Unieke Estafettemars tegen Kindermishandeling 19 november Museumplein Amsterdam
Op 19 november 2008 vindt de eerste estafettemars, voor en door kinderen, plaats op het Museumplein. Kinderen lopen op deze dag met een symbolisch licht naar het monument op het Museumplein, waar minister Rouvoet deze zal onthullen.
De manifestatie is de ultieme mogelijkheid om te reageren op de veelgehoorde vraag: wat kunnen we doen tegen kindermishandeling.
Op deze dag kunnen alle Nederlanders op het museumplein het signaal afgeven:"Kindermishandeling bestaat in ons land. Wij willen dat dit stopt."
Laat de kinderen van Nederland, door onze aanwezigheid daar op 19 november op het Museumplein, weten dat we ze niet vergeten zijn.
Laat ze weten dat de kleinere wereldburgers in Nederland ook rechten hebben!
Voor meer informatie: http://www.estafettemars.nl/nieuws.htm
De manifestatie is de ultieme mogelijkheid om te reageren op de veelgehoorde vraag: wat kunnen we doen tegen kindermishandeling.
Op deze dag kunnen alle Nederlanders op het museumplein het signaal afgeven:"Kindermishandeling bestaat in ons land. Wij willen dat dit stopt."
Laat de kinderen van Nederland, door onze aanwezigheid daar op 19 november op het Museumplein, weten dat we ze niet vergeten zijn.
Laat ze weten dat de kleinere wereldburgers in Nederland ook rechten hebben!
Voor meer informatie: http://www.estafettemars.nl/nieuws.htm
-
Geplaatst:over 3 jaren geleden, populair sinds over 3 jaren (in 1 dag)
-
Door:
-
Categorie:
-
-
Discussie:
Reageren op dit artikel? Log in of registreer jezelf
Waarom eKudos gebruiken
- Deel en ontdek nieuws, video’s, foto’s en tips
- Schrijf en plaats nieuws dat jij belangrijk vindt
- Start een vriendennetwerk
- Stem! Op ekudos is heel Nederland de redactie
- Geef je mening en start discussies
- Volg het nieuws van vrienden en bekenden
- Start een weblog met gelijk een groot publiek
- Ontdek het leukste en beste nieuws van het web

In de dagelijkse praktijk alert zijn op kindermishandeling en zelf kinderen met respect bejegenen lijkt mij iig echt belangrijker, dan een wandeling maken zoals er nu ongeveer om verschillende redenen wel erg veel worden gemaakt. Het middel "mars-tegen"of "mars-vóór" is m.i. een beetje uitgehold. Het heeft aan kracht ingeboet en verwordt al tot een soort excuusje. "Ik hoef er niets meer aan te doen, want ik heb toch meegelopen in die en die mars." Zoiets. Liever maar niet, dan. Sorrie
En misschien kunnen kinderen deze mishandeling stoppen, want wij als volwassen denken dat het maar een wasseneus is.
Want in al die jaren zijn wij volwassenen nog niet in staat geweest om dit probleem op te lossen.
Wanneer spreek je van mishandeling, behandeling met respect enz. laten we daar eens meer openheid naar elkaar in geven.
M.I. moeten we dus alert zijn bij signalen en reageren als je denkt dat er respectloos gehandeld wordt.
@repelsteel ja helaas zijn wij volwassenen slechts in staat om de ellende van een ander te be- en veroordelen maar naar ons eigen gedrag kijken durven slecht weinigen.
Ik ben blij,(+ dankbaar naar een vriend die mij daarop wees), dat ik de moed heb gehad om hulp in te schakelen toen het respect tussen mij en mijn kind afzakte. Als iedereen wat meer elkaar recht in de ogen gaat kijken, werkelijk durft te luisteren naar wat de ander zegt, komen we m.i. veel verder dan met monumenten, wandeltochten enz.
Dus wat mij betreft aan ieder die dit leest:
Doe je ogen open en spreek.
