Wat waren zij....
Wat was een ondergrondse mijnwerker.Hieronder een klein globaal overzicht,en wel over de mijnwerker in de Limburgse steenkolenmijnen.
Hij werkte in een ondergrondse wereld,die voor een niet mijnwerker moeilijk te begrijpen is.
Hij was een trotse man die door dik en dun ging voor zijn koempels,en kameraadschap in het bloed had zitten.Zij deelde het gevaar, maar hier een ander klein voorbeeld:had een koempel niets meer te drinken, dan kreeg hij van de een wat koude koffie,van de ander thee met blaadjes en weer van een andere wat lauw water, dit samen in zijn blik(een soort blikken beugelfles)en liet het zich smaken.
Hij was in tientallen voorkomende werkzaamheden een vakman,dit moest ook wel want een foutje kon hem en zijn kameraden het leven kosten.Dit klinkt dramatisch, maar het is de waarheid.
Hij deed zijn werk in de pijler(het losmaken en afvoeren van de kolenlaag)in het licht van een dunne lichtstraal afkomstig van zijn mijnlamp,in een lawaaierige verstikkende en vervuilde lucht(kolenstof),die voor altijd op zijn longen bleef zitten.
Een mijnwerker had groot respect voor o,a de vissers op zee, en de arbeiders in de hoogovens.
Hij had bovengronds voor de duvel nog geen angst, maar ondergronds een groot respect(of was het angst)ik denk beide,voor de oerkrachten van de ondergrondse natuur.In feite ging hij iedere dag een gevecht aan met deze krachten en vaak wonnen deze ook.
Als dit gebeurde was er weer een koempel verminkt of dodelijk verongelukt.
Huilde dan een mijnwerker? JA, maar dat mocht niemand zien,dacht hij, maar je kon het zien aan de twee witte streepjes in zijn zwart gezicht.
Ook begreep hij als geen ander hoe klein en nietig hij was!!!!
Mijnwerkers waren eenvoudige maar keiharde werkers.
En ik ben trots dat ik 15 jaar een van hen mocht zijn.
Voor foto's: DeMijnen.nl-Foto-archief De Staatsmijnen
Hij werkte in een ondergrondse wereld,die voor een niet mijnwerker moeilijk te begrijpen is.
Hij was een trotse man die door dik en dun ging voor zijn koempels,en kameraadschap in het bloed had zitten.Zij deelde het gevaar, maar hier een ander klein voorbeeld:had een koempel niets meer te drinken, dan kreeg hij van de een wat koude koffie,van de ander thee met blaadjes en weer van een andere wat lauw water, dit samen in zijn blik(een soort blikken beugelfles)en liet het zich smaken.
Hij was in tientallen voorkomende werkzaamheden een vakman,dit moest ook wel want een foutje kon hem en zijn kameraden het leven kosten.Dit klinkt dramatisch, maar het is de waarheid.
Hij deed zijn werk in de pijler(het losmaken en afvoeren van de kolenlaag)in het licht van een dunne lichtstraal afkomstig van zijn mijnlamp,in een lawaaierige verstikkende en vervuilde lucht(kolenstof),die voor altijd op zijn longen bleef zitten.
Een mijnwerker had groot respect voor o,a de vissers op zee, en de arbeiders in de hoogovens.
Hij had bovengronds voor de duvel nog geen angst, maar ondergronds een groot respect(of was het angst)ik denk beide,voor de oerkrachten van de ondergrondse natuur.In feite ging hij iedere dag een gevecht aan met deze krachten en vaak wonnen deze ook.
Als dit gebeurde was er weer een koempel verminkt of dodelijk verongelukt.
Huilde dan een mijnwerker? JA, maar dat mocht niemand zien,dacht hij, maar je kon het zien aan de twee witte streepjes in zijn zwart gezicht.
Ook begreep hij als geen ander hoe klein en nietig hij was!!!!
Mijnwerkers waren eenvoudige maar keiharde werkers.
En ik ben trots dat ik 15 jaar een van hen mocht zijn.
Voor foto's: DeMijnen.nl-Foto-archief De Staatsmijnen
-
Geplaatst:over 3 jaren geleden, populair sinds over 3 jaren (in 1 dag)
-
Door:
-
Categorie:
-
-
Discussie:
Reageren op dit artikel? Log in of registreer jezelf
Waarom eKudos gebruiken
- Deel en ontdek nieuws, video’s, foto’s en tips
- Schrijf en plaats nieuws dat jij belangrijk vindt
- Start een vriendennetwerk
- Stem! Op ekudos is heel Nederland de redactie
- Geef je mening en start discussies
- Volg het nieuws van vrienden en bekenden
- Start een weblog met gelijk een groot publiek
- Ontdek het leukste en beste nieuws van het web
Dit artikel heeft kudos ontvangen van:
- yancko
- schelpje
- CAMW
- Patrick
- EagleEye
- JzzCllctr
- arnoldje
- Jasterke
- GREET
- reiny-leek
- bzzmn
- repelsteel
- robvandam
- Ser
- fredgrauf
- foofie
- Roelf
- Pat3766
- sonnke
- broerkonijn
- loner
- Andrea_Stribos
- Nieuwsportal
- Rowy
- Hondennieuws
- Logfather
- Breinbrouwsels
- windows-seven.nl
- Anneketje
- Grootmoeder
- Marjelle
- Annekeetje
- Ome-Ko
- Klavertje4
Zoals Yancko al eerder in een reactie schreef bij een verhaal van iemand anders waren er ook de verschillende soorten woningen. Ik schreef toen dat mijn grootouders uit de veenkolonien kwamen in de Kop van Overijssel. Ze hadden een boerenbedrijfje. 's Ochtend vijf uur op, met de vaarpunter naar stukjes land om de koeien te melken. Daarnaast viste mijn opa nog, en ging hij rietsnijden om rond te kunnen komen.
Maar mijn waardering is er zeker voor Yancko en zijn collega's. En ik lees graag nog meer verhalen over de situatie.
Mooi te weten wat een pijler je bent voor Nederland, want wat zou nederland zonder jullie zijn?
Dan te bedenken dat er een groot deel van de bevolking geen werk wil doen waar je "vies" van wordt...wat hebben jullie baanbrekend werk verricht met alle risico's die jullie daar liepen...Respect.
Ik probeer nog een paar stukjes te schrijven over de mijnwerker,maar het op "papier" zetten is moeilijker dan er over praten want met spreken kun je het veel duidelijker maken.
Gevaarlijk beroep...
Niettemin geldt dat ook voor andere beroepen als havenarbeider / stuwer...
De hele dag lopen sjouwen met zware balen van TIG kilo...
Menig ongeval speelt zich af wanneer de door zeezout aangetaste kabels van hoogwerkers afknappen en hun ladingen ( tonnen zware pallets met zakken ) als enorme hagelstenen op de werkers beneden laten vallen...
Menig arm of been verbrijzelend, dus dat is ook niet bepaald een veilig beroep...
Elke avond als zwarte piet thuiskomen omdat zakken met een ondefinieerbare inhoud te pletter zijn geslagen...
Afijn...
Het werken als metaalsmelter lijkt me ook niet zo gezond met al die hitte...
Ook lasser lijkt me niets vanwege het constant in felle vlammen moeten staren en daarbij lasogen ontwikkelen...
Zo is er aan elk beroep wel wat, denk ik...
Nietetmin willen die bureaucraten met hun leuke 8-5 mentaliteit baantjes dat mensen in de zware beroepen blijven doorwerken tot 67 of 68 jaar?!?
Houden ze natuurlijk NOOIT vol...
Maar dat begrijpen die luie bureaucraten in hun nette pakjes met stropdas niet...
Complimenten voor de bewogen en meeslepende wijze waarop je dit verhaal vertelt. Het zou mooi zijn hier wat meer verhalen over te lezen. Ik ben benieuwd hoe het is, als jullie in zo'n lift naar beneden gaan en dan dat duister in gaan. Wat ik me voorstel; een dikke lucht waar het niet eenvoudig ademhalen is.
Ik ben benieuwd.
Natuurlijk zijn er nu ook zeer zware en gevaarlijke beroepen en heb voor deze mensen een heel groot respect.
NEE dat houden ze ook nooit vol tot aan die leeftijd.
Een mijnwerkers ging met 55jarige leeftijd met pensioen omdat hij dan totaal versleten was.Met zijn longen kapot van de steen en kolenstof.
En die pennenlikkers en muisje schuivende bureaucraten weten helemaal niet waar ze over praten,anders deden ze niet zo'n onozele praat, daar heb ik ook geen goed woord voor over.
PS:Hier een klein voorschotje op dat afdalen en opstijgen,liften(open kooien)en 4 bovenmekaar: Opstijgen kolen/steenvervoer 18 mtr per sec.Personenvervoer dalen en opstijgen 12 mtr per sec.
Over je schrijfwijze is weinig aan te merken. Een kniesoor die op taalfouten let. Het gaat er om dat je hart spreekt en je vol passie iets vertelt over een periode in je leven die belangrijk voor je was. Dat komt geweldig goed over.
12 meter per seconde... jeetje. Dat is snel.
Ben zelf ook stomverbaast.
Grapje uiteraard.
Nederland heeft best veel aan jullie te danken, als je het mij vraagt.
Oja niet te vergeten Snow-World is gemaakt op de steenberg van Staatsmijn Wilhelmina.