Rouwadvertentie's
Gisteren zat ik met een collega te lunchen. Hij was druk doende de krant door te worstelen en deelde mij mede dat hij nog even de rouwadvertentie's moest lezen. Ik verbaasde mij zeer gezien zijn leeftijd en vroeg in alle onschuld wat dergelijke advertenties voor hem betekenden. Eigenlijk niet veel, zei hij, maar tegenwoordig worden in dit soort van mededelingen allerlei onthullingen gedaan, aangaande de oorzaak van iemands dood. Dus je bent gewoon nieuwsgierig, vroeg ik hem. Hij keek me veelbetekenend aan en zei tenslotte, ja!
Vreemd genoeg kijk ik zelden of nooit naar rouwadvertentie's. Misschien een vorm van struisvogelpolitiek met in mijn achterhoofd het waanidee: ik heb nog even voor ik 85 word. Niets is minder waar en dat weet ik zelf maar al te goed. Ondertussen al redelijk 'belegen' en misschien een snellere verloop van mijn houdbaarheidsdatum. Ouders sterven voor de kinderen, maar soms heeft het noodlot een ander idee.
Mijn dochter overleed op de leeftijd van nauwelijks een jaar, kort na haar verjaardag, zomaar! Een gezond kind ligt ineens dood in haar wiegje, wiegendood. Verbijsterd onderga je je lot! Boosheid en onmacht geven je een verlamd gevoel. Hoe kan je hiermee omgaan! Deel je jouw verdriet met je echtgenoot, of beleef je ieder je eigen emoties en gevoelens. Ik heb er tien jaar nooit over gesproken en beschouwde haar dood als een afschuwelijke nachtmerrie. Geen tijd nemend voor verdriet of rouw.
Daarna overlijd je echtgenoot aan een hartstilstand op jonge leeftijd. Je leven verandert in een totale puinhoop en je woede neemt de overhand. Waar bleef God met zijn eeuwige liefde? Ik denk dat hij mij veel heeft uit te leggen als ik straks het huidige met het eeuwige zal verwisselen. Dus rouwadvertentie's zijn aan mij niet besteed, het blijft een Circle of Life!
© maydana
...
Vreemd genoeg kijk ik zelden of nooit naar rouwadvertentie's. Misschien een vorm van struisvogelpolitiek met in mijn achterhoofd het waanidee: ik heb nog even voor ik 85 word. Niets is minder waar en dat weet ik zelf maar al te goed. Ondertussen al redelijk 'belegen' en misschien een snellere verloop van mijn houdbaarheidsdatum. Ouders sterven voor de kinderen, maar soms heeft het noodlot een ander idee.
Mijn dochter overleed op de leeftijd van nauwelijks een jaar, kort na haar verjaardag, zomaar! Een gezond kind ligt ineens dood in haar wiegje, wiegendood. Verbijsterd onderga je je lot! Boosheid en onmacht geven je een verlamd gevoel. Hoe kan je hiermee omgaan! Deel je jouw verdriet met je echtgenoot, of beleef je ieder je eigen emoties en gevoelens. Ik heb er tien jaar nooit over gesproken en beschouwde haar dood als een afschuwelijke nachtmerrie. Geen tijd nemend voor verdriet of rouw.
Daarna overlijd je echtgenoot aan een hartstilstand op jonge leeftijd. Je leven verandert in een totale puinhoop en je woede neemt de overhand. Waar bleef God met zijn eeuwige liefde? Ik denk dat hij mij veel heeft uit te leggen als ik straks het huidige met het eeuwige zal verwisselen. Dus rouwadvertentie's zijn aan mij niet besteed, het blijft een Circle of Life!
© maydana
...
-
Geplaatst:over 3 jaren geleden, populair sinds over 3 jaren (in 10 uur)
-
Door:
-
Categorie:
-
-
Discussie:
Reageren op dit artikel? Log in of registreer jezelf
Waarom eKudos gebruiken
- Deel en ontdek nieuws, video’s, foto’s en tips
- Schrijf en plaats nieuws dat jij belangrijk vindt
- Start een vriendennetwerk
- Stem! Op ekudos is heel Nederland de redactie
- Geef je mening en start discussies
- Volg het nieuws van vrienden en bekenden
- Start een weblog met gelijk een groot publiek
- Ontdek het leukste en beste nieuws van het web
Maydana, hoe ga je nu om met de dood van je dochtertje en man?
Is het nu wel te handelen of stop je het nog steeds weg omdat het verdriet te groot is?
Verwerken is zo ontzettend belangrijk om door te gaan in het leven, ondanks dat dit ontzettend zwaar is.
Meid, ik hoop uit de grond van mijn hart dat dit je gelukt is.
Vergeten kun je nooit, wel relativeren. Maar de kostbare tijd van zoveel jaren gaan genadeloos voorbij en kun je niet meer terugdraaien.Ik heb nog mijn lieve oude moeder( 88) die ik met zorg en liefde omring in de hoop dat ze 100 jaar mag worden.
Jouw levenslessen zijn wel zwaar ...ik wens dan voor jou dat de volgende les een heel andere tint heeft.
Lieve groetjes en .;-)
De pijn van verlies is vreselijk. Vooral dat diepe zwarte gevoel van eenzaamheid dat zwaar op de loer ligt. Een betrokken familielid of vriend is dan een belangrijke troost. Ook al is het maar even voor je weer tuimelt in rouw, angst, boosheid, frustratie allemaal door elkaar en soms tegelijk.
Soms denk je dat je de druk van het verdriet niet meer kan verdragen. Maar dan toch is er af en toe een klein lichtje, dat af en toe vaker komt en een langzaam glorend nieuw licht toont in het zwart.
Rouwadvertenties... ik bekijk ze ook niet graag.
Sterkte maydana!