Zoek het zelf lekker uit!

Google
Al geruime tijd heeft mijn vader wat vage klachten. Voor hem niet erg genoeg om actie te ondernemen, maar voor mijn moeder wel. Die heeft hem meegesleept naar de huisarts, waarna een bloedonderzoek, blaas- en prostaat onderzoek volgden. Uiteindelijk werden alle soorten oude-mannen- kwalen zo'n beetje gecheckt om te kijken of er wat uitkwam. Vervolgens werd besloten bij een wat minder goede uitslag van een of ander onderzoek verder te gaan graven. Hetgeen doorgaans betekent dat je door ongeveer iedere specialist in het ziekenhuis wordt nagekeken.
Zeker als je al wat ouder bent word je al snel van de een naar de ander gestuurd zonder dat je weet wat waar ze nu eigenlijk naar zoeken.
Na een beenmergpunctie omdat het bloedonderzoek toch niet helemaal, of helemaal niet, maar daar kom je toch nooit achter, goed was, kwam hij terecht bij de oncoloog,
Tenminste dat was de bedoeling. Maar daar kan hij pas over 2 maanden terecht, want ach ja op die leeftijd kan je best nog even wachten toch?
De internist die tussendoor ook nog wordt bezocht heeft wel wat uitslagen binnen maar daar kan hij en dus mijn vader niet zo veel mee. In zoverre, hij weet inmiddels wel wat hij mankeert, maar helemaal goed uitleggen wat dat inhoudt kan, of wil, hij niet.
Bovendien is de uitslag van het beenmergonderzoek nog niet binnen. Maar hij had wel een oplossing. Hij vroeg aan mijn vader of hij thuis internet had want dan schreef hij de afwijking/ziekte die hij volgens hem had op een briefje. Dan kon hij thuis op google gaan opzoeken wat hij precies mankeerde. Niet dat hij dan alles wat daar stond serieus moest nemen en daar erg veel waarde aan moest hechten. Nee aan het advies van zo'n arts moet je lekker veel waarde hechten. Sorry hoor, het zal misschien wel aan mij liggen maar zo stuur je een patiënt toch niet weg. Als je dan al niet weet wat je er mee aan moet omdat deze ziekte niet binnen jouw vakgebied ligt dan stuur je je patiënt toch door naar een collega die er wel wat mee kan. Of je wacht tot alle uitslagen binnen zijn. Je laat een paar mensen van in de 70 toch niet op internet opzoeken wat ze nou precies mankeren. Ze zijn zich rot geschrokken want het blijkt een niet te behandelen soort van leukemie waarvan verschillende gradaties bestaan. Toch wel handig om dan te weten welke soort je precies hebt zodat je jezelf niet meteen in een houten slaapzak ziet liggen. Ben heel benieuwd of hij zijn eigen ouders ook zo behandelt?