Spreken is zilver zwijgen is goud verandert in:
zwijgen is zilver en spreken is goud
Laat die kinderen (van de getelde dan, hebben we het nog niet over de niet getelde, zijn het er maar 200.000) die het op dit moment beroerd hebben in Nederland, zien dat er aandacht voor is. Hoe erg het ook nog allemaal in de kinderschoenen staat. Als daar een mentaliteitsverandering voor nodig is moet je toch ergens beginnen. De mentaliteitsverandering als inderdaad: stop eens met schuldigen aan te wijzen maar probeer eens niet te veroordelen. Bereikbaar zijn en betrokken. De omvang van het probleem gaan zien. Werkelijk zien.
Zoals vele overlevers op het museumplein zullen gaan laten zien.
De aantallen. Zichtbaar. Feiten.
Nederland staat in de top tien landen van de gelukkigste kinderen.
Zolangzamerhand een klein gebaar van overheid, organisaties en burgers om een signaal af te geven dat er, pak hem beet, enige honderduizenden nog niet bij deze lijst betrokken zijn.
Het is natuurlijk je eigen keus. Deze mars is feitelijk ook maar een korte mars. Het belangrijkste is dat kinderen zich laten zien om werkelijk gezien te worden.
Vervolgens zal Rouvoet ze "zien" om daarop een monument te onthullen. Dit monument zal door het land gaan reizen om telkenmale een licht te laten schijnen op een schrijnend probleem. In onze welvaartsstaat worden nog veel te veel kinderen mishandeld. Gezien en gehoord worden is voor kinderen een probleem. Zeker in probleemsituaties.
De politiek moet hoognodig werkelijke aandacht hebben voor dit probleem en concrete oplossingen bieden.
Hiertoe is deze mars één van de middelen.
Het feit dat minister Rouvoet het monument komt onthullen omdat hij het eens is met de behoefte aan politieke aandacht, dat Brace belangeloos komt optreden omdat hij volledig achter de doelen staat en dat Bas Westerweel eveneens belangeloos het evenement presenteert, geeft wel aardig aan dat velen zien dat het zien en horen van de kinderen in Nederland belangrijk is, zeker in relatie tot het onderwerp Mishandeling!
gr. Pat
Hoe kun je een wereldcrisis aan als de crisis in jezelf alle energie behoeft?
Dat op de 19e het alarm kan klinken?
Het glazenhuis van Chiel Beelen begon ook ooit klein en niemand had kunnen voorzien dat het zou uitlopen op zo een happening als het tegenwoordig is.
Dit evenement moet net zo worden. Onze eigen kinderen verdienen net zo goed de aandacht van ons.
Sterker nog... ik heb wel eens de indruk dat onze eigen kinderen dreigen onder te sneeuwen door het leed elders in de wereld. Dat kan en mag toch niet gebeuren?
Het spreekwoord 'verbeter de wereld, begin bij jezelf' gaat hier goed op.
Kindermishandeling MOET STOPPEN EN WEL NU AUB!!!!!!
Het is in en in triest dat er in een land als Nederland tenminste 1 kind per week sterft tengevolge van mishandeling. Dat betekend dat de omgeving die het opmerkt de mond houdt, om zo geen beerput te hoeven openen en dat gezondheidszorg het op dit vlak schromelijk laat afweten.
Kinderen vallen blijkbaar bij bosjes van de trap in dit land...
Wat ik ben vooral bang dat de mensen met de grootste monden en de vuilste handen misschien wel voorop lopen, zij zijn namelijk ook degene die bijv. bij de dokter glashard zeggen : tja, zo erg hij is van de trap gevallen
Ook ik vind het in en in triest dat dit met kinderen gebeurt en zal er zeker alles wat ik in huis heb aan doen om dit te zien te melden en het tij helpen keren maar die estafette ....????
Ik weet niet wat en hoe enz. en hoef ik uiteraard ook niet te weten. Wel groeit bij mij de schreeuw: pak haar op en vertrek naar ....laat haar op verhaal komen en uitspreken, leg het vast, en zoek dan hulp.
Tegelijk besef ik dat ik nu heel makkelijk praat........, maar m.i. is het in nood altijd beter een andere weg te kiezen dan de bestaande wegen.
:-)