrijden door naar vrienden reed om wat sinterklaas cadeautjes voor mijn kleine monster af te geven. Wij zouden daar diezelfde middag om vier uur sinterklaas vieren en het was op zich handig als ik voor die tijd de cadeautjes ter plaatse had bezorgd.

Op de terugweg dacht ik dat het handig was als ik even wat geld zou pinnen voor een broodje op de club. Sporten maakt immers hongerig, er naar kijken nog meer. Op het moment dat ik mijn pincode had ingetoetst en een bedragkeuze had gemaakt kreeg ik de melding op het scherm. Om veiligheidsredenen wordt uw pas ingenomen. Ja lekker dan, maar een pas bij me, geen geld, gevolg geen broodje. Bellen met de postbank, na een half uur eindelijk verbinding. Ja mevrouw dat klopt uw pas is gekopieerd en daarom wordt hij door de automaat ingenomen. Over een week krijgt u een nieuwe pas thuisgestuurd. Heel fijn, komt goed uit zo vlak voor Sinterklaas.

Maandag ga ik om half drie even op de bank zitten na een vermoeiende dag van nutteloze huishoudelijke werkzaamheden. Omdat ik mijn ogen dicht voel vallen zet ik voor de zekerheid maar even de wekker van mijn mobiel. In plaats van 15.06 uur zette ik hem op 12.06 uur, waarna ik om half vier werd gebeld of ik mijn kind nog van school kwam halen. Volgens mij heb ik me nog nooit zo'n ontaarde moeder gevoeld.

Dinsdagavond valt na een bezoek aan het toilet mijn telefoon in de pot. Nadat deze er door mij is uitgevist en op de verwarming te droge is gelegd ben ik ongeveer anderhalf uur bezig om een telefoon met bijpassende oplader te vinden. In het totaal kwam ik op 7 telefoons en 9 opladers waarvan er slechts een bij elkaar paste? In ieder geval was ik even gered, dacht ik.

Totdat ik vanmorgen nog wat sinterklaas inkopen wilde doen en halverwege zonder benzine kwam te staan. Toen ik wegreed begon de benzinemeter te knipperen en omdat ik gisteren nog twee streepjes had ging ik er blindelings van uit dat ik ook wel op de terugweg zou kunnen tanken. Nou nee dus, mams was even vergeten dat een van mijn koters gisteren door half Haarlem en Hoofddorp had gereden met deze auto en uiteraard geen gelegenheid had om even te tanken.

Daar stond ik dus zonder benzine met een telefoon waar geen nummers in stonden. Dat krijg je ervan als je alle nummers opslaat op je telefoon en niet op je simkaart. Weer wat geleerd zullen we maar denken. Na een half uur wachten op die noeste ridder op het witte paard die mij zou komen redden heb ik uiteindelijk via heel veel omwegen mijn man weten te bereiken die met een jerrycan benzine aankwam die niet op de tank paste. De auto staat dus nog twee dorpen verderop en ik zit thuis op de bank bij te komen van alles.

Maar nog het meeste van het feit dat ik net op het schoolplein hoorde dat een van mijn collega moeders van 36 volgende week geopereerd moet worden omdat ze borstkanker heeft. Dat zijn van die momenten dat je echt even stil valt en denkt wat ben ik ondanks alle pech toch een vreselijk gelukkig mens